Demiurg

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Demiurg (gr. δημιουργός dēmiourgós od δῆμος 'lud' i ἔργον praca)[1]rzemieślnik, robotnik, sprawca, twórca, siła twórcza.

W filozofii Platona (w dialogu Timajos) określano tak budowniczego świata nadającego kształty wiecznej, bezkształtnej materii według wzorców, jakie stanowią doskonałe idee. W nowoczesnej filozofii termin ten oznacza doskonałą siłę twórczą. Benedykt XVI wskazał na fakt, że „świat grecko-rzymski nie znał żadnego Boga Stwórcy i że budowa świata należała do demiurga, bóstwa niższej rangi zwrócił uwagę Benedykt XVI. W ich mentalności bóstwo najwyższe nie mogło, by tak rzec, ubrudzić sobie rąk stworzeniem materii. Natomiast Bóg Biblii jest całkiem inny: On, Jedyny Bóg żyjący i prawdziwy, jest zarazem Stwórcą"[2].

W doktrynie gnostyków demiurg był przywódcą upadłych aniołów, odpowiedzialnym za stworzenie świata[3].

Inne znaczenia[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]