Przejdź do zawartości

Dezső Szentgyörgyi

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Dezső Szentgyörgyi
35 zwycięstw
porucznik porucznik
Data i miejsce urodzenia

16 stycznia 1915
Kőkút

Data i miejsce śmierci

28 sierpnia 1971
Kopenhaga

Przebieg służby
Siły zbrojne

Węgierskie Siły Powietrzne

Jednostki

101. Honi Légvédelmi Vadászrepülő Osztály

Główne wojny i bitwy

II wojna światowa

Odznaczenia
Order Vitéza (Węgry)
Krzyż Kawalerski Orderu Węgierskiego Zasługi z Mieczami (wojskowy) Złoty Medal Węgierski Waleczności dla Oficerów Złoty Medal Węgierski Waleczności Wielki Srebrny Medal Węgierski Waleczności Mały Srebrny Medal Węgierski Waleczności Krzyż Ogniowy I klasy Odznaka za Służbę (dla oficerów i żołnierzy walczących) Medal Pamiątkowy Północny Medal Pamiątkowy Siedmiogrodzki Medal Pamiątkowy Południowy Krzyż Żelazny (1939) II Klasy

Dezső Szentgyörgyi (ur. 16 stycznia 1915, zm. 28 sierpnia 1971) – węgierski as myśliwski z okresu II wojny światowej.

Życiorys

[edytuj | edytuj kod]

Dezső Szentgyörgyi urodził się we wsi Kőkút (obecnie Komitat Somogy) w Austro-Węgrzech. Po ukończeniu strudiów, w wieku 18 lat zaciągnął się do Węgierskich Królewskich Sił Powietrznych. Początkowo pracował jako mechanik, ale po ukończeniu kursu pilotażu w szkole lotniczej w Székesfehérvárze i przejściu szkolenia na samolotach myśliwskich został przydzielony do operującej w północnych Węgrzech jednostki bojowej 1/2 Dywizjonu Myśliwskiego (1/2. Ludas Matyi vadászrepülő század szerkesztése). Na wiosnę 1942 roku został przeniesiony do operującego na froncie wschodnim 1/1 Dywizjonu (1/1. Dongó vadászrepülő század szerkesztése).

Pierwsze zwycięstwo powietrzne odniósł 26 czerwca 1943 roku nad radzieckim samolotem Jak-7. 3 i 4 sierpnia odniósł podwójne zwycięstwa.

1 maja 1944 roku zostało sformowane 101 Skrzydło Myśliwskie (101. Honi Légvédelmi Vadászrepülő Osztály), Szentgyörgyi został przydzielony do dywizjonu 101/2, w lecie 1944 roku w tzw. okresie amerykańskim odniósł kolejnych 6 zwycięstw powietrznych nad amerykańskimi samolotami Lockheed P-38 Lightning, Consolidated B-24 Liberator oraz North American P-51 Mustang. Jesienią 1944 roku jego jednostka znowu walczyła z jednostkami radzieckimi. Do końca wojny Szentgyörgyi odniósł jeszcze 30 potwierdzonych i 6 niepotwierdzonych zwycięstw. Ostatnie 15 kwietnia 1945 roku. Stał się największym asem myśliwskim Węgier. Wszystkie zwycięstwa odniósł na samolocie Messerschmitt Bf 109.

Po zakończeniu wojny powrócił na Węgry i w latach 1946 - 1949 był pilotem MASZOVLET (Hungarian-Soviet Airlines). W latach 1950 - 1956 był więziony jako były faszysta. Po 1956 roku powrócił do pracy w lotnictwie cywilnym i do swojej śmierci latał w Malév. Zginął w katastrofie lotniczej pod Kopenhagą. Pilotowany przez niego Ił-18 rozbił się przy podchodzeniu do lądowania, w wyniku czego zginęły 32 osoby[1].

Jego imieniem zostało nazwana baza lotnicza w Kecskemét (59. " Szentgyörgyi Dezső" Harcászati Repülőbázis)[2].

Był wielokrotnie odznaczany[3]. 25 marca 1945 został odznaczony Złotym Medalem Węgierskim Waleczności dla Oficerów[4].

Przypisy

[edytuj | edytuj kod]
  1. http://www.planecrashinfo.com/1971
  2. Węgrzy żegnają MIGi-29. [dostęp 2011-10-25]. [zarchiwizowane z tego adresu (2013-09-09)].
  3. Szentgyörgyi Dezső. www.adontes.hu. [dostęp 2020-04-20].
  4. Szentváry-Lukács János: Vitézségi Érem (węg.)

Bibliografia

[edytuj | edytuj kod]
  • György Punka, Russell Guest: Hungarian Aces of World War 2. Oxford: Osprey, 2002. ISBN 1-84176436-1.