Dawid Nilsson

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Dawid Nilsson (ur. 31 sierpnia 1977 w Sławnie) – polski piłkarz ręczny, mistrz i reprezentant Polski.

Kariera sportowa[edytuj | edytuj kod]

Był zawodnikiem Gwardii Koszalin[1], Wybrzeża Gdańsk (1995-2001), szwedzkiej drużyny IFK Skövde HK (2001-2005), baskijskiej Bidasoa Irun (2005-2007), duńskiego Aarhus GF (2006-2008), hiszpańskiej Cuenca 2016 (2008-2010), francuskiej Dunkerque HB Grand Littoral (2010-2012)[2][3]. W latach 2012-2016 ponownie reprezentował barwy Wybrzeża Gdańsk[4].

Z Wybrzeżem zdobył w 2000 i 2001 mistrzostwo Polski[5], z IFK Skövde HK wywalczył Challenge Cup w 2004, a jego zespół w 2004 doszedł do półfinału ligi szwedzkiej, w 2005 grał w finale, przegranym z IK Sävehof. Z Aarhus GF zajął 3. miejsce w lidze w sezonie 2007/2008, z Dunkerque HB Grand Littoral zdobył w 2011 Puchar Francji, a jego zespół zajął 3. miejsce w lidze. W 2012 wystąpił natomiast w przegranym finale Pucharu EHF[6][7].

W latach 2002-2006 wystąpił 58 razy w reprezentacji Polski seniorów, zdobywając 95 bramek, zagrał m.in. na mistrzostwach świata w 2003 (10. miejsce), mistrzostwach Europy w 2004 (16. miejsce) i mistrzostwach Europy w 2006 (10. miejsce)[8].

W 2018 został najpierw asystentem Marcina Markuszewskiego w Spójni Gdynia, a w lutym 2018 objął funkcję pierwszego trenera tego zespołu[9]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]