Darmocha

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Darmocha, daremszczyzna – przymusowa i darmowa praca wykonywana przez chłopów na rzecz właściciela ziemskiego nie wliczana do zasadniczego wymiaru pańszczyzny.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Praca w ramach daremszczyzn była egzekwowana od chłopów w XV-XIX wieku[1]. Nie był określony wymiar i najczęściej wynosił od kilku do kilkunastu dni w roku[1]. W zależności od potrzeb dworu były to prace przy lnie i konopiach, w ogrodzie dworskim, strzyżeniu owiec, czyszczeniu wełny, darciu pierza, łowieniu ryb czy sianie[1]. Niekiedy do wykonywania daremszczyzn zobowiązane były tylko kobiety[1]. Darmocha była uciążliwa ponieważ musiano wykonywać ją w czasie nasilenia prac polowych[1]. Świadczenie to zostało zniesione ostatecznie w XIX w. Najwcześniej darmochy zniesiono w Galicji patentami z lat 1782-1786, następnie w Królestwie Polskim(w 18717 w dobrach rządowych, a w 1846 w prywatnych) i w zaborze pruskim[1]. W zaborze pruskim daremszczyzny zniesiono ustawami regulacyjnymi w pierwszej połowie XIX w.

 Osobny artykuł: Ukaz czerwcowy.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c d e f Kamler M. Darmochy Encyklopedia Historii Gospodarczej Polski do 1945 roku t. 1 A-N Warszawa Wiedza Powszechna 1981 s. 135 ISBN 8321401856

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Antoni Mączak: Encyklopedia historii gospodarczej Polski do 1945 roku. Warszawa: Wiedza Powszechna, 1981.