Departament Inżynierii Ministerstwa Spraw Wojskowych

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Departament Inżynierii
Historia
Państwo  II Rzeczpospolita
Sformowanie 1921
Rozformowanie 1929
Tradycje
Rodowód Departament Inżynierii i Saperów
Departament Wojsk Technicznych
Kontynuacja Szefostwo Saperów
Dowództwo Saperów
Dowódcy
Pierwszy gen. bryg. Mieczysław Dąbkowski
Organizacja
Dyslokacja Garnizon Warszawa
Rodzaj sił zbrojnych Wojska lądowe
Rodzaj wojsk Saperzy
Podległość Ministerstwo Spraw Wojskowych

Departament Inżynierii Ministerstwa Spraw Wojskowych – organ pracy ministra spraw wojskowych właściwy w sprawach wojsk saperskich Wojska Polskiego II RP.

Departament V Inżynierii i Saperów 1921-1925[edytuj | edytuj kod]

Po zakończeniu wojny polsko bolszewickiej przystąpiono do demobilizacji armii i przejścia wojska na stopę pokojową. W wyniku nowej organizacji z dotychczasowej Sekcji Inżynierii i Saperów Departamentu II Wojsk Technicznych oraz likwidowanego Departamentu VIII Budownictwa powstał Departament V Inżynierii i Saperów.

Departament zajmował się następującymi zagadnieniami:

  • opracowywanie projektów organizacji, etatów oraz dyslokacji wojsk saperskich,
  • określanie stanów osobowych, uzbrojenia i zaopatrzenia materiałowo technicznego,
  • zagadnienia mobilizacji i demobilizacji,
  • wyszkolenie oddziałów saperskich,
  • nadzór nad szkolnictwem saperskim,
  • opracowanie regulaminów, instrukcji, prowadzeniem badań naukowych i studiów nad rozwojem saperów,
  • ewidencja oficerów,
  • sporządzanie budżetu.
Skład departamentu

Departament V Wojsk Technicznych 1925-1927[edytuj | edytuj kod]

23 czerwca 1925 roku w wyniku połączenia dotychczasowego Departamentu V Inżynierii i Saperów z Departamentem VI Wojsk Technicznych powstał Departament V Wojsk Technicznych Ministerstwa Spraw Wojskowych.

Departament Inżynierii 1927-1929[edytuj | edytuj kod]

19 maja 1927 roku Minister Spraw Wojskowych, marszałek Polski Józef Piłsudski zniósł numerację departamentów, a dla dotychczasowego Departamentu V ustalił nazwę „Departament Inżynierii”[3].

17 września 1927 roku generał dywizji Daniel Konarzewski w zastępstwie Ministra Spraw Wojskowych rozkazem B.Og.Org. 8114/Org. zatwierdził tymczasową organizację i składy osobowe Departamentu Inżynierii i centralnych zakładów inżynierii. Reorganizacja departamentu i centralnych zakładów inżynierii miała być przeprowadzona do 15 października 1927 roku.

Skład osobowy Departamentu Inżynierii

  • szef departamentu – płk Jan Skoryna
  • Wydział Ogólny
  • Wydział Fortyfikacyjny
  • Wydział Saperów
  • Wydział Łączności
  • Wydział Broni Pancernej
  • Samodzielny Referat Rachunkowo-Budżetowy

Ogółem departament liczył 80 oficerów (3 generałów, 59 oficerów sztabowych broni, 13 oficerów młodszych broni, 5 oficerów administracyjnych), 4 podoficerów zawodowych i nadterminowych, 80 szeregowców (osobistych ordynansów) i 51 urzędników cywilnych[4].

31 stycznia 1929 roku na bazie wydziałów utworzono:

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 7 z 22 stycznia 1925 roku, s. 32, płk inż. Wacław Abramowski czasowo pełnił obowiązki szefa departamentu, gdy generał Dąbkowski był odkomenderowany na II Kurs w Centrum Wyższych Studiów Wojskowych.
  2. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 128 z 6 grudnia 1924 roku, s. 718.
  3. Dziennik Rozkazów Ministerstwa Spraw Wojskowych Nr 16 z 19 maja 1927 roku, poz. 177.
  4. Dziennik Rozkazów Ministerstwa Spraw Wojskowych Nr 26 z 17 września 1927 roku, poz. 327.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Tadeusz Böhm, Z dziejów naczelnych władz wojskowych II Rzeczypospolitej. Organizacja i kompetencje Ministerstwa Spraw Wojskowych w latach 1918-1939, Warszawa: Wydawnictwo „Bellona”, 1994, ISBN 83-11-08368-1, OCLC 749724324.
  • Zdzisław Józef. Cutter: Saperzy II Rzeczypospolitej. Warszawa [etc.]: Pat, 2005. ISBN 83-921881-3-6.
  • Zdzisław Józef. Cutter: Polskie wojska saperskie w 1939 r. : organizacja, wyposażenie, mobilizacja i działania wojenne. Częstochowa: Wydawnictwo Wyższej Szkoły Pedagogicznej, 2003. ISBN 83-7098-834-2.