Przejdź do zawartości

Dermot Mulroney

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Dermot Mulroney
Ilustracja
Dermot Mulroney (2013)
Data i miejsce urodzenia

31 października 1963
Alexandria

Zawód

aktor, muzyk, reżyser, producent filmowy

Współmałżonek

Catherine Keener
(1990–2007; rozwód)
Prima Apollinaare
(2008–2025; rozwód)

Lata aktywności

od 1986

Dermot Mulroney (ur. 31 października 1963 w Alexandrii w stanie Wirginia) – amerykański aktor, reżyser i producent filmowy i telewizyjny, muzyk.

Życiorys

[edytuj | edytuj kod]

Ma pochodzenie irlandzkie. Przyszedł na świat jako jeden z czterech synów i pięciorga dzieci Michaela Mulroneya, profesora prawa w Villanova University, i Ellen, aktorki amatorki[1] z Manchester w Iowa. Dorastał wraz z młodszą siostrą Moirą i trzema braćmi – dwoma starszymi Conorem i Seanem oraz młodszym Kieranem. Jego dziadkowie byli emigrantami z Donegal i Mayo (Irlandia), a jego babka była Amerykanką pochodzenia niemieckiego. Uczęszczał do Maury Elementary School i George Washington Junior High School[2], gdzie występował w młodzieżowej orkiestrze miejskiej i szkolnych przedstawieniach. W 1981 ukończył T.C. Williams High School w Alexandria, w stanie Wirginia, a w 1985 odebrał dyplom ukończenia wydziału filmowo-teatralno-muzycznego w School of Speech przy Northwestern University[3] w Chicago, w stanie Illinois.

Występował w programach improwizacji teatralnych – The Mee-Ow Show i The Mikado Gilberta i Sullivana, zanim znalazł hollywoodzkiego agenta z elitarnej William Morris Agency. Wystąpił z monologiem Sama Sheparda Chora miłość (Fool for Love).

Trafił na mały ekran w teledramatach CBS – Grzech niewinności (Sin of Innocence, 1986) i Narkotykowy węzeł (The Drug Knot, 1986) jako narkoman, dramacie obyczajowym Zburzony, jeśli twój dzieciak po narkotykach (Shattered If Your Kid’s On Drugs, 1986) z udziałem Burta Reynoldsa, teledramacie ABC Tata (Daddy, 1987) z Patricią Arquette, telekomedii HBO Długa nieobecność (Long Gone, 1987) z Williamem Petersenem i Virginią Madsen oraz pojawił się gościnnie w jednym z odcinków serialu NBC Sława (Fame, 1986), zanim zadebiutował w kinowej komedii kryminalnej Blake’a Edwardsa Zachód słońca (Sunset, 1988) u boku Bruce’a Willisa, Malcolma McDowella i Mariel Hemingway.

Jego przełomową rolą była postać szóstego kowboja Brudnego Steve’a Stephensa w westernie Młode strzelby (Young Guns, 1988). Uznanie przyniosła mu drugoplanowa kreacja geja zarażonego wirusem HIV w Długoletni przyjaciele (Longtime Companion, 1990). Potem znalazł się w obsadzie komedii młodzieżowej Szansa dla karierowicza (Career Opportunities, 1991)[4] z Jennifer Connelly.

Za rolę Kinga, nastoletniego uciekiniera, próbującego przeżyć na ulicach Los Angeles w dramacie Dokąd zawiedzie cię dzień (Where the Day Takes You, 1992) i za postać Henry’ego w komedii Samantha (1992) został uhonorowany nagrodą Złotej Kosmicznej Igły na festiwalu filmowym w Seattle. W 1993 roku napisał tekst piosenki country „Someone Else’s Used Guitar” do filmu Petera Bogdanovicha W pogoni za sukcesem (The Thing Called Love, 1993), w którym zagrał jedną z głównych ról i wykonywał piosenki. Jego ekranowy pocałunek z Winoną Ryder w melodramacie Skrawki życia (How to Make an American Quilt, 1995) doczekał się nominacji do nagrody MTV. Zagrał policjanta w dreszczowcu Psychopata (Copycat, 1995) z Sigourney Weaver i Holly Hunter[5]. Sukcesem komercyjnym była rola chłopaka w którym są zakochane Julia Roberts i Cameron Diaz w czarnej komedii Mój chłopak się żeni (My Best Friend’s Wedding, 1997).

W 1997 zagrał w produkcji off-Broadwayowskiej Smutny lament Pecos Billa w przededniu zabicia żony / Głowa zabójcy / Akcja[6]. W sitcomie NBC Przyjaciele (Friends, 2003) wystąpił jako Gavin Mitchell, przymilny współpracownik Rachel (Jennifer Aniston). W komedii romantycznej Pretty Man, czyli chłopak do wynajęcia (The Wedding Date, 2005) zagrał postać męskiej prostytutki. Wystąpił w dramacie Mroczne dziedzictwo (Undertow, 2004) i komedii Rodzinny dom wariatów (The Family Stone, 2005) z Sarah Jessica Parker. W 2007 na festiwalu filmowym w Filadelfii odebrał nagrodę za osiągnięcia artystyczne.

W 1996 wraz z zespołem The Low & Sweet Orchestra nagrał płytę Mash-up stylów rocka, punk i folk Goodbye to All That. Mulroney wraz ze swoim bratem Seanem założyli klub muzyczny Double Door w Chicago. Grał także w zespole Cranky George Trio. Współpracuje z innymi artystami, m.in. w 2005 grał na wiolonczeli i mandolinie z grupą Dave Matthews Band, Boyd Tinsley dla Alanis Morissette American Express w House of Blues w Hollywood. Był muzykiem towarzyszącym przy realizacji piosenki „Place Your Hand” Melissy Etheridge na albumie „Never Enough” (1992), a także dla grupy Rain Phoenix. Pojawił się w teledysku zespołu Ringside do piosenki „Tired of Being Sorry” w reż. Joaquina Phoenixa.

Życie prywatne

[edytuj | edytuj kod]

17 listopada 1990 poślubił aktorkę Catherine Keener, którą poznał w roku 1987 na planie thrillera przygodowego Szkoła przeżycia (Survival Quest, 1989). Mają syna Clyde’a (ur. 1999). Jednak w maju 2005 roku doszło do separacji, 11 czerwca 2007 odbyła się sprawa sądowa, a 17 grudnia 2007 sprawa rozwodowa[7]. W 2007 poznał Włoszkę Tharitę Cesaroni, która w 2015 zmieniła nazwisko na Prima Apollinaare; 9 grudnia 2010 zawarli związek małżeński. Mają dwie córki: Mabel Ray (ur. 2008) i Sally (ur. 2009)[8]. Mulroney złożył pozew o rozwód z Apollinaare 23 czerwca 2025[9].

Jest dobrym przyjacielem Brada Pitta.

Filmografia

[edytuj | edytuj kod]
Rok Tytuł Rola
1986 Grzech niewinności (Sin of Innocence, TV) Tim McGary
Sława (Fame, serial TV) Max
Narkotykowy węzeł (The Drug Knot, TV) Doug Dawson
Zburzony, jeśli twój dzieciak po narkotykach (Shattered If Your Kid’s On Drugs, TV) –
1987 Tata (Daddy, TV) Bobby
Długa nieobecność (Long Gone, TV) Jamie Weeks
1988 Zachód słońca (Sunset) Michael Alperin
Młode strzelby (Young Guns) Dirty Steve Stephens
1989 Rodzinny interes (Staying Together) Kit McDermott
Szkoła przeżycia (Survival Quest) Gray
Unconquered (TV) Richmond Flowers Jr.
Długoletni przyjaciele (Longtime Companion) John
1990 Świetlisty anioł (Bright Angel) George
1991 Szansa dla karierowicza (Career Opportunities) Nestor Pyle
1992 Dokąd zawiedzie cię dzień (Where the Day Takes You) King
Istota sprawiedliwości (The Heart of Justice, TV) Elliot Burgess
Samantha Henry
1993 W pogoni za sukcesem (The Thing Called Love) Kyle Davidson
Kryptonim Nina (Point of no Return) J.P.
Family Pictures (TV) Mack Eberlin
Ostatni żywy bandyta (The Last Outlaw) Eustis
1994 Wystrzałowe dziewczyny (Bad Girls) Josh McCoy
Ostatnie dni raju (There Goes My Baby) Pirat
Cicha zemsta (Silent Tongue) Reeves McCree
Anioły na boisku (Angels in the Outfield) Pan Bomman (ojciec Rogera)
1995 Skrawki życia (How to Make an American Quilt) Sam
Filmowy zawrót głowy (Living in Oblivion) Wolf
Psychopata (Copycat) Reuben Goetz
1996 Mroczne miasto (The Trigger Effect) Joe
Kansas City Johnny O’Hara
Box of Moonlight Wik
Bękart z Karoliny (Bastard out of Carolina) Lyle Parsons
1997 Mój chłopak się żeni (My Best Friend’s Wedding) Michael O’Neal
1999 Żegnaj, kochanku (Goodbye Lover) Jake Dunmore
2000 Trixie Dex Lang
Dla forsy (Where the Money Is) Wayne
2001 Witamy w naszej dzielnicy (The Safety of Objects) Jim Train
Investigating Sex Edgar
Pięknie i jeszcze piękniej (Lovely and Amazing) Kevin McCabe
2002 Schmidt (About Schmidt) Randall Hertzel
2003 Przyjaciele (Friends) Gavin Mitchell
2004 Mroczne dziedzictwo (Undertow) John Munn
Hair High Rod (głos)
2005 Pretty Man, czyli chłopak do wynajęcia (The Wedding Date) Nick Mercer
Rodzinny dom wariatów (The Family Stone) Everett Stone
Facet z ogłoszenia (Must Love Dogs) Bob Connor
2006 Miłość bez końca (Griffin and Phoenix) Henry Griffin
2007 Piekło Dantego (Dante’s Inferno) Dante (głos)
Zodiak (Zodiac) kapitan Marty Lee
Twarda sztuka (Georgia Rule) dr Simon Ward
Gracie Bryan Bowen
2007–2008 Batman (The Batman) Green Lantern / Hal Jordan (głos)
2008 Jolene wujek Phil
Córka opiekuna wspomnień (The Memory Keeper’s Daughter, TV) dr David Henry
Tajne przez poufne (Burn After Reading) gwiazdor „Coming Up Daisy”
Przebłysk geniuszu (Flash of Genius) Gil Previck
2010 Inhale Paul Stanton
2011 Porwanie (Abduction) Martin Price
Milczący świadek (Silent Witness, TV) Tony Lord
J. Edgar pułkownik Norman Schwarzkopf Sr.
Drzewo genealogiczne (The Family Tree) Jack Burnett
2012 Trafiony piorunem (Struck by Lightning) Neal Phillips
Przetrwanie (The Grey) Talget
Saturday Night Live – odc. „Jamie Foxx/Ne-Yo” w roli samego siebie
Na ratunek wielorybom (Big Miracle) pułkownik Scott Boyer
Targ niewiniątek (Trade of Innocents) Alex Becker
2012−2013 Jess i chłopaki (New Girl, serial TV) Russell Shiller
2013 Kosmiczni wojownicy (Space Warriors) Andy Hawkins
Stoker Richard Stoker
Iluminacja (Enlightened, serial TV) Jeff Flender
The Rambler Rambler
Jobs Mike Markkula
Sierpień w hrabstwie Osage (August: Osage County) Steve Heidebrecht
2014 Stan kryzysowy (Crisis, serial TV) Francis Gibson
2015 Careful What You Wish For Elliott Harper
Mozart in the Jungle Andrew Walsh
Naznaczony: rozdział 3 (Insidious: Chapter 3) Sean
2015–2016 Shameless – Niepokorni (Shameless, serial TV) Sean Pierce
2016 Co ty wiesz o swoim dziadku? (Dirty Grandpa) David Kelly
Lavender Patrick
2017 Sleepless Stanley Rubino
2023 Krzyk 6 (Scream VI) detektyw Wayne Bailey

Przypisy

[edytuj | edytuj kod]
  1. ↑ Dermot Mulroney Biography (1963-). Film Reference. [dostęp 2016-08-18]. (ang.).
  2. ↑ Dermot Mulroney. Listal. [dostęp 2016-08-18]. (ang.).
  3. ↑ Dermot Mulroney, Actor, Music department, Soundtrack, Producer, Director, Stunts, „TV Guide” [dostęp 2025-12-27] (ang.).
  4. ↑ Dermot Mulroney. Rotten Tomatoes. [dostęp 2025-12-27]. (ang.).
  5. ↑ Edward Lewine, Ready, Aim. No, Wait a Second. Hold That Gun Sideways., „The New York Times”, 5 listopada 1995 [dostęp 2025-12-27] (ang.).
  6. ↑ Dermot Mulroney. Internet Off-Broadway Database. [dostęp 2025-07-19]. (ang.).
  7. ↑ Dermot Mulroney Files for Divorce from Catherine Keener, „People” [dostęp 2016-08-18] [zarchiwizowane z adresu 2016-03-04] (ang.).
  8. ↑ Vanessa Serna: ‘Irreconcilable’: Hollywood couple divorce after 14 years together. news.com.au, 24 czerwca 2025. [dostęp 2025-12-27]. (ang.).
  9. ↑ Edward Segarra, Dermot Mulroney, wife Prima Apollinaare to divorce after nearly 15 years of marriage, „USA Today”, 25 czerwca 2025 [dostęp 2025-12-24] (ang.).

Bibliografia

[edytuj | edytuj kod]
  • Kasia Noel. Portret na życzenie: Dermot Mulroney. „Film”. nr 11 (2350), s. 140, listopad 1997. Warszawa: RSW „Prasa-Książka- Ruch”. ISSN 0137-463X. 

Linki zewnętrzne

[edytuj | edytuj kod]