Delta 1000

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Delta 1000[1]
Rodzina rakiet nośnych Delta
Ilustracja
Start Delty 1910 z satelitą OSO-8
Producent

McDonnell Douglas

Koszt wystrzelenia

26,49 mln USD (kurs z 1985)

Data pierwszego startu

23 września 1972

Data ostatniego startu

21 czerwca 1975

Statystyki
Wszystkie starty

8

Udane starty

8 (100%)

Nieudane starty

0

Zdolność wynoszenia

635 kg na GTO[2]

Siła ciągu przy starcie

2287,5 kN

Wymiary
Długość

35 m

Średnica

2,44 m

Masa całkowita

130 286 kg

Stopnie rakiety
Stopień 0.

4-9 x Castor 2

Stopień 1.

Thor ELT

Stopień 2.

Delta F

Stopień 3.

Delta P (zamiennie)

Stopień 4.

Star-37D/E (opcjonalnie)

Delta 1000 – seria amerykańskich rakiet nośnych Delta, oblatana w latach 1972–1975. Była to pierwsza seria rakiet Delta wykorzystująca stopień Thor ELT, będący wydłużoną do 22,4 m wersją rakiety Thor.

Część rakiet tej serii uzyskała nazwę Straight Eight (dosłownie: prosta ósemka). Nazwa ta odnosiła się do średnicy drugiego stopnia rakiety oraz przestrzeni ładunkowej, wynoszącej 8 stóp (ok. 2,44 m), czyli tyle samo co centralny człon rakiety[2].

System oznakowania[edytuj | edytuj kod]

  • Pierwsza cyfra (model stopnia centralnego i silników pomocniczych):
    • 1: Thor ELT (silnik MB-3-3), Castor 2
  • Druga cyfra (liczba silników pomocniczych):
    • 4: cztery silniki
    • 6: sześć silników
    • 9: dziewięć silników
  • Trzecia cyfra (model stopnia górnego):
  • Czwarta cyfra (model opcjonalnego silnika ucieczkowego):
    • 0: brak
    • 3: Star-37D
    • 4: Star-37E

Starty[edytuj | edytuj kod]

  1. 23 września 1972, 13:20 GMT; konfiguracja 1604; s/n Delta 90; miejsce startu: Cape Canaveral Air Force Station (SLC-17B), USA
    Ładunek: Explorer 47; Uwagi: start udany
  2. 10 listopada 1972, 01:14 GMT; konfiguracja 1914; s/n Delta 92; miejsce startu: Cape Canaveral Air Force Station (SLC-17B), USA
    Ładunek: Anik A1; Uwagi: start udany – błędne oznaczenie, użyty został stopień Delta-F.
  3. 20 kwietnia 1973, 23:47 GMT; konfiguracja 1914; s/n Delta 94; miejsce startu: Cape Canaveral Air Force Station (SLC-17B), USA
    Ładunek: Anik A2; Uwagi: start udany
  4. 10 czerwca 1973, 14:13 GMT; konfiguracja 1913; s/n Delta 95; miejsce startu: Cape Canaveral Air Force Station (SLC-17B), USA
    Ładunek: Explorer 49; Uwagi: start udany
  5. 26 października 1973, 02:26 GMT; konfiguracja 1604; s/n Delta 97; miejsce startu: Cape Canaveral Air Force Station (SLC-17B), USA
    Ładunek: Explorer 50; Uwagi: start udany
  6. 16 grudnia 1973, 06:18 GMT; konfiguracja 1900; s/n Delta 99; miejsce startu: Vandenberg Air Force Base (SLC-2W), USA
    Ładunek: Explorer 51; Uwagi: start udany
  7. 10 kwietnia 1975, 23:50 GMT; konfiguracja 1410; s/n Delta 109; miejsce startu: Vandenberg Air Force Base (SLC-2W), USA
    Ładunek: GEOS-C; Uwagi: start udany
  8. 21 czerwca 1975, 11:43 GMT; konfiguracja 1610; s/n Delta 112; miejsce startu: Cape Canaveral Air Force Station (SLC-17B), USA
    Ładunek: OSO-8; Uwagi: start udany

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Mark Wade: Delta 1000. Encyclopedia Astronautica. [dostęp 2016-08-31].
  2. a b Ed Kyle: Extended Long Tank Delta. Space Launch Report, 9 kwietnia 2010. [dostęp 2016-08-31].