Dariusz Wdowczyk

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Dariusz Wdowczyk
Ilustracja
Imię i nazwisko Dariusz Janusz Wdowczyk
Data i miejsce
urodzenia
25 września 1962
Warszawa, Polska
Pozycja obrońca
Wzrost 179 cm
Informacje klubowe
Obecny klub Wisła Kraków (trener)
Kariera juniorska
1973–1980 Gwardia Warszawa
Kariera seniorska
Lata Klub M (G)
1980–1983
1983–1989
1989–1994
1994–1998
1998
Gwardia Warszawa
Legia Warszawa
Celtic Glasgow
Reading FC
Polonia Warszawa
71 (1)
152 (16)
116 (4)
82 (0)
5 (0)
Reprezentacja narodowa
Lata Reprezentacja
1984–1992  Polska 53 (2)
Kariera trenerska
Lata Klub/reprezentacja
1998
1998–2000
2000–2001
2001–2002
2002–2004
2005–2007
2007–2008
2013–2014
2016–
Polonia Warszawa (asystent)
Polonia Warszawa
Orlen Płock
Widzew Łódź
Korona Kielce
Legia Warszawa
Polonia Warszawa
Pogoń Szczecin
Wisła Kraków
Galeria zdjęć w Wikimedia Commons Galeria zdjęć w Wikimedia Commons

Dariusz Wdowczyk (ur. 25 września 1962 w Warszawie) – polski trener piłkarski i były piłkarz.

Kariera piłkarska[edytuj kod]

Przebieg kariery[edytuj kod]

Występował zwykle na pozycji lewego obrońcy. Karierę piłkarską rozpoczynał jako zawodnik Gwardii Warszawa. W barwach harpagonów zadebiutował w polskiej ekstraklasie w sezonie 1981-1982. Był już wówczas podstawowym zawodnikiem warszawskiej drużyny. Udanymi występami w Gwardii zwrócił na siebie uwagę bardziej utytułowanego lokalnego rywala – Legii. Od 1983 przez 7 sezonów występował w barwach wojskowych. Był jednym z najlepszych zawodników stołecznej drużyny w latach osiemdziesiątych. Mimo że Legii nie udało się zdobyć wówczas Mistrzostwa Polski Wdowczyk był także uznawany za jednego najlepszych w tamtym czasie polskich piłkarzy. Jako obrońca Legii zasłynął m.in. silnymi strzałami, co pozwoliło mu zdobyć 16 bramek dla wojskowych. Ogółem w barwach Legii rozegrał 192 oficjalne spotkania, w tym 152 ligowe. Pełnił również funkcję kapitana Legii. W połowie sezonu 1989-1990 przeniósł się do Szkocji, gdzie przez 5 sezonów występował w drużynie Celtic F.C., wspólnie z innym byłym legionistą Dariuszem Dziekanowskim. Później przez kilka lat występował w angielskim Reading F.C. Karierę piłkarską zakończył w 1998 jako gracz stołecznej Polonii, gdzie następnie rozpoczął pracę szkoleniową. W lidze polskiej rozegrał 211 spotkań, w których strzelił 17 goli. W lidze szkockiej zaliczył 119 gier strzelając 4 gole, zaś w lidze angielskiej rozegrał 82 mecze.

Sukcesy piłkarskie[edytuj kod]

Jako zawodnik Legii zdobył Puchar Polski oraz Superpuchar w 1989 oraz przyczynił się do zdobycia Pucharu w 1990.

Reprezentacja[edytuj kod]

Jeszcze jako nastolatek bronił barw narodowych występując w juniorskich reprezentacjach Polski. Tam też osiągnął swoje największe sukcesy na arenie międzynarodowej. W 1980 i 1981 zdobył dwa razy z rzędu tytuł Wicemistrza Europy do lat 18. Z czasem, dzięki udanym występom w Gwardii i Legii, zwrócił uwagę selekcjonera pierwszej reprezentacji Antoniego Piechniczka. W drużynie narodowej zadebiutował meczem z Finlandią 12 września 1984. Później regularnie występował w reprezentacji, jednak zabrakło go w kadrze na Mistrzostwa Świata w 1986 w Meksyku. Był podstawowym zawodnikiem w drużynach prowadzonych przez Wojciecha Łazarka i Andrzeja Strejlaua. W 6 meczach był kapitanem reprezentacji, m.in. w spotkaniach z Anglią i Szwecją na koniec eliminacji do Mistrzostw Świata we Włoszech. Przygodę z drużyną narodową zakończył 19 maja 1992 spotkaniem z Austrią. W barwach Polski wystąpił 53 razy, strzelił 2 bramki.

Kariera trenerska[edytuj kod]

Pracę szkoleniowca zaczynał jeszcze jako zawodnik Polonii Warszawa. Na początku sezonu 1998-1999 był grającym asystentem Zdzisława Podedwornego. Po zakończeniu kariery piłkarskiej i dymisji Podedwornego wspólnie z dyrektorem sportowym Polonii Jerzym Engelem zostali szkoleniowcami Czarnych Koszul. Po zatrudnieniu Engela na stanowisku selekcjonera kadry narodowej w przerwie zimowej sezonu 1999-2000 Wdowczyk został samodzielnym pierwszym trenerem Polonii, którą w tym samym sezonie doprowadził do tytułu Mistrza Polski oraz zwycięstwa w Pucharze Ligi, a następnie zwycięstwa w Superpucharze.

Po niezbyt udanej dla Polonii rundzie jesiennej sezonu 2000-2001 Wdowczyk pożegnał się z pracą w Warszawie. Przez kilka miesięcy pracował w Orlenie Płock, a następnie w Widzewie Łódź, skąd został zwolniony jeszcze przed pierwszym meczem sezonu. Później został zatrudniony w trzecioligowej Koronie Kielce, z którą awansował do II ligi. Ma też swój udział w awansie Korony do I ligi, gdyż prowadził drużynę w pierwszej połowie sezonu, później jednak rozwiązał kontrakt z klubem w związku z możliwością objęcia Legii.

Kilkakrotnie wymieniany był jako potencjalny kandydat do objęcia funkcji trenera Legii Warszawa. W spekulacjach medialnych uważany był za faworyta szefów nowego właściela warszawskiej drużyny – Grupy ITI. Stanowisko szkoleniowca Legii objął ostatecznie we wrześniu 2005 zastępując Jacka Zielińskiego, który został jego asystentem. Owocem jego pracy było zdobycie Mistrzostwa Polski w 2006. Sezon 2006-2007 nie był już tak udany dla Wdowczyka. Po porażce w eliminacjach do Ligi Mistrzów, odpadnięciu z Pucharu UEFA i Pucharu Polski oraz niepowodzeniach w lidze jego pozycja w Legii została zagrożona. W konsekwencji kolejnych nieudanych występów w rundzie wiosennej, 13 kwietnia 2007 został zwolniony ze stanowiska.

1 lipca 2007 objął obowiązki dyrektora ds. piłki nożnej w szkockim klubie Livingston F.C. 29 października 2007 podpisał kontrakt z drugoligową Polonią Warszawa. Pracował tam niecałe pół roku z powodu zatrzymania pod zarzutami korupcji. Wkrótce PZPN zawiesił jego licencję trenerską, przez co nie mógł on wykonywać pracy trenera. Po rozwiązaniu kontraktu z Polonią z dniem 15 kwietnia 2008, w lipcu został zatrudniony w czwartoligowej Koronie Góra Kalwaria, oficjalnie w charakterze konsultanta. W tej roli pracował w Górze Kalwarii do marca 2009 r.

Po odbyciu kary zawieszenia, 20 marca 2013 roku powrócił na ławkę trenerską w Pogoni Szczecin. W swoim pierwszym sezonie uratował zespół przed spadkiem zajmując 12 miejsce, w drugim zaś po 30 kolejkach Pogoń znajdowała się tuż za podium (4 miejsce), jednak w fazie finałowej zespół przegrał 5 meczów i spadł na 7 miejsce. 21 października 2014 po porażce 0:5 i spadku na 10 miejsce, Wdowczyk został zwolniony z klubu za porozumieniem stron. Jego ogólny bilans w Pogoni to 19 zwycięstw, 22 remisy i 19 porażek.

Afera korupcyjna[edytuj kod]

28 marca 2008 Dariusz Wdowczyk został zatrzymany przez Centralne Biuro Antykorupcyjne, w związku z aferą korupcyjną w polskiej piłce[1]. Prokurator postawił mu zarzut wręczania korzyści majątkowych sędziom i obserwatorom meczów w zamian za korzystne dla Korony Kielce prowadzenie i ocenianie meczów w sezonie 2003-2004. 29 marca został zwolniony. Oskarżony przyznał się do winy, a później dobrowolnie poddał się karze, dzięki czemu możliwe było rozpatrzenie jego sprawy w trybie przyspieszonym bez procesu. 16 września 2009 został skazany przez Sąd Rejonowy w Kielcach na 3 lata pozbawienia wolności w zawieszeniu na 5 lat, grzywnę w wysokości 100 tysięcy zł oraz trzyletni zakaz pracy w sporcie za udział w procederze korupcyjnym w Koronie Kielce w sezonie 2003-2004[2]. Obarczono go również kwotą 20 470 zł tytułem kosztów sądowych. Dodatkowo 29 października 2009 r. został skazany przez Wydział Dyscypliny PZPN na siedem lat bezwzględnej dyskwalifikacji (przy czym w karę tę wliczono okres zawieszenia licencji trenerskiej od 2008) oraz 20 tys. zł grzywny. Kara miała obowiązywać do 2016 roku. 5 lipca 2012, po upływie czterech lat zawieszenia, Komisja Kształcenia i Licencjonowania Trenerów PZPN udzieliła Wdowczykowi licencję UEFA Pro na okres 1 roku, zaś Trybunał Arbitrażowy przy PKOl przywrócił możliwość pracy w zawodzie trenera[3].

Przypisy

Linki zewnętrzne[edytuj kod]

Poprzednik
Janusz Kubot
Trener Wisły Płock w latach:
20002001
Andrzej Wiśniewski
Andrzej Wiśniewski (trener)