Dewaloka

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Dewaloka (sanskryt: "świat bogów") – miejsce przebywania dewów, podzielone wertykalnie na sześć poziomów, usytuowane jednakże poniżej najwyższej sfery, zwanej brahmaloka. Według nauk zawartych w traktacie Manusmryti okres jaki trwa jeden rok ziemski (12 miesięcy) to zaledwie dwanaście dni dla mieszkańców pitryloki a jeden dzień dla istot przebywających w dewaloce[1].

Buddyzm[edytuj]

W buddyzmie mahajana ta idea z mitologii indyjskiej zmieniła nieco znaczenie i symbolizuje najwyższy stopień doskonałości duchowej[2].

Przypisy

  1. I.66. W: Manu Swajambhuwa: Manusmryti czyli traktat o zacności. Przełożył z oryginału sanskryckiego, wstępem przedmową, przypisami i słowniczkiem opatrzył Maria Krzysztof Byrski. Wyd. 1. Warszawa: PIW, 1985, seria: Bibliotheca Mundi. ISBN 83-06-00997-5.
  2. Louis Frédéric: Słownik cywilizacji indyjskiej. Przemysław Piekarski (red. nauk.). Wyd. 1. T. 1. Katowice: Wydawnictwo "Książnica", 1998, s. 217, seria: Słowniki Encyklopedyczne "Książnicy". ISBN 83-7132-369-7.