Dawid Bergelson

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Dawid Bergelson
ilustracja
Data i miejsce urodzenia 12 sierpnia 1884
Ochrimow
Data i miejsce śmierci 12 sierpnia 1952
Moskwa

Dawid Bergelson (jid. ‏דוד בערגעלסאָן‎; ur. 12 sierpnia 1884 w Ochrimowie, zm. 12 sierpnia 1952 w Moskwie) – żydowski prozaik piszący w języku jidysz, działacz Żydowskiego Komitetu Antyfaszystowskiego.

Przez długi czas miał problem z publikacją Arum wokzal (Wokół stacji kolejowej), która ostatecznie wydana własnym sumptem przyniosła mu uznanie i popularność.

Od 1920 mieszkał w Berlinie, a od 1932 w Moskwie. Był znanym działaczem inteligencji żydowskiej w Związku Radzieckim. Przyjaźnił się między innymi z Ilją Erenburgiem i Perecem Markiszem.

W 1952 został oskarżony o działalność wywiadowczą na rzecz krajów zachodnich, propagandę antyradziecką i żydowski nacjonalizm wraz z innymi byłymi działaczami Żydowskiego Komitetu Antyfaszystowskiego – poetami Icykiem Feferem, Dawidem Hofsztajnem, Lejbem Kwitką, Perecem Markiszem oraz aktorem Wieniaminem Zuskinem. 18 lipca tego roku został skazany na śmierć; wyrok wykonano na Łubiance 12 sierpnia.

W 1959 roku wyszedł polski wybór opowiadań Bergelsona, zatytułowany Dwie bestie. Opowiadania poświęcone były przeżywaniu Zagłady.