Deifikacja

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Deifikacja (łac. deificatio; deusbóg’, facereczynić’) – ubóstwienie, przypisanie cech boskich temu, co bogiem nie jest, a następnie uprawienie kultu ubóstwionej istoty lub rzeczy.

W mistycyzmie pojęcie to związane jest m.in. z przebóstwieniem.

Odmiany[edytuj | edytuj kod]

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  1. Deifikacja - WIEM, darmowa encyklopedia. [dostęp 2009-07-26].
  2. Piotr Moskal: Deifikacja - Powszechna Encyklopedia Filozofii. [dostęp 2009-07-26].
  3. T. Chodzidło, Antropolatria, EK I 678–679
  4. T. Chodzidło, Astrolatria, EK I 1009–1010;
  5. J. Sekulski, Apoteoza, EK I 837
  6. J. A. Kłoczowski, Człowiek—bogiem człowieka. Filozoficzny kontekst rozumienia religii w „Istocie chrześcijaństwa” Ludwika Feuerbacha, Lb 1979
  7. H. Zimon, Deifikacja, EK III 1103
  8. M. Neusch, Au sources de l’athéisme contemporain, P 1977 (U źródeł współczesnego ateizmu, P 1980)
  9. J. Wecławik, Fetysz, EK V 152
  10. H. Zimon, Fetyszyzm, EK V 153
  11. É. Gilson, Bóg i ateizm, Kr 1996
  12. Z. J. Zdybicka, Ateizm, PEF I 371–390.