Dean Barrow

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Dean Barrow
Belizean Prime Minister, Dean Barrow in London, 27 June 2013 (cropped).jpg
Data i miejsce urodzenia 2 marca 1951
Belize City
Belize Premier Belize
Przynależność polityczna Zjednoczona Partia Demokratyczna (UDP)
Okres urzędowania od 8 lutego 2008
Poprzednik Said Musa
Poseł z okręgu Queen’s Square[1][2]
Przynależność polityczna Zjednoczona Partia Demokratyczna

Dean Oliver Barrow (ur. 2 marca 1951 w Belize City) – belizeński polityk, prawnik, przewodniczący Zjednoczonej Partii Demokratycznej (UDP, United Democratic Party) od 1998. Minister spraw zagranicznych w latach 1983-1989 oraz 1993-1998. Premier Belize od 8 lutego 2008.

Kariera polityczna[edytuj | edytuj kod]

Dean Barrow urodził się w 1951. W 1973 ukończył studia licencjackie na Uniwersytecie Indii Zachodnich w Cave Hill na Barbadosie. W 1975 ukończył prawo w Norman Manley Law School w Kingston, a w 1981 prawo (LLM) oraz stosunki międzynarodowe (studia magisterskie) na Uniwersytecie Miami[3].

Karierę polityczną rozpoczynał w grudniu 1983, gdy został wybrany w skład Rady Miejskiej Belize. W grudniu 1984 związał się ze Zjednoczoną Partią Demokratyczną i z jej ramienia kandydował do parlamentu w okręgu Queen's Square. Z ramienia UDP uzyskał wówczas po raz pierwszy mandat deputowanego do Izby Reprezentantów, pokonując Ralpa Fonsecę ze Zjednoczonej Partii Ludowej (PUP). W latach 1984-1989 pełnił funkcję ministra spraw zagranicznych i rozwoju gospodarczego w gabinecie premiera Manuela Esquivela[3].

W 1989 uzyskał reelekcję w parlamencie, pokonując Thomasa Greemwooda z PUP, choć Zjednoczona Partia Demokratyczna przegrała wybory i znalazła się w opozycji. Barrow pozostał w tym czasie wiceprzewodniczącym partii. W 1993 po raz trzeci wszedł w skład parlamentu, pokonując Juliet Soberanis z PUP. W latach 1993-1998 zajmował stanowisko prokuratora generalnego, wicepremiera oraz ministra spraw zagranicznych i bezpieczeństwa wewnętrznego w drugim gabinecie premiera Manuela Esquivela[3].

Po porażce wyborczej UDP w 1998 objął funkcję przewodniczącego partii, zastępując na stanowisku Manuela Esquivela. Jako jeden z trojga jej członków zachował mandat deputowanego do parlamentu. Został mianowany liderem opozycji w parlamencie. W wyborach w 2003 UDP zdobyła 7 miejsc w 29-osobowej Izbie Reprezentantów, a Barrow pozostał liderem opozycji na następną kadencję[3].

7 lutego 2008 wygrał wybory parlamentarne w okręgu Queen’s Square[1] zdobywając 2089 głosów. Został członkiem Izby Reprezentantów, w po pokonaniu Anthony’ego Sylvestre’a juniora z PUP stosunkiem głosów: 76,1% do 23.51%[1]. Po zwycięstwie wyborczym w lutym 2008 i zdobyciu przez UDP 25 z 31 mandatów, 8 lutego 2008 Dean Barrow objął stanowisko szefa rządu zostając pierwszym czarnoskórym premierem Belize[3][4][5]. W rządzie objął również funkcję ministra finansów.

W kolejnych wyborach 7 marca 2012 ponownie dostał się do Izby Reprezentantów w okręgu Queen’s Square[2], w którym pokonał przedstawiciela PUP: Anthony’ego Glenforda, zdobywając 2039 głosów (stosunek głosów: 79,12% do 19,01%)[2]. Ponownie został premierem, a także ministrem finansów i rozwoju gospodarczego[6].

Życie prywatne[edytuj | edytuj kod]

Dean Barrow jest żonaty z Frances Imeon Myvett, siostrą Michaela Finnegana. Mają pięcioro dzieci, z których najstarszym jest raper Shyne.

Przypisy

  1. 1,0 1,1 1,2 Oficjalne wyniki wyborów parlamentarnych 2008 (ang.). Belize Elections and Boundaries Commission, 7 lutego 2008. [dostęp 2015-07-02].
  2. 2,0 2,1 2,2 Oficjalne wyniki wyborów parlamentarnych 2012 (ang.). Belize Elections and Boundaries Commission, 7 marca 2012. [dostęp 2015-07-02].
  3. 3,0 3,1 3,2 3,3 3,4 The Prime Minister (ang.). belize.gov.bz. [dostęp 2015-07-05].
  4. Belize elects first black leader, ousts incumbent (ang.). Reuters, 8 lutego 2008. [dostęp 2012-03-05].
  5. Belize's opposition party wins landslide in congressional elections (ang.). .taiwannews.com.tw, 9 lutego 2008. [dostęp 2012-03-05].
  6. Cabinet (ang.). Government of Belize. The official government portal. [dostęp 2015-07-02].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]