Demokracja energetyczna

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Demokracja energetycznapolityczna, gospodarcza, społeczna i kulturowa koncepcja, która łączy technologiczną transformację energetyczną ze wzmacnianiem demokracji i udziału społeczeństwa. Pojęcie to związane jest z procesem decentralizacji systemów energetycznych z wykorzystaniem efektywności energetycznej i energii odnawialnej do transformacji w zakresie własności w energetyce. Dzięki nowym zielonym technologiom dostępnym na rynku takie przejście jest możliwe w przypadku nowych podmiotów: użytkowników indywidualnych – prosumentów, kooperatyw energetycznych, elektrowni komunalnych, które zastępują scentralizowane, korporacyjne elektrownie.

W książce "Odnawialne źródła energii w Polsce. Wybrane problemy bezpieczeństwa, polityki i administracji", autorzy definiując demokrację energetyczną, wskazują: "Dobra ze społecznego punktu widzenia polityka energetyczna musi zatem, na ile to możliwe, angażować społeczeństwo, reagować na oddolne bodźce i zróżnicowane potrzeby, ograniczać typowy w podobnych dziedzinach zapęd technokratyzacji, a także tworzyć poczucie „własności” procesu decyzyjnego. Wyróżniają też pięć społecznych aspektów demokratyzacji energetyki:

  • przestrzenna organizacja systemu: system scentralizowany czy zdecentralizowany?
  • struktura governance energetyki: kto zarządza, kto i w jaki sposób decyduje o kierunkach rozwoju systemu?
  • ekonomia polityczna OZE: jak wygląda dystrybucja korzyści i kosztów ze źródeł odnawialnych?
  • ekologia polityczna OZE: jaki wpływ na środowisko ma lokalna społeczność?
  • bezpieczeństwo energetyczne: obejmuje ono zarówno kwestie zmniejszenia uzależnienia od importu i ograniczenie wydatków na zbrojenia zwiazane z kontrolą nad wyczerpującymi się zasobami nieodnawialnymi, jak też bezpieczeństwo zdrowotne czy ograniczanie ubóstwa energetycznego[1].

Koncepcja ta jest promowana przez biznes energii odnawialnej[2], społeczności lokalne[3], związki zawodowe (np. Globalny Instytut Pracy), think tanki (np. Zielony Instytut)[4][5] itp.

Demokrację energetyczną opisują w publikacji o tym samym tytule Dariusz Szwed i Beata Maciejewska. Publikacja omawia takie kwestie, jak: eliminacja ubóstwa energetycznego korzyści z rozproszenia wytwarzania energii i rozwoju odnawialnych źródeł energii, zielone miejsca pracy, pojazdy elektryczne, domy energooszczędne, smart grid, elektrownia wirtualna[6].

Zobacz też[edytuj]

Przypisy

  1. K. Szulecki, D. Szwed "Społeczne aspekty OZE: którędy do energetycznej demokracji?", [w:] K. Księżopolski, K. Pronińska, A. Sulowska (red.), "Odnawialne źródła energii w Polsce. Wybrane problemy bezpieczeństwa, polityki i administracji", Warszawa 2013, ss. 185-211.
  2. Wortal CleanTechnica dotyczący demokracji energetycznej.
  3. Odnawialne społeczności – demokracja energetyczna.
  4. Strona „Demokracja energetyczna”.
  5. Zielone Miasto Nowej Generacji: Demokracja energetyczna.
  6. Zielony Instytut: Publikacja „Demokracja energetyczna”.