delta Crucis

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
delta Crucis
δ Cru
Dane obserwacyjne (J2000)
Gwiazdozbiór Krzyż Południa
Rektascensja 12h 15m 08,717s
Deklinacja -58° 44′ 56,14″
Paralaksa (π) 0,00945 ± 0,00015[1]
Odległość 345,1 ± 5,6 ly
105,8 ± 1,7pc
Wielkość obserwowana 2,775[1]m
Ruch własny (RA) -35,81 ± 0,12 mas/rok
Ruch własny (DEC) -10,36 ± 0,12 mas/rok
Prędkość radialna 22,2 ± 2,0 km/s
Charakterystyka fizyczna
Rodzaj gwiazdy gwiazda zmienna typu beta Cephei
Typ widmowy B2 IV[1]
Masa 8,5 M[2]
Promień 4,9 R[2]
Jasność 5600[2] L
Okres obrotu <1,3 d[2]
Prędkość obrotu 194[2] km/s
Temperatura 22 550[2] K
Alternatywne oznaczenia
Oznaczenie Flamsteeda: 1 Cru
2MASS: J16142073-0341393
Cordoba Durchmusterung: CD-58 4466
Fundamentalny katalog gwiazd: FK5 455
Boss General Catalogue: GC 16724
Katalog Henry’ego Drapera: HD 106490
Katalog Hipparcosa: HIP 59747
Katalog Jasnych Gwiazd: HR 4656
SAO Star Catalog: SAO 239791

delta Crucis (δ Cru) – czwarta co do jasności gwiazda w gwiazdozbiorze Krzyża Południa, znajdująca się w odległości około 345 lat świetlnych od Ziemi.

Charakterystyka[edytuj]

Podobnie jak Acrux i Mimosa, delta Crucis jest gwiazdą typu widmowego B; choć te trzy gwiazdy nie są związane grawitacyjnie, łączy je pochodzenie. Jest to podolbrzym, który zakończył syntezę wodoru w hel w jądrze i zamienia się w olbrzyma. Jego jasność jest 5600 razy większa niż jasność Słońca, przy czym dużą część promieniowania gwiazda ta emituje w zakresie ultrafioletu. Delta Crucis wykazuje się kilkuprocentowymi zmianami jasności z okresem 3,7 h. W związku z silnym wiatrem gwiazdowym delta Crucis traci materię w tempie około 1000 razy większym niż Słońce. W przyszłości gwiazda ta odrzuci zewnętrzne powłoki i stanie się białym karłem, podobnym do Syriusza B[2].

Zobacz też[edytuj]

Przypisy[edytuj]

  1. a b c Delta Crucis w bazie SIMBAD (ang.)
  2. a b c d e f g Jim Kaler: Delta Crucis (ang.). STARS. [dostęp 2016-08-10].