Delfinek nadobny

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
(Przekierowano z Delfin nadobny)
Skocz do: nawigacja, szukaj
Delfinek nadobny
Stenella clymene[1]
(J. E. Gray, 1846)
Delfinek nadobny
Systematyka
Domena eukarionty
Królestwo zwierzęta
Typ strunowce
Podtyp kręgowce
Gromada ssaki
Rząd Cetartiodactyla
(bez rangi) walenie
(bez rangi) zębowce
Rodzina delfinowate
Rodzaj delfinek
Gatunek delfinek nadobny
Synonimy
  • Clymene normalis J. E. Gray, 1866[1]
  • Delphinus clymene J. E. Gray, 1850[1]
Kategoria zagrożenia (CKGZ)[2]
Status none DD.svg
brak danych
Zasięg występowania
Mapa występowania

Delfinek nadobny[3] (Stenella clymene) – gatunek ssaka z rodziny delfinowatych (Delphinidae). Średniej wielkości delfin.

Dane[edytuj]

  • Wielkość urodzeniowa: ok. 0,75 m
  • Dojrzałość płciowa samców: przy długości ok. 1,76 m
  • Dojrzałość fizyczna samców: przy długości ok. 1,97 m
  • Pożywienie: małe mezopelagiczne ryby i głowonogi
  • Zagrożenia: niedostatecznie poznany status; możliwe przypadkowe połowy w sieci dryfujące.
  • Występowanie: wody subtropikalne i tropikalne Atlantyku, włącznie z Zatoką Meksykańską[4]. Delfin ten jest rzadki, być może z natury, w porównaniu z innymi gatunkami rodzaju Stenella

Delfinów nadobnych nie trzyma się w delfinariach.

Taksonomia[edytuj]

Delfinek nadobny przez swoje podobieństwo do delfinka długoszczękiego, był uważany za jego podgatunek od swego odkrycia w 1850 przez Johna Graya aż do 1981, kiedy to został uznany za osobny gatunek. W związku z faktem, że delfinki nadobne przypominają delfinki długoszczękie, badacze często wybierają do obserwacji te ostatnie, gdyż do nadobnych trudniejszy jest dostęp. Delfinek nadobny jest wciąż jednym z najmniej poznanych gatunków waleni.

Wygląd[edytuj]

Delfinek nadobny przedstawia sylwetkę typową dla rodzaju Stenella. Dziób jest dość długi, żuchwa jest wysunięta dalej niż górna szczęka. Płetwy piersiowe tego delfina są małe, a płetwa grzbietowa tylko lekko zagięta w tył. Górna część ciała jest u niego czarna, boki są szare, a spodnia część ciała biała. Płetwa ogonowa i krańce płetw piersiowych są czarne. Na brzegach pyska oraz na górze i dole pyska delfinek nadobny ma po czarnym pasku. Jasna linia prowadzi od oka do płetwy piersiowej.

Przypisy

  1. a b c Stenella clymene, w: Integrated Taxonomic Information System (ang.).
  2. Hammond, P.S., Bearzi, G., Bjørge, A., Forney, K.A., Karkzmarski, L., Kasuya, T., Perrin, W.F., Scott, M.D., Wang, J.Y. , Wells, R.S. & Wilson, B. 2012. Stenella clymene. W: IUCN 2015. Czerwona księga gatunków zagrożonych (IUCN Red List of Threatened Species) Wersja 2015.2. <www.iucnredlist.org>. (ang.) [dostęp 2015-09-15]
  3. Włodzimierz Cichocki, Agnieszka Ważna, Jan Cichocki, Ewa Rajska, Artur Jasiński, Wiesław Bogdanowicz: Polskie nazewnictwo ssaków świata. Warszawa: Muzeum i Instytut Zoologii PAN, 2015, s. 189. ISBN 978-83-88147-15-9.
  4. Wilson Don E. & Reeder DeeAnn M. (red.) Stenella clymene. w: Mammal Species of the World. A Taxonomic and Geographic Reference (Wyd. 3.) [on-line]. Johns Hopkins University Press, 2005. (ang.) [dostęp 15 stycznia 2010]