Dayang Jingxuan

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Dayang Jingxuan 大陽警玄
Dayang Jingxuan 大陽警玄
Data urodzenia 942
Miejsce urodzenia Jiangxia
Data śmierci 1027
Miejsce śmierci klasztor na górze Dayang
Szkoła caodong
Nauczyciel Liangshan Yuanguan
Następca Fushan Fayuan, (Touzi Yiqing)
Zakon chan
Honorowy tytuł lub imię pośmiertne Ming’an chanshi

Dayang Jingxuan (大陽警玄; ur. 942, zm. 1027) – chiński mistrz chan szkoły caodong, uczeń mistrza chan Liangshana Yuanguana.

Biografia[edytuj | edytuj kod]

Pochodził z Jiangxia, obecnie miasto Wuchang w prow. Hubei.

W młodym wieku został nowicjuszem w klasztorze Chongxiao w Jingling (Nankin?), którego opatem był młodszy brat ojca – Zhitong. W wieku 19 lat przyjął pełną mnisią ordynację. Po tym jak zademonstrował Zhitongowi swoje najwyższe zrozumienie Yuanjue jing (Sutra doskonałego oświecenia), ten wysłał go do innych nauczycieli.

Najpierw praktykował u mistrza chan Yuanjiao Liaoyi. Niezadowolony z braku postępu wyruszył na poszukiwanie innych nauczycieli. W końcu zatrzymał się u mistrza chan szkoły caodong Liangshana Yuanguana. W wyniku wymiany zdań między nimi Jingxuan osiągnął oświecenie. Być może wydarzyło się to w 977 r. Po jakimś czasie mistrz zaaprobował jego zrozumienie i przekazał mu Dharmę tradycji caodong[1].

Po śmierci mistrza Jingxuan opuścił ten klasztor i udał się na górę Dayang obok Yingzhou (obecnie miasto Jingshan), leżącą w prowincji Hubei. Odwiedził tam mistrza Jiana (był to zapewne Dayan Huijian, mistrz szkoły caodong w 3 pokoleniu od Dongshana Liangjiego). Mistrz ten był pod takim wrażeniem Jingxuana, że zaproponował mu przejęcie klasztoru i zostanie jego opatem. Jingxuan zaakceptował propozycję. Był to 1000 r. i dla 58-letniego Jingxuana było to pierwsze opactwo.

Z biografii wiadomo, że prowadził dość ascetyczne życie. Zawsze jadł tylko jeden posiłek dziennie, nigdy nie opuścił tego klasztoru oraz nigdy nie kładł się do snu. Pomiędzy 1008 a 1016 r. zmienił swoje imię z Jingxuan na Jingyan

W wieku 80 lat. mistrz znalazł się w trudnej sytuacji, gdyż uczniowie, którym zamierzał przekazać Dharmę, zmarli przed nim. Aby ocalić szkołę caodong, mistrz przekazał Dharmę mistrzowi chan ze szkoły linji Fushanowi Fayuanowi (9981067), który wyraził zgodę na porowadzenie nauczania w duchu cadong.

16 dnia 7 miesiąca mistrz wszedł na miejsce nauczyciela i pożegnał się ze swoją kongregacją mnisią. Trzy dni później napisał wiersz zaadresowany Wangowi Shu (9631043). Gdy skończył pisać, wypuścił pędzelek z dłoni i zmarł.

Prace literackie[edytuj | edytuj kod]

  • Dayang Ming’an[2] chanshi gulu (Stare zapiski mistrza chan Ming’ana z Dayang). Praca nie przetrwała do dnia dzisiejszego.
  • Dayang Ming’an dashi shiba bo miaoyu

Znaczenie mistrza[edytuj | edytuj kod]

Dayang Jingxuan okazał się najważniejszym mistrzem chan szkoły caodong w historii. W momencie, gdy pozostała już tylko jedna linia przekazu Dharmy i dwóch dobrze rokujących uczniów, którzy mieli otrzymać od mistrza przekaz Dharmy, zmarło przed nim – mistrz zdecydował się na niespotykane rozwiązanie sytuacji. Poprosił słynnego wtedy mistrza chan ze szkoły linji – Fushana Fayuana, o dalsze poprowadzenie szkoły w duchu caodong, po jego śmierci.

Mistrz Fushan wyraził zgodę i po wielu latach przekazał Dharmę Dayanga i szkoły caodong bardzo zdolnemu uczniowi Touziemu Yiqingowi (10321083).

Uratowana w ten sposób jedna z dwu wielkich tradycji chanu, już za prawnuka w Dharmie Dayanga, wybitnego mistrza Furonga Daokaia (10431118) przeżyła wielki rozkwit. Zrewitalizowana szkoła została w 200 lat po mistrzu Dayangu przeniesiona do Japonii przez jednego z największych mistrzów zen w historii tego kraju – Dōgena.

Linia przekazu Dharmy[edytuj | edytuj kod]

Pierwsza liczba oznacza liczbę pokoleń od Pierwszego Patriarchy chan w Indiach Mahakaśjapy.

Druga liczba oznacza ilość pokoleń od Pierwszego Patriarchy chan w Chinach Bodhidharmy.

Trzecia liczba oznacza początek nowej linii przekazu w innym kraju.

  1. Fushan Fuyuan został wliczony w tę linię przekazu; gdy nie jest wliczany, Touzi Yiqing jest 44/17 spadkobiercą i cała linia przekazu przesuwa się o jednostkę w dół

Przypisy

  1. Z jego biografii w Sengbao zhuan nie wynika jaki czas spędził on u swojego nauczyciela
  2. Prawdopodobnie Ming’an chanshi jest jego honorowym tytułem, który nadawany był po potwierdzeniu przez cesarza. Oznacza "mistrz chan Jasnego Spokoju".
  3. Fushan Fayuan był mistrzem chan z linii linji. Jego linia przekazu biegła od W kryzysowym momencie braku wartościowego spadkobiercy (przeżył wybranych) Dayang Jingxuan zwrócił się o pomoc do mistrza Fushana Fayuana o zostanie jego spadkobiercą Dharmy. Fushan zgodził się w ten sposób szkoła caodong przetrwała i została w przyszłości przeniesiona do Japonii przez Dōgena Kigena.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Morten Schlütter. How Zen Become Zen. University of Hawai'i Press, Honolulu, 2008 ISBN 978-0-8248-3255-1
  • Andy Ferguson. Zen's Chinese Heritage. Wisdom Publications. Boston, 2000. ISBN 0-86171-163-7