Delfinowiec białonosy

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
(Przekierowano z Delfin białonosy)
Skocz do: nawigacja, szukaj
Delfinowiec białonosy
Lagenorhynchus albirostris[1]
J. E. Gray, 1846[2]
Delfinowiec białonosy
Systematyka
Domena eukarionty
Królestwo zwierzęta
Typ strunowce
Podtyp kręgowce
Gromada ssaki
Podgromada żyworodne
Infragromada łożyskowce
Rząd Cetartiodactyla
(bez rangi) walenie
(bez rangi) zębowce
Rodzina delfinowate
Rodzaj delfinowiec
Gatunek delfinowiec białonosy
Synonimy
Kategoria zagrożenia (CKGZ)[4]
Status iucn3.1 LC pl.svg
Zasięg występowania
Mapa występowania

Delfinowiec białonosy[5], delfin białonosy[6] (Lagenorhynchus albirostris) – gatunek ssaka z rodziny delfinowatych (Delphinidae). Gatunek słabo poznany.

Występowanie[edytuj]

Chłodne i umiarkowanie ciepłe wody północnego Oceanu Atlantyckiego[3][4]. Pojawia się w Morzu Bałtyckim. W polskich wodach odnotowany po raz pierwszy w 1862 w pobliżu Kołobrzegu, a ostatnio w 1998[7].

Pokarm[edytuj]

Głównym składnikiem diety delfina białonosego według badań Jefferson i innych z 1993 roku są ryby jak dorsz (Gadus morhua), śledź oceaniczny (Clupea harengus), plamiak (Melanogrammus aeglefinus), karlik (Trisopterus minutus), bielmik (Trisopterus luscus), witlinek (Merlangius merlangus), gromadnik (Mallotus villosus) i morszczuk zwyczajny (Merluccius merluccius)[8]. Późniejsze badania wykazały także Scomber, Pleuronectes, Limanda, Eleginus i Hyperoplus[9].

Charakterystyka[edytuj]

Ciało o długości 3-3,5 m, na grzbiecie i bokach czarne, spodem białe. Delfiny białonose są zwierzętami socjalnymi, pływają w stadach złożonych zwykle z kilkudziesięciu osobników, rzadziej pojedynczo. Żywią się rybami. Biologia rozrodu gatunku jest słabo poznana. Młode tuż po porodzie mierzą około 115 cm przy wadze 40 kg. Dojrzałość płciową osiągają po osiągnięciu 1,95 m.

Przypisy

  1. a b c d Lagenorhynchus albirostris, w: Integrated Taxonomic Information System (ang.).
  2. J. E. Gray. On the British Cetacea. „The Annals and Magazine of Natural History”. 17, s. 84, 1846 (ang.). 
  3. a b c Wilson Don E. & Reeder DeeAnn M. (red.) Lagenorhynchus albirostris. w: Mammal Species of the World. A Taxonomic and Geographic Reference (Wyd. 3.) [on-line]. Johns Hopkins University Press, 2005. (ang.) [dostęp 8 stycznia 2009]
  4. a b Hammond, P.S., Bearzi, G., Bjørge, A., Forney, K.A., Karkzmarski, L., Kasuya, T., Perrin, W.F., Scott, M.D., Wang, J.Y. , Wells, R.S. & Wilson, B. 2012. Lagenorhynchus albirostris. W: IUCN 2015. Czerwona księga gatunków zagrożonych (IUCN Red List of Threatened Species) Wersja 2015.2. <www.iucnredlist.org>. (ang.) [dostęp 2015-09-13]
  5. Włodzimierz Cichocki, Agnieszka Ważna, Jan Cichocki, Ewa Rajska, Artur Jasiński, Wiesław Bogdanowicz: Polskie nazewnictwo ssaków świata. Warszawa: Muzeum i Instytut Zoologii PAN, 2015, s. 188. ISBN 978-83-88147-15-9.
  6. K. Kowalski (redaktor naukowy), A. Krzanowski, H. Kubiak, G. Rzebik-Kowalska, L. Sych: Ssaki. Wyd. IV. Warszawa: Wiedza Powszechna, 1991, s. 43, seria: Mały słownik zoologiczny. ISBN 83-214-0637-8.
  7. Iwona Kuklik, Krzysztof E. Skóra: Delfin białonosy (pol.). [dostęp 2 grudnia 2007].
  8. Jefferson TA, Leatherwood S, Webber MA. FAO Species identification guide. „Marine mammals of the world”, s. 320, 1993. 
  9. Reves RR, Smeenk C, Brownell L, Kinze CC. Atlantic white-sided dolphin – Lagenorhynchus acutus (Gray, 1828). „Handbook of Marine Mammals”. 6, s. 31-56, 1999. 

Bibliografia[edytuj]

  1. Wilson Don E. & Reeder DeeAnn M. (red.) Lagenorhynchus albirostris. w: Mammal Species of the World. A Taxonomic and Geographic Reference (Wyd. 3.) [on-line]. Johns Hopkins University Press, 2005. (ang.) [dostęp 2 grudnia 2007]
  2. CMS: Lagenorhynchus albirostris (Gray, 1846) (ang.). [dostęp 2 grudnia 2007].

Zobacz też[edytuj]