Delta Persei

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Delta Persei
δ Per
Położenie w gwiazdozbiorze
Położenie w gwiazdozbiorze
Dane obserwacyjne (J2000)
Gwiazdozbiór Perseusz
Rektascensja 03h 42m 55,504s
Deklinacja +47° 47′ 15,17″
Paralaksa (π) 0,00632 ± 0,00047[1]
Odległość 516 ± 41 ly
158 ± 13 pc
Wielkość obserwowana 3,01[1]m
Ruch własny (RA) 25,58 ± 0,43[1] mas/rok
Ruch własny (DEC) −43,06 ± 0,38[1] mas/rok
Prędkość radialna 4,0 ± 3,7[1] km/s
Charakterystyka fizyczna
Rodzaj gwiazdy błękitny olbrzym
Typ widmowy B5 III[1]
Masa 6,5 M[2]
Promień ~10 R[2]
Jasność 3400[2] L
Okres obrotu ≤2 d[2]
Prędkość obrotu 255[2] km/s
Wiek 50 mln lat[2]
Temperatura 13 800[2] K
Alternatywne oznaczenia
Oznaczenie Flamsteeda: 39 Per
2MASS: J03425548+4747150
Bonner Durchmusterung: BD+47°876
Fundamentalny katalog gwiazd: FK5 131
Boss General Catalogue: GC 4427
Katalog Henry’ego Drapera: HD 22928
Katalog Hipparcosa: HIP 17358
Katalog jasnych gwiazd: HR 1122
SAO Star Catalog: SAO 39053

Delta Persei (δ Per) – gwiazda w gwiazdozbiorze Perseusza, znajdująca się w odległości około 516 lat świetlnych od Słońca.

Charakterystyka[edytuj | edytuj kod]

Jest to błękitny olbrzym, gwiazda należąca do typu widmowego B5. Ma jasność równą około 3400 jasności Słońca, masę 6,5 masy Słońca i promień około 10 razy większy niż promień Słońca. Ma 50 milionów lat, zeszła już z ciągu głównego i zaczęła zmieniać w czerwonego olbrzyma. Obraca się wokół osi z olbrzymią prędkością, co najmniej 255 km/s na równiku. Przypuszczalnie wraz z gwiazdą Mirfak, najjaśniejszą w konstelacji, wchodzi w skład młodej gromady otwartej – gromady Alfa Persei. Gwiazda wykazuje nieznaczną zmienność i została sklasyfikowana jako gwiazda zmienne typu Alfa² Canum Venaticorum[2].

Delta Persei ma dwóch optycznych towarzyszy. Składnik B ma wielkość obserwowaną 11,37m i jest odległy o 104 sekundy kątowe od olbrzyma; składnik C o wielkości 12,95m dzieli od gwiazdy centralnej odległość 132,8″ (pomiary z 2002 r.)[3]. Jest wątpliwe, czy gwiazdy te są powiązane grawitacyjnie. Jeśli bliższy składnik byłby fizycznym towarzyszem delty Persei, to byłby to karzeł podobny do Słońca, oddalony o co najmniej 16 tysięcy jednostek astronomicznych i okrążający olbrzyma w okresie co najmniej 750 tysięcy lat; tym niemniej przy takim dystansie gwiazdy łatwo mogłoby rozdzielić zewnętrzne oddziaływanie[2]. Ponadto podejrzewana jest obecność bardzo bliskiego składnika (0,3″ od olbrzyma, o wielkości 6,17m), o którym niewiele wiadomo[2][3].

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c d e f Delta Persei w bazie SIMBAD (ang.)
  2. a b c d e f g h i j Jim Kaler: Delta Persei (ang.). STARS. [dostęp 2017-05-24].
  3. a b Mason et al.: WDS J03429+4747A. W: The Washington Double Star Catalog [on-line]. VizieR, 2014.