Niełaz

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
(Przekierowano z Dasyurus)
Skocz do: nawigacja, szukaj
Niełaz
Dasyurus[1]
É. Geoffroy Saint-Hilaire, 1796[2]
Przedstawiciel rodzaju – niełaz eukaliptusowy (D. geoffroii)
Przedstawiciel rodzaju – niełaz eukaliptusowy (D. geoffroii)
Systematyka
Domena eukarionty
Królestwo zwierzęta
Typ strunowce
Podtyp kręgowce
Gromada ssaki
Podgromada żyworodne
Nadrząd torbacze
Rząd niełazokształtne
Rodzina niełazowate
Podrodzina niełazy
Plemię niełazy
Rodzaj niełaz
Typ nomenklatoryczny

Didelphis maculata Anon., 1791 (= Didelphis viverrina Shaw, 1800)

Synonimy
  • Nasira Harvey, 1841[3]
  • Dasyurinus Matschie, 1916[4]
  • Dasyurops Matschie, 1916[4]
  • Notoctonus Pocock, 1926[5]
  • Satanellus Pocock, 1926[6]
  • Stictophonus Pocock, 1926[6]
Gatunki

zobacz opis w tekście

Niełaz[7] (Dasyurus) – rodzaj ssaka z podrodziny niełazów (Dasyurinae) w rodzinie niełazowatych (Dasyuridae).

Zasięg występowania[edytuj | edytuj kod]

Rodzaj obejmuje gatunki występujące w Australii i Nowej Gwinei[8].

Morfologia[edytuj | edytuj kod]

Długość ciała samców 22,8–75,9 cm, długość ogona samców 21,2–55 cm, długość ciała samic 24,1–45 cm, długość ogona samic 21–41 cm; masa ciała samców 0,34–5 kg, samic 0,24–2,5 kg[8].

Systematyka[edytuj | edytuj kod]

Etymologia[edytuj | edytuj kod]

  • Dasyurus: gr. ασυς dasus – włochaty, kudłaty; ουρα oura – ogon[9].
  • Dasyurinus: zdrobnienie nazwy rodzaju Dasyurus É. Geoffroy Saint-Hilaire[4]. Gatunek typowy: Dasyurus geoffroii Gould, 1841.
  • Dasyurops: rodzaj Dasyurus É. Geoffroy Saint-Hilaire; ωψ ōps, ωπος ōpos – wygląd[4]. Gatunek typowy: Viverra maculata Kerr, 1792.
  • Notoctonus: gr. νοτος notos – południe; κτονος ktonos – morderca, od κτεινω kteinō – mordować, zabijać[5]. Gatunek typowy: Dasyurus geoffroii Gould, 1841.
  • Stictophonus: gr. στικτος stiktos – cętkowany, plamisty, od στιζω stizō – tatuować; φωνη phōnē – głos, dźwięk, od φωνεω phōneō – mówić[6]. Gatunek typowy: Viverra maculata Kerr, 1792.

Podział systematyczny[edytuj | edytuj kod]

Do rodzaju należą następujące gatunki[7][10]:

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Dasyurus, w: Integrated Taxonomic Information System (ang.).
  2. É. Geoffroy Saint-Hilaire. Dissertation sur les animaux à bourse (Didelphis L.). „Magasin Encyclopédique”. Seconde Année. 3, s. 469, 1796 (fr.). 
  3. J.B. Harvey. A sketch of the natural history of Port Lincoln. „South Australian Magazine”. 1, s. 210, 1841 (ang.). 
  4. a b c d P. Matschie. Die Verbreitung der Beuteltiere auf NeuGuinea mit einigen Bemerkungen über ihre Einteilung in Untergattungen. „Mitteilungen aus dem Zoologischen Museum in Berlin”. 8, s. 262, 1915-1917 (niem.). 
  5. a b Pocock 1926 ↓, s. 1082.
  6. a b c Pocock 1926 ↓, s. 1083.
  7. a b W. Cichocki, A. Ważna, J. Cichocki, E. Rajska-Jurgiel, A. Jasiński & W. Bogdanowicz: Polskie nazewnictwo ssaków świata. Warszawa: Muzeum i Instytut Zoologii PAN, 2015, s. 7. ISBN 978-83-88147-15-9. (pol. • ang.)
  8. a b A. Baker: Family Dasyuridae (Carnivorous Marsupials). W: D.E. Wilson & R.A. Mittermeier: Handbook of the Mammals of the World. Cz. 5: Monotremes and Marsupials. Barcelona: Lynx Edicions, 2015, s. 301–305. ISBN 978-84-96553-99-6. (ang.)
  9. T.S. Palmer: Index Generum Mammalium: a List of the Genera and Families of Mammals. Washington: Government Printing Office, 1904, s. 218, seria: North American Fauna. (ang.)
  10. Wilson Don E. & Reeder DeeAnn M. (red.) Dasyurus. w: Mammal Species of the World. A Taxonomic and Geographic Reference (Wyd. 3.) [on-line]. Johns Hopkins University Press, 2005. (ang.) [dostęp 2015-07-21]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  1. R.I. Pocock. The External Characters of Thylacinus, Sarcophilus and some related Marsupials. „Proceedings of the Zoological Society of London”. 96 (4), s. 1037–1084, 1926. DOI: 10.1111/j.1096-3642.1926.tb02233.x (ang.).