Melonogłów wielozębny

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
(Przekierowano z Delfin grubogłowy)
Skocz do: nawigacja, szukaj
Melonogłów wielozębny
Peponocephala electra[1]
(Gray, 1846)
Melonogłów wielozębny
Systematyka
Domena eukarionty
Królestwo zwierzęta
Typ strunowce
Podtyp kręgowce
Gromada ssaki
Podgromada żyworodne
Infragromada łożyskowce
Rząd Cetartiodactyla
(bez rangi) walenie
(bez rangi) zębowce
Rodzina delfinowate
Rodzaj melonogłów
Gatunek melonogłów wielozębny
Synonimy
  • Delphinus fusiformis Owen, 1866[1]
  • Delphinus pectoralis Peale, 1848[1]
  • Lagenorhynchus asia Gray, 1846[1]
  • Lagenorhynchus electra Gray, 1846[1]
  • Lagenorhynchus pectoralis (Peale, 1848)[1]
Kategoria zagrożenia (CKGZ)[2]
Status iucn3.1 LC pl.svg
Zasięg występowania
Mapa występowania

Melonogłów wielozębny[3], delfin grubogłowy[4] (Peponocephala electra) – gatunek ssaka z rodziny delfinowatych (Delphinidae).

Systematyka[edytuj]

Takson po raz pierwszy opisany przez J. E. Graya w 1846 roku pod nazwą Lagenorhynchus electra[5]. Autor nie określił miejsca typowego[5]. Jedyny przedstawiciel rodzaju melonogłów[3] (Peponocephala) utworzonego przez M. Nishiwakiego i K. S. Norrisa w 1966 roku[6].

Charakterystyka[edytuj]

Występuje we wszystkich wodach tropikalnych[7][2], lecz jest rzadko spotykany przez ludzi, gdyż przebywa na otwartych wodach oceanicznych, daleko od brzegów. Ubarwienie koloru jasnoszarego z wyjątkiem głowy, która jest nieznacznie ciemniejsza. W chwili narodzin mierzy ok. 1 m i waży 10-15 kg. Dorasta do 3 m długości i 200 kg wagi. Żywi się przede wszystkim kałamarnicami. Samce żyją około 20, a samice 30 lat.

Przypisy

  1. a b c d e f Peponocephala electra, w: Integrated Taxonomic Information System (ang.).
  2. a b Taylor, B.L., Baird, R., Barlow, J., Dawson, S.M., Ford, J., Mead, J.G., Notarbartolo di Sciara, G., Wade, P. & Pitman, R.L. 2008. Peponocephala electra. W: IUCN 2015. Czerwona księga gatunków zagrożonych (IUCN Red List of Threatened Species) Wersja 2015.2. <www.iucnredlist.org>. (ang.) [dostęp 2015-09-14]
  3. a b Włodzimierz Cichocki, Agnieszka Ważna, Jan Cichocki, Ewa Rajska, Artur Jasiński, Wiesław Bogdanowicz: Polskie nazewnictwo ssaków świata. Warszawa: Muzeum i Instytut Zoologii PAN, 2015, s. 188. ISBN 978-83-88147-15-9.
  4. Praca zbiorowa: Zwierzęta: encyklopedia ilustrowana. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN, 2005, s. 209. ISBN 83-01-14344-4.
  5. a b J. Richardson, J. E. Gray: The zoology of the voyage of the H.M.S. Erebus & Terror, under the command of Captain Sir James Clark Ross, during the years 1839 to 1843. Cz. 2: Mammalia, Birds. Londyn: E. W. Janson, 1846, s. 35. (ang.)
  6. M. Nishiwaki, K. S. Norris. A new genus Peponocephala, for the odontocete species Electra electra. „The Scientific Reports of the Whales Research Institute”. 20, s. 95, 1966 (ang.). 
  7. Wilson Don E. & Reeder DeeAnn M. (red.) Peponocephala electra. w: Mammal Species of the World. A Taxonomic and Geographic Reference (Wyd. 3.) [on-line]. Johns Hopkins University Press, 2005. (ang.) [dostęp 10 stycznia 2010]