Demis Roussos

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Demis Roussos
Ilustracja
Demis Roussos w Baku
Imię i nazwisko Artemios Wenduris Rusos
Data i miejsce urodzenia 15 czerwca 1946
Aleksandria
Pochodzenie Grecja
Data i miejsce śmierci 25 stycznia 2015
Ateny
Przyczyna śmierci Nowotwór
Gatunek rock progresywny, pop
Zawód wokalista, basista
Powiązania Vangelis
Zespoły
The Idols
We Five
Aphrodite's Child

Demis Roussos (gr. Nτέμης Ρούσσος), właśc. Artemios Wenduris Rusos (gr. Αρτέμιος Βεντούρης Ρούσσος) (ur. 15 czerwca 1946 w Aleksandrii, zm. 25 stycznia 2015 w Atenach[1]) – grecki piosenkarz muzyki pop.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Młodość[edytuj | edytuj kod]

Urodził się w Egipcie, w rodzinie emigrantów greckich. Zarówno ojciec Jorgos i matka Olga byli pochodzenia greckiego. Po kryzysie sueskim jego rodzice stracili cały dobytek i powrócili do Grecji. Przed rozpoczęciem kariery solowej Demis Roussos występował w kilku zespołach muzycznych: The Idols, We Five i Aphrodite's Child.

Współpracował przy tworzeniu płyt Vangelisa, kolegi z zespołu Aphrodite's Child. Współpraca trwająca przez wiele lat przyniosła najlepsze efekty przy wokalnej adaptacji muzyki Vangelisa do filmu Rydwany ognia.

Lata 70. XX wieku[edytuj | edytuj kod]

Szczyt jego kariery przypadł na lata 70. kiedy nagrał kilka płyt, które znajdowały się na szczytach list przebojów. W 1973 roku jego piosenka „Forever and Ever” dotarła do 1. miejsca list przebojów w kilku krajach. Inne znane utwory Demisa Roussosa to: „My Friend the Wind”, „My Reason”, „Lovely Lady of Arcadia” i „Goodbye My Love Goodbye”.

Udział w festiwalach[edytuj | edytuj kod]

Demis Roussos wziął udział w Festiwalu Piosenki w Sopocie w roku 1979. W 2000 r. wystąpił na III edycji Międzynarodowego Festiwalu Piosenki Greckiej w Zgorzelcu organizowanego przez Nikosa Rusketosa, założyciela zespołu Orfeusz. Potem jeszcze kilkakrotnie występował na koncertach w Polsce.

Późniejsza praca[edytuj | edytuj kod]

Jego kariera z mniejszym powodzeniem trwała w latach 80., kiedy m.in. wraz z Vangelisem nagrał cover największego przeboju The Animals, czyli „The House of the Rising Sun”. Od kilku lat ponownie nagrywał i występował na koncertach.

W 2006 r. wystąpił na Sopot Festival, w 2009 r., gdzie został bardzo dobrze przyjęty. Po wieloletniej przerwie wydał nowy album studyjny Demis, nawiązujący stylistycznie do wczesnego rocka lat 60.

Odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

30 września 2013 roku został odznaczony francuską Legią Honorową, za ogromny wkład w rozwój europejskiej kultury i sztuki.[2]

Śmierć i pogrzeb[edytuj | edytuj kod]

Roussos przez ostatnich kilka lat chorował na raka żołądka. Podczas trwania choroby nie zaprzestał koncertowania. Jak sam powiedział nie śpiewa dla pieniędzy bo już nie musi. Śpiewa bo to kocha[potrzebne źródło]. Zmarł w nocy z soboty na niedzielę 24-25 stycznia 2015 roku w szpitalu w Atenach[3], pięć dni później został pochowany na ateńskim cmentarzu. W pogrzebie uczestniczyli przedstawiciele władz oraz świata kultury.[4]

Życie prywatne[edytuj | edytuj kod]

Był trzykrotnie żonaty. Miał dwoje dzieci: Emily i Cyrila.

Wybrana dyskografia[edytuj | edytuj kod]

  • 1971 - Fire and Ice
  • 1973 - Forever and ever
  • 1974 - Auf Wiedersehn
  • 1974 - My Only Fascination
  • 1975 - Souvenirs
  • 1976 - Happy to be
  • 1977 - The Demis Roussos Magic
  • 1979 - Man of the World
  • 1982 - Demis
  • 1982 - Attitudes
  • 1988 - Time
  • 1989 - Voice And Vision
  • 1993 - Too Many Dreams
  • 1993 - Meisterstücke
  • 2000 - Adagio
  • 2000 - Auf meinen Wegen
  • 2003 - Christmas with Demis Roussos
  • 2006 - Live in Brazil
  • 2009 - Demis
  • 2015 - Demis Roussos Collected

Przypisy

  1. Πέθανε ο Ντέμης Ρούσσος (gr.). ethnos.gr, 2015-01-26. [dostęp 2015-01-26].
  2. La mort de Dennis Roussos (fr.). cilturebox.francevinfo.fr. [dostęp 2015-02-02].
  3. Demis Roussos nie żyje. TVN24.
  4. Funeral of singer Demis Roussos.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]