Deklaracja niepodległości cyberprzestrzeni

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
John Perry Barlow podczas wykładu w 10. rocznicę Deklaracji, Davos, 2006

Deklaracja niepodległości cyberprzestrzeni (ang. A Declaration of the Independence of Cyberspace) – artykuł amerykańskiego poety Johna Perry’ego Barlowa z 1996 roku na temat władzy państwa nad cyberprzestrzenią, postulujący niezależność internetu i opowiadający się przeciw jego cenzurowaniu.

Kontekst[edytuj | edytuj kod]

Deklaracja została napisana przez amerykańskiego poetę Johna Perry’ego Barlowa, współtwórcę Electronic Frontier Foundation (EFF)[1], który już wcześniej publikował na temat społecznych i prawnych aspektów internetu. W eseju The Economy of Ideas z 1994 roku na temat ochrony własności intelektualnej w internecie napomknął o niektórych ideach, przestawionych później w deklaracji[2].

Deklaracja została opublikowana w sieci 8 lutego 1996 z Davos, gdzie Burlow uczestniczył w spotkaniach Światowego Forum Ekonomicznego (ang. World Economic Forum, WEF)[2]. Artykuł był odpowiedzią na podpisaną tego samego dnia przez prezydenta Billa Clintona, a przez to natychmiast wchodzącą w życie, ustawę o telekomunikacji (ang. Telecommunications Act of 1996), którą EFF uważała za zagrożenie dla niezależności cyberprzestrzeni[2][3]. Jednym z elementów ustawy był Communications Decency Act (CDA), który miał na celu uregulowanie pornografii w internecie, ale de facto ograniczał wolność wypowiedzi w sieci. Część ustawy dotycząca ochrony dzieci przed nieobyczajnym słownictwem uznana została w 1997 roku przez Sąd Najwyższy Stanów Zjednoczonych za naruszającą wolność słowa i niekonstytucyjną[4].

Deklaracja[edytuj | edytuj kod]

Deklaracja rozpoczyna się następującymi słowami:

Rządy świata uprzemysłowionego, wy, znużeni giganci z ciała i stali (…). Nie macie władzy tutaj, gdzie się zbieramy. (…) Wasze koncepcje – własności, ekspresji, tożsamości – do nas się nie odnoszą. Opierają się na pojęciu materii, a tutaj nie ma materii[a].

W szesnastu krótkich paragrafach Barlow odrzucił kontrolę nad internetem, kontrolę sprawowaną przez państwo, a w szczególności przez Stany Zjednoczone[5]. Barlow argumentował, że użytkownicy internetu, sieci ponad geograficznymi granicami państw, nie dali mandatu USA, by stosować prawo wobec internetu[5]. Internet wykształcał własną umowę społeczną, w jaki sposób rozwiązywać konflikty w sieci, bazując na złotej regule etycznej[5]. Obok Stanów Zjednoczonych, Barlow oskarżał o tłumienie internetu Chiny, Niemcy, Francję, Rosję, Singapur i Włochy[5]. Stwierdzał ponadto, że internetu nie da się uregulować („cyberlibertarianizm”)[5][6].

Podniosły styl deklaracji nawiązywał do języka Deklaracji niepodległości Stanów Zjednoczonych, a sam tekst zawiera cytaty z deklaracji[5][7].

Deklaracja szybko rozprzestrzeniała się w sieci: w ciągu trzech miesięcy od jej publikacji ponad 5000 stron internetowych opublikowało jej tekst[8].

Uwagi[edytuj | edytuj kod]

  1. Governments of the Industrial World, you weary giants of flesh and steel (…) You have no sovereignty where we gather. (…) Your legal concepts of property, expression, identity, movement, and context do not apply to us. They are all based on matter, and there is no matter here. (ang.)

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. EFF: Board of Directors (ang.). [dostęp 2016-08-24].
  2. a b c Department of Records: A Declaration of the Independence of Cyberspace (ang.). [dostęp 2016-08-24].
  3. Hon. Alex Kozinski: A Declaration of the Independence of Cyberspace. W: Berin Szoka, Adam Marcus, Josh Goldfoot: The Next Digital Decade: Essays on the Future of the Internet. TechFreedom, 2011, s. 169. ISBN 978-0-9838206-0-4. [dostęp 2016-08-24].
  4. United States Supreme Court RENO, ATTORNEY GENERAL OF THE UNITED STATES, et al. v. AMERICAN CIVIL, (1997) No. 96-511 (ang.). W: FindLaw [on-line]. [dostęp 2016-08-24].
  5. a b c d e f John Perry Barlow: A Declaration of the Independence of Cyberspace (ang.). W: Electronic Frontier Foundation [on-line]. 1996-02-08. [dostęp 2016-08-24].
  6. Andrew Murray: Information Technology Law: The Law and Society. Oxford University Press, 2016, s. 62. ISBN 978-0-19-873246-4. [dostęp 2016-08-25].
  7. Rafał Maciąg: Pragmatyka Internetu: Web 2.0 jako środowisko. Wydawnictwo UJ, 2013, s. 86. ISBN 978-83-233-8850-0. [dostęp 2016-08-24].
  8. Catherine Yang: Law Creeps Onto The Lawless Net Can regulation and liberty coexist online? Or will technology outwit the police? (ang.). W: Bloomberg [on-line]. 1996-05–06. [dostęp 2016-08-24].