Def Leppard

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Def Leppard
DefLeppard1.JPG
Def Leppard w 2007 roku
Rok założenia 1977
Pochodzenie  Wielka Brytania
Gatunek New Wave of British Heavy Metal[1][2], hard rock[1][2], pop rock[1], heavy metal[2], hair metal[2], pop metal[2], contemporary pop[2], contemporary rock[2]
Wytwórnia płytowa Mercury, Universal, Phonogram, Vertigo, PolyGram, Island, Frontiers
Powiązania Dio, Last in Line, Thin Lizzy
Strona internetowa

Def Leppardbrytyjski zespół muzyczny wykonujący muzykę z pogranicza hard rocka i glam metalu, powstały w 1977 roku w Sheffield. Czas największej popularności grupy to lata 80. oraz początek 90., kiedy to wydane zostały takie albumy jak Pyromania (1983) oraz Hysteria (1987), obie certyfikowane jako diamentowe w USA za sprzedaż 10 milionów kopii każda. Def Leppard sprzedali ponad 100 milionów płyt na całym świecie[3]. Zostali uplasowani na 31. miejscu listy najlepszych artystów hardrockowych przez stację VH1[4] oraz na 70. miejscu listy najlepszych artystów wszech czasów[5].

Historia[edytuj]

Zespół został założony w 1977 roku przez początkującego wokalistę Joe Elliotta, basistę Ricka Savage'a, gitarzystę Pete'a Willisa i perkusistę Tony'ego Kenninga. Muzycy nazwali swój zespół Deaf Leopard i zagrali pierwszy koncert w szkole, wykonując covery m.in. Thin Lizzy, Led Zeppelin i Davida Bowiego. Niedługo później powstała pierwsza kompozycja zespołu o tytule "Misty Dreamer". W 1978 roku, gdy do zespołu dołączył drugi gitarzysta – Steve Clark, grupa zmieniła nazwę na Def Leppard, a jeszcze w tym samym roku miejsce Tony'ego Kenninga zajął Rick Allen. Mniej więcej w tym samym okresie powstało pierwsze demo zespołu zatytułowane The Def Leppard E.P., a kapela stała się częścią nurtu muzycznego nazwanego New Wave of British Heavy Metal.

Pierwsza płyta Def Leppard, On Through the Night, ukazała się w marcu 1980 roku i dotarła do 15. miejsca na brytyjskiej liście sprzedaży. Zespół wkrótce zdobył uwagę producenta AC/DC, Roberta Johna Lange'a, który zaproponował im współpracę. Efektem był album High 'n' Dry, zawierający utwór "Bringin' On the Heartbreak", którego teledysk był jednym z pierwszych klipów rockowych emitowanych w stacji MTV. W lipcu 1982 Phil Collen zastąpił gitarzystę Pete'a Willisa i w nowym składzie grupa dokończyła nagrywanie swojej trzeciej płyty. Wydany w styczniu 1983 roku album Pyromania przyniósł zespołowi ogromną popularność, lansując hity "Photograph i "Rock of Ages", ostatecznie rozchodząc się w wielomilionowym nakładzie.

Grupa przeniosła się do Dublina by pracować nad następną płytą. W wypadku samochodowym 31 grudnia 1984 roku perkusista Rick Allen stracił lewą rękę i do dziś gra w zespole tylko jedną. Po ponad trzech latach pracy, czwarta płyta zespołu, Hysteria, ukazała się latem 1987 roku. Album zadebiutował na 1. miejscu listy sprzedaży w Wielkiej Brytanii, na szczyt listy amerykańskiej dotarł jednak dopiero w 1988 roku, po wydaniu przebojowego singla "Pour Some Sugar on Me". Piosenka uplasowała się na 2. miejscu listy Billboard Hot 100 w Stanach Zjednoczonych i jest obecnie uważana za jeden z największych hitów zespołu. Ballada "Love Bites" również okazała się sukcesem i dotarła na sam szczyt tego zestawienia. Album Hysteria ostatecznie sprzedał się w ponad 25-milionowym nakładzie i jest najlepiej sprzedającą się płyta w dorobku Def Leppard.

W trakcie nagrywania kolejnego projektu, w styczniu 1991 roku gitarzysta Steve Clark zmarł wskutek przedawkowania leków i alkoholu. Zespół kontynuował nagrywanie w czteroosobowym składzie, a ich piąty album, Adrenalize, został wydany wiosną 1992 roku. Płyta zadebiutowała na 1. miejscu list sprzedaży jednocześnie w Wielkiej Brytanii i USA, a promujące ją single "Let's Get Rocked", "Make Love Like a Man" i "Have You Ever Needed Someone So Bad" zostały przebojami. Jeszcze w tym samym roku nowy gitarzysta Vivian Campbell zastąpił Clarka. Zespół wydał składankę rzadkich i wcześniej niepublikowanych piosenek Retro Active w 1993 roku, a następnie kompilację największych przebojów Vault: Def Leppard Greatest Hits (1980-1995), która spotkała się z dużym sukcesem komercyjnym i kilkumilionową sprzedażą. Singel "When Love & Hate Collide" okazał się sukcesem, zwłaszcza w Wielkiej Brytanii i Irlandii.

Zmieniające się trendy muzyczne w latach 90. odbiły się na popularności Def Leppard i innych zespołów odnoszących sukcesy w poprzedniej dekadzie. Na kolejnej płycie, Slang (1996), grupa czerpała z rocka alternatywnego i nurtu grunge. Płyta nie spotkała się jednak z sukcesem. W 1998 roku telewizja VH1 wyemitowała odcinek cyklu Behind the Music poświęcony Def Leppard, co przyczyniło się do wzrostu zainteresowania zespołem. Rok później ukazał się ich następny album, Euphoria, będący powrotem do klasycznego brzmienia, jaki zespół prezentował na swoich najbardziej popularnych płytach. Album, jak i pierwszy singel "Promises", spotkały się ze średnim sukcesem.

W 2002 roku zespół wydał płytę zatytułowaną X, która odchodziła od brzmienia rockowego w stronę popu. Album spotkał się z chłodnym odbiorem i nie odniósł sukcesu na listach sprzedaży, chociaż pierwszy singel "Now" cieszył się względną popularnością. Trasa koncertowa promująca płytę przyciągnęła za to największą widownię od czasów Adrenalize. Zespół następnie wydał dwie składanki, Best of Def Leppard i Rock of Ages: The Definitive Collection, które okazały się sukcesem i zostały certyfikowane jako platynowe w Wielkiej Brytanii i USA. W 2006 roku zespół wydał płytę Yeah!, która składała się wyłącznie z coverów piosenek takich wykonawców jak Roxy Music, T. Rex czy Electric Light Orchestra.

Kolejna płyta zawierająca premierowy materiał, Songs from the Sparkle Lounge, została wydana w kwietniu 2008 roku, debiutując na 5. miejscu w USA. Na pierwszym singlu "Nine Lives" gościnnie pojawił się piosenkarz country Tim McGraw. W październiku zespół zagrał wspólny koncert z Taylor Swift w Nashville, który został zarejestrowany i następnie wydany na DVD wyłącznie w sieci sklepów Walmart. Wydawnictwo spotkało się z dużym zainteresowaniem. W 2011 roku ukazała się pierwsza płyta koncertowa zespołu, Mirror Ball – Live & More. Wiosną 2013 roku, Def Leppard dali krótką serię występów w Hard Rock Hotel and Casino w Las Vegas. Show składało się z dwóch części: mniej popularnych piosenek rzadko wykonywanych na żywo oraz albumu Hysteria zagranego od początku do końca. Zapis z występów ukazał się później na kolejnym koncertowym albumie Viva! Hysteria. W październiku 2015 wydany został ich kolejny album studyjny, zatytułowany Def Leppard.

Muzycy[edytuj]

Obecny skład zespołu
Byli członkowie zespołu
  • Tony Kenning – perkusja (1977–1978)
  • Pete Willis – gitara, wokal wspierający (1977–1982)
  • Steve Clark (zmarły) – gitara, wokal wspierający (1978–1991)
  • Frank Noon – perkusja (1978)
Muzycy koncertowi
Muzycy sesyjni
  • Stumpus Maximus (Malvin Mortimer) – wokal prowadzący (1987)
  • Marc Danzeisen – perkusja, wokal wspierający (2006)
Oś czasu

Dyskografia[edytuj]

Albumy[edytuj]

Tytuł Dane dot. albumu Pozycja na liście Certyfikat
JPN
[6]
UK
[7]
USA
[8]
CAN
[8]
FRA
[9]
FIN
[10]
On Through the Night
  • Data: 14 marca 1980
  • Wydawca: Mercury Records
15 51
  • USA: platynowa płyta[11]
  • CAN: platynowa płyta[12]
High 'n' Dry
  • Data: 11 lipca 1981
  • Wydawca: Mercury Records
239 26 38
  • USA: platynowa płyta[11]
  • CAN: platynowa płyta[12]
Pyromania
  • Data: 20 stycznia 1983
  • Wydawca: Mercury Records
18 2
  • USA: platynowa płyta[11]
  • CAN: 7 × platynowa płyta[12]
  • UK: srebrna płyta[13]
Hysteria
  • Data: 3 sierpnia 1987
  • Wydawca: Mercury Records
152 1 1
  • USA: 12 × platynowa płyta[11]
  • CAN: diamentowa płyta[12]
  • UK: 2 × platynowa płyta[13]
Adrenalize
  • Data: 31 marca 1992[14]
  • Wydawca: Mercury Records
288 1 1
  • CAN: 4 × platynowa płyta[12]
  • UK: 2 × platynowa płyta[13]
Slang
  • Data: 14 maja 1996[15]
  • Wydawca: Mercury Records
5 14 13
  • USA: złota płyta[11]
  • CAN: platynowa płyta[12]
  • UK: złota płyta[13]
Euphoria
  • Data: 8 czerwca 1999[16]
  • Wydawca: Mercury Records
11 11 63 16
  • USA: złota płyta[11]
  • CAN: złota płyta[12]
X
  • Data: 30 lipca 2002[17]
  • Wydawca: Bludgeon Riffola/Mercury
14 11 75 33
Songs from the Sparkle Lounge
  • Data: 29 kwietnia 2008[18]
  • Wydawca: Bludgeon Riffola/Mercury
10 5 7 118 27
Def Leppard
  • Data: 30 października 2015[19]
  • Wydawca: Bludgeon Riffola /earMUSIC
8 11 10 11 49 32
"—" album nie był notowany.

Kompilacje[edytuj]

Tytuł Dane dot. albumu Pozycja na liście Certyfikat
UK
[7]
USA
[8]
CAN
[8]
FIN
[10]
Retro Active
  • Data: 5 października 1993
  • Wydawca: Mercury Records
6
  • USA: platynowa płyta[11]
  • CAN: platynowa płyta[12]
Vault: Def Leppard Greatest Hits (1980-1995)
  • Data: 31 października 1995
  • Wydawca: Mercury Records
3 7
  • USA: platynowa płyta[11]
  • CAN: 2 × platynowa płyta[12]
  • UK: platynowa płyta[13]
Best of Def Leppard
  • Data: 25 października 2004
  • Wydawca: Mercury Records
6
  • UK: platynowa płyta[13]
Rock of Ages: The Definitive Collection
  • Data: 25 października 2004
  • Wydawca: Mercury Records
10 3
  • USA: platynowa płyta[11]
  • CAN: 2 × platynowa płyta[12]
"—" album nie był notowany.

Cover albumy[edytuj]

Tytuł Dane dot. albumu Pozycja na liście
JPN
[6]
UK
[7]
USA
[8]
FRA
[9]
Yeah!
  • Data: 23 maja 2006
  • Wydawca: Mercury/Island
38 52 16 161

Albumy koncertowe[edytuj]

Tytuł Dane dot. albumu Pozycja na liście
JPN
[6]
UK
[7]
USA
[8]
FRA
[9]
Mirror Ball: Live and More
  • Data: 7 czerwca 2011
  • Wydawca: Bludgeon Riffola/Mailboat
26 44 16
VIVA! Hysteria
  • Data: 22 października 2013[20]
  • Wydawca: Bludgeon Riffola/Frontiers
73 24 149
"—" album nie był notowany.

Minialbumy[edytuj]

Tytuł Dane dot. albumu
The Def Leppard E.P.
  • Data: styczeń 1979
  • Wydawca: Bludgeon-Riffola
Live: In the Clubs, in Your Face E.P.
  • Data: 1993
  • Wydawca: Bludgeon-Riffola

Wideografia[edytuj]

Tytuł Dane dot. albumu Pozycja na liście Certyfikat
JPN
[21]
FIN
[22]
Historia
  • Data: 5 lipca 1988
  • Wydawca: Universal Music
  • USA: platynowa płyta[11]
Live: In the Round, in Your Face
  • Data: 7 marca 1989
  • Wydawca: Universal Music
  • USA: platynowa płyta[11]
  • CAN: platynowa płyta[12]
Visualize
  • Data: 5 października 1993
  • Wydawca: Universal Music
  • USA: złota płyta[11]
  • CAN: złota płyta[12]
Video Archive
  • Data: 5 grudnai 1995
  • Wydawca: Universal Music
Historia / Live: In the Round, in Your Face
  • Data: 2001
  • Wydawca: Universal Music
  • USA: złota płyta[11]
Visualize / Video Archive
  • Data: 2001
  • Wydawca: Universal Music
Best of the Videos
  • Data: 25 października 2004
  • Wydawca: Universal Music
Rock of Ages – The DVD Collection
  • Data: 15 listopada 2005
  • Wydawca: Island Records
  • USA: złota płyta[11]
CMT Crossroads: Taylor Swift & Def Leppard
  • Data: 16 czerwca 2009
  • Wydawca: Big Machine Records
VIVA! Hysteria
  • Data: 22 października 2013
  • Wydawca: Frontiers Records
37 5
"—" album nie był notowany.

Nagrody i wyróżnienia[edytuj]

Rok Kategoria Tytułem Nagroda Nota Źródło
1984 Favorite Pop/Rock Band/Duo/Group Def Leppard American Music Awards Nominacja [23]
Favorite Pop/Rock Album Pyromania Nominacja
1989 Favorite Pop/Rock Band/Duo/Group Def Leppard Nominacja [24]
Favorite Heavy Metal/Hard Rock Artist Wygrana
Favorite Pop/Rock Album Hysteria Nominacja
Favorite Heavy Metal/Hard Rock Album Wygrana
1993 Favorite Heavy Metal/Hard Rock Artist Def Leppard Nominacja [25]
2008 Classic Songwriter Def Leppard Kerrang! Awards Wygrana [26]
2009 Legends Award Metal Hammer Golden Gods Awards Wygrana [27]
2011 Inspiration Award Kerrang! Awards Wygrana [28]

Przypisy

  1. a b c Encyclopaedia Metallum - Def Leppard (ang.). www.metal-archives.com. [dostęp 2016-02-03].
  2. a b c d e f g Erlewine Stephen Thomas: Def Leppard Biography (ang.). www.allmusic.com. [dostęp 2016-02-03].
  3. Graham Walker: VIDEO: Viva! Hysteria with Def Leppard’s Joe Elliott (ang.). www.thestar.co.uk, 2013-09-10. [dostęp 2016-04-02].
  4. Rock On The Net: VH1: 100 Greatest Hard Rock Artists: 1-50 (ang.). www.rockonthenet.com. [dostęp 2016-04-02].
  5. VH1 100 Greatest Artists Of All Time (ang.). boxden.com. [dostęp 2016-04-02].
  6. a b c Oricon: Def Leppard (jap.). www.oricon.co.jp. [dostęp 2016-02-03].
  7. a b c d Def Leppard UK Chart History (ang.). www.officialcharts.com. [dostęp 2016-02-03].
  8. a b c d e f Def Leppard Billboard Chart History (ang.). www.allmusic.com. [dostęp 2016-02-03].
  9. a b c Def Leppard French Albums Chart (ang.). lescharts.com. [dostęp 2016-02-03].
  10. a b Def Leppard Finnish Albums Chart (ang.). finnishcharts.com. [dostęp 2016-02-03].
  11. a b c d e f g h i j k l m n RIAA: Def Leppard (ang.). www.riaa.com. [dostęp 2016-02-03].
  12. a b c d e f g h i j k l Music Canada: Def Leppard (ang.). musiccanada.com. [dostęp 2016-02-03].
  13. a b c d e f BPI: Def Leppard (ang.). www.bpi.co.uk. [dostęp 2016-02-03].
  14. Tom Graves: Def Leppard Adrenalize review (ang.). www.allmusic.com. [dostęp 2016-02-03].
  15. Stephen Thomas Erlewine: Def Leppard Slang review (ang.). www.allmusic.com. [dostęp 2016-02-03].
  16. Stephen Thomas Erlewine: Def Leppard Euphoria review (ang.). www.allmusic.com. [dostęp 2016-02-03].
  17. Def Leppard X review (ang.). www.allmusic.com. [dostęp 2016-02-03].
  18. Stephen Thomas Erlewine: Def Leppard Songs from the Sparkle Lounge review (ang.). www.allmusic.com. [dostęp 2016-02-03].
  19. Stephen Thomas Erlewine: Def Leppard Def Leppard review (ang.). www.allmusic.com. [dostęp 2016-02-03].
  20. Stephen Thomas Erlewine: Def Leppard Viva! Hysteria: Live at the Joint, Las Vegas review (ang.). www.allmusic.com. [dostęp 2016-02-03].
  21. Oricon: Def Leppard DVD (jap.). www.oricon.co.jp. [dostęp 2016-02-03].
  22. IFPI FI: Def Leppard (fiń.). www.ifpi.fi. [dostęp 2016-02-03].
  23. Rock On The Net: 11th American Music Awards (presented in 1984) (ang.). www.rockonthenet.com. [dostęp 2016-04-03].
  24. Rock On The Net: 16th American Music Awards (presented in 1989) (ang.). www.rockonthenet.com. [dostęp 2016-04-03].
  25. Rock On The Net: 20th American Music Awards (presented in 1993) (ang.). www.rockonthenet.com. [dostęp 2016-04-03].
  26. Kerrang winners This year's awards knees-up attended by Metallica, Slipknot and Carl Barat (ang.). www.bbc.co.uk. [dostęp 2016-01-29].
  27. IRON MAIDEN, SLIPKNOT, SAXON, DEF LEPPARD Honored At 'Metal Hammer Golden Gods' (ang.). www.blabbermouth.net. [dostęp 2015-08-16].
  28. Jason Gregory: KERRANG AWARDS 2011: WINNERS LIST (ang.). www.gigwise.com. [dostęp 2016-01-29].

Linki zewnętrzne[edytuj]