Dereń rozłogowy

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Dereń rozłogowy
Forma typowa
Forma typowa
Systematyka[1]
Domena eukarionty
Królestwo rośliny
Klad rośliny naczyniowe
Klad rośliny nasienne
Klasa okrytonasienne
Klad klad astrowych
Rząd dereniowce
Rodzina dereniowate
Rodzaj dereń
Podrodzaj Swida
Gatunek dereń rozłogowy
Nazwa systematyczna
Cornus sericea L.
Mant. Pl. Altera 199. 1771
Synonimy

Cornus stolonifera (Michx., 1803)
Swida sericea (( L.) S.S.Ying, 1987)

"(systm)" Systematyka w Wikispecies
"(comns)" Zdjęcia i grafiki w Commons

Dereń rozłogowy (Cornus sericea) – gatunek rośliny z rodziny dereniowatych. Występuje w Ameryce Północnej, od północnego Meksyku aż po Alaskę i Jukon[2]. W Polsce sadzony jako ozdobny krzew. Lokalnie zadomowiony (kenofit) i uważany za gatunek inwazyjny. Zdziczałe populacje stwierdzano w lasach i zaroślach na siedliskach łęgów w Wielkopolsce, Ziemi Lubuskiej i na Dolnym Śląsku[3].

Morfologia[edytuj | edytuj kod]

Krzew wysokości do 2,5 m. o gałązkach jesienią zabarwionych na czerwono. Liście w kształcie jajowatym są ciemnozielone, od spodniej strony w kolorze sinozielonym. Kwiat zebrany w podbaldachy, matowobiały. Kwitnie w maju oraz w czerwcu. Owocem jest biały pestkowiec. Wyglądem przypomina dereń biały, ale szybciej od niego rozrasta się w duże kępy[4].

Liście i kwiaty
`Silver and Gold`
Żółte zimowe pędy

Uprawa[edytuj | edytuj kod]

Jest całkowicie wytrzymały na mrozy (strefa klimatyczna 2-10) i mało wymagający w stosunku do gleby[4]. Znosi zanieczyszczenie powietrza i dobrze rośnie w miastach i w okręgach przemysłowych. Najkorzystniej rośnie w pełnym oświetleniu i najefektowniej się przebarwia[4]. W szkółkach rozmnaża się zazwyczaj z nasion lub przez odkłady[4]. Młode rośliny rosną szybko. Oprócz typowej formy uprawiane są kultywary o bardziej ozdobnych pędach i liściach.

Ze względu na inwazyjne właściwości omawianego gatunku zaleca się odstąpienie od jego uprawy na terenach leśnych oraz w pobliżu lasów[3].

Kultywary[edytuj | edytuj kod]

  • `Flaviramea` mająca zimą żółte, bardzo ozdobne pędy
  • `Kelsey Gold` 0 jaskrwych, żółtozielonych liściach
  • `Silver and Gold` o dwubarwnych liściach i żółtych zimą pędach

Przypisy

  1. Stevens P.F.: Angiosperm Phylogeny Website (ang.). 2001–. [dostęp 2010-02-28].
  2. Germplasm Resources Information Network (GRIN). [dostęp 2010-03-01].
  3. 3,0 3,1 B. Tokarska-Guzik, Z. Dajdok, M. Zając, A. Zając, A. Urbisz, W. Danielewicz: Rośliny obcego pochodzenia w Polsce ze szczególnym uwzględnieniem gatunków inwazyjnych. Warszawa: Generalna Dyrekcja Ochrony Srodowiska, 2012. ISBN 978-83-62940-34-9.
  4. 4,0 4,1 4,2 4,3 zbiorowe: Rośliny ogrodowe. Könemann, 2005. ISBN 978-3-8331-1916-3.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  1. Zbigniew Podbielkowski: Słownik roślin użytkowych. Warszawa: Państ. Wydaw. Rolnicze i Leśne, 1989. ISBN 83-09-00256-4.