Denis Shapovalov

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Denis Shapovalov
Ilustracja
Państwo  Kanada
Data i miejsce urodzenia 15 kwietnia 1999
Tel Awiw-Jafa
Wzrost 183 cm
Masa ciała 68 kg
Gra leworęczny, jednoręczny bekhend
Status profesjonalny 2016
Zakończenie kariery aktywny
Trener Martin Laurendeau
Tessa Shapovalova
Gra pojedyncza
Wygrane turnieje 0
Najwyżej w rankingu 20 (1 kwietnia 2019)
Australian Open 2R (2018)
Roland Garros 2R (2018)
Wimbledon 2R (2018)
US Open 4R (2017)
Gra podwójna
Wygrane turnieje 0
Najwyżej w rankingu 62 (7 października 2019)
US Open 3R (2019)

Denis Shapovalov (ros. Денис Викторович Шаповалов heb. דניס שפובלוב ur. 15 kwietnia 1999 w Tel Awiwie) – kanadyjski tenisista, reprezentant w Pucharze Davisa.

Kariera tenisowa[edytuj | edytuj kod]

W gronie juniorów wygrał Wimbledon 2016 w grze pojedynczej chłopców pokonując w finale Alexa de Minaura. Na tym samym turnieju został finalistą gry podwójnej chłopców partnerując Félixowi Auger-Aliassime. Startując z tym samym tenisistą Shapovalov przegrał również finał US Open 2015 w deblu chłopców. Najwyżej w rankingu juniorów był w lipcu 2016, na pozycji nr 2.

Zawodowym tenisistą Shapovalov został w 2016 roku. Po raz pierwszy w drabince głównej zawodów Wielkiego Szlema zagrał na Wimbledonie 2017, otrzymując od organizatorów dziką kartę. Odpadł z rywalizacji w 1. rundzie po porażce z Jerzym Janowiczem. W cyklu ATP Challenger Tour Kanadyjczyk odniósł dwa triumfy.

W 2018 osiągnął półfinał turnieju rangi ATP World Tour Masters 1000 w Madrycie, wygrywając m.in. z Milosem Raonicem. W tym samym roku dotarł do półfinału w Tokio, pokonując po drodze Stana Wawrinkaę.

W 2016 zadebiutował w reprezentacji Kanady w Pucharze Davisa.

W rankingu gry pojedynczej najwyżej był na 20. miejscu (1 kwietnia 2019), a w klasyfikacji gry podwójnej na 62. pozycji (7 października 2019).

Gra podwójna (0–1)[edytuj | edytuj kod]

Końcowy wynik Nr Data Turniej Nawierzchnia Partner Przeciwnicy Wynik finału
Finalista 27. 16 czerwca 2019 Stuttgart Trawiasta Indie Rohan Bopanna Australia John Peers
Brazylia Bruno Soares
5:7, 3:6

Zwycięstwa w turniejach ATP Challenger Tour w grze pojedynczej[edytuj | edytuj kod]

Końcowy wynik Nr Data Turniej Nawierzchnia Przeciwnik Wynik finału
Zwycięzca 1. 2017 Drummondville Twarda (hala) Belgia Ruben Bemelmans 6:3, 6:2
Zwycięzca 2. 2017 Gatineau Twarda Kanada Peter Polansky 6:1, 3:6, 6:3

Finały juniorskich turniejów wielkoszlemowych[edytuj | edytuj kod]

Gra pojedyncza (1–0)[edytuj | edytuj kod]

Końcowy wynik Nr Data Turniej Nawierzchnia Przeciwnik Wynik finału
Zwycięzca 1. 2016 Wimbledon, Londyn Trawiasta Australia Alex de Minaur 4:6, 6:1, 6:3

Gra podwójna (1–1)[edytuj | edytuj kod]

Końcowy wynik Nr Data Turniej Nawierzchnia Partner Przeciwnicy Wynik finału
Zwycięzca 1. 2015 US Open, Nowy Jork Twarda Kanada Félix Auger-Aliassime Stany Zjednoczone Brandon Holt
Stany Zjednoczone Riley Smith
7:5, 7:6(3)
Finalista 1. 2016 Wimbledon, Londyn Trawiasta Kanada Félix Auger-Aliassime Estonia Kenneth Raisma
Grecja Stefanos Tsitsipas
6:4, 4:6, 2:6

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]