Demis Roussos

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Demis Roussos
Ilustracja
Demis Roussos w Baku
Imię i nazwisko Artemios Wenduris Rusos
Data i miejsce urodzenia 15 czerwca 1946
Aleksandria
Pochodzenie Grecja
Data i miejsce śmierci 25 stycznia 2015
Ateny
Przyczyna śmierci Nowotwór
Gatunki rock progresywny, pop
Zawód wokalista, basista
Powiązania Vangelis
Zespoły
The Idols
We Five
Aphrodite's Child
Strona internetowa
Demis Roussos w 1973 roku

Demis Roussos (gr. Nτέμης Ρούσσος), właśc. Artemios Wenduris Rusos (gr. Αρτέμιος Βεντούρης Ρούσσος) (ur. 15 czerwca 1946 w Aleksandrii, zm. 25 stycznia 2015 w Atenach[1]) – grecki piosenkarz muzyki pop.

Życiorys[edytuj]

Młodość[edytuj]

Urodził się w Egipcie, w rodzinie emigrantów greckich. Zarówno ojciec Jorgos i matka Olga byli pochodzenia greckiego. Po kryzysie sueskim jego rodzice stracili cały dobytek i powrócili do Grecji. Przed rozpoczęciem kariery solowej Demis Roussos występował w kilku zespołach muzycznych: The Idols, We Five i Aphrodite's Child.

Współpracował przy tworzeniu płyt Vangelisa, kolegi z zespołu Aphrodite's Child. Współpraca trwająca przez wiele lat przyniosła najlepsze efekty przy wokalnej adaptacji muzyki Vangelisa do filmu Rydwany ognia.

Lata 70. XX wieku[edytuj]

Szczyt jego kariery przypadł na lata 70. kiedy nagrał kilka płyt, które znajdowały się na szczytach list przebojów. W 1973 roku jego piosenka „Forever and Ever” dotarła do 1. miejsca list przebojów w kilku krajach. Inne znane utwory Demisa Roussosa to: „My Friend the Wind”, „My Reason”, „Lovely Lady of Arcadia” i „Goodbye My Love Goodbye”.

Udział w festiwalach[edytuj]

Demis Roussos wziął udział w Festiwalu Piosenki w Sopocie w roku 1979. W 2000 r. wystąpił na III edycji Międzynarodowego Festiwalu Piosenki Greckiej w Zgorzelcu organizowanego przez Nikosa Rusketosa, założyciela zespołu Orfeusz. Potem jeszcze kilkakrotnie występował na koncertach w Polsce.

Późniejsza praca[edytuj]

Jego kariera z mniejszym powodzeniem trwała w latach 80., kiedy m.in. wraz z Vangelisem nagrał cover największego przeboju The Animals, czyli „The House of the Rising Sun”. Od kilku lat ponownie nagrywał i występował na koncertach.

W 2006 r. wystąpił na Sopot Festival, w 2009 r., gdzie został bardzo dobrze przyjęty. Po wieloletniej przerwie wydał nowy album studyjny Demis, nawiązujący stylistycznie do wczesnego rocka lat 60.

Odznaczenia[edytuj]

30 września 2013 roku został odznaczony francuską Legią Honorową, za ogromny wkład w rozwój europejskiej kultury i sztuki.[2]

Śmierć i pogrzeb[edytuj]

Roussos przez ostatnich kilka lat chorował na raka żołądka. Podczas trwania choroby nie zaprzestał koncertowania. Jak sam powiedział nie śpiewa dla pieniędzy bo już nie musi. Śpiewa bo to kocha[potrzebny przypis]. Zmarł w nocy z soboty na niedzielę 24-25 stycznia 2015 roku w szpitalu w Atenach[3], pięć dni później został pochowany na ateńskim cmentarzu. W pogrzebie uczestniczyli przedstawiciele władz oraz świata kultury.[4]

Życie prywatne[edytuj]

Był trzykrotnie żonaty. Miał dwoje dzieci: Emily i Cyrila.

Wybrana dyskografia[edytuj]

  • 1971 - Fire and Ice
  • 1973 - Forever and ever
  • 1974 - Auf Wiedersehn
  • 1974 - My Only Fascination
  • 1975 - Souvenirs
  • 1976 - Happy to be
  • 1977 - The Demis Roussos Magic
  • 1979 - Man of the World
  • 1982 - Demis
  • 1982 - Attitudes
  • 1988 - Time
  • 1989 - Voice And Vision
  • 1993 - Too Many Dreams
  • 1993 - Meisterstücke
  • 2000 - Adagio
  • 2000 - Auf meinen Wegen
  • 2003 - Christmas with Demis Roussos
  • 2006 - Live in Brazil
  • 2009 - Demis
  • 2015 - Demis Roussos Collected

Przypisy

  1. Πέθανε ο Ντέμης Ρούσσος (gr.). ethnos.gr, 2015-01-26. [dostęp 2015-01-26].
  2. La mort de Dennis Roussos (fr.). cilturebox.francevinfo.fr. [dostęp 2015-02-02].
  3. Demis Roussos nie żyje. TVN24.
  4. Funeral of singer Demis Roussos.

Bibliografia[edytuj]