Di Szwue

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
‏די שבֿועה‎
Di Szwue
Przysięga
Ilustracja
Partia polityczna Bund
Tekst Szymon An-ski, 1902

Di Szwue (jid. ‏די שבֿועה‎, Przysięga) – jedna z najpopularniejszych pieśni żydowskiego ruchu robotniczego, hymn lewicowej partii Bund[1]. Jego twórcą był Szymon An-ski. Został napisany w 1902 roku i opublikowany w londyńskim czasopiśmie „Der Jidiszer Arbeter” (nr 14/1902). Do dziś jest śpiewany na spotkaniach żydowskich socjalistów[2].

Wersja An-skiego była przeróbką anonimowej pieśni o tym samym tytule, powstałej pod wpływem strajku tkaczy tałesów w Kołomyi w 1892 roku[1].

Tytuł Di Szwue nosił również hymn lewicowych syjonistów z partii Poalej Syjon. Był on adaptacją hymnu Bundu i miał identyczny refren, natomiast zwrotki zawierały odniesienia do wymarzonej żydowskiej ojczyzny[3]. Dla rozróżnienia obu wersji używa się określeń „Przysięga bundowska” (jid. ‏די בונדישע שבֿועה‎ Di Bundisze Szwue) oraz „Przysięga Poalej Syjon” (jid. ‏די שבֿועה פֿון פּועלי־ציון‎ Di Szwue fun Pojle-Cien)[4].

Tekst[5][edytuj | edytuj kod]

Brider un szwester fun arbet un nojt,
ale, wos zenen cezejt un ceszprejt.
Cuzamen! Cuzamen! Di fon iz grejt,
zi flatert fun corn, fun blut iz zi rojt!
A szwue! A szwue – ojf lebn un tojt!
Himl un erd weln undz ojshern,
ejdes weln zajn di lichtike sztern.
A szwue fun blut un a szwue fun trern.
Mir szwern! Mir szwern! Mir szwern!
Mir szwern a trajhejt on grenecn cum Bund,
nur er ken di szklafn bafrajen acund.
Di fon di rojte iz hojch un brejt,
zi flatert fun corn, fun blut iz zi rojt!
A szwue! A szwue – ojf lebn un tojt!

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b Rafał Żebrowski: Di Szwue. W: Polski słownik judaistyczny. Dzieje – kultura – religia – ludzie. Oprac. Zofia Borzymińska i Rafał Żebrowski. T. 2: L–Ż. Warszawa: Prószyński i S-ka, 2003, s. 665, seria: Słowniki. ISBN 83-7255-175-8. [dostęp 2018-10-27].
  2. Gabriella Safran, Steven J. Zipperstein, Craig Stephen Cravens: The worlds of S. An-sky: a Russian Jewish intellectual at the turn of the century. Stanford University Press, 2006, s. 215, 472. ISBN 0-8047-5344-X.
  3. David Philip Shuldiner: Of Moses and Marx: folk ideology and folk history in the Jewish labor movement. Westport, Connecticut – London: Greenwood Publishing Group, 1999, s. 102–103. ISBN 0-89789-617-3.
  4. Solon Beinfeld, Harry Bochner: Comprehensive Yiddish-English dictionary. Bloomington – Indianapolis: Indiana University Press, 2013, s. 659. ISBN 978-0-253-00983-8.
  5. Di Shvue (The Oath) (ang.). www.stanford.edu. [dostęp 2009-10-10].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]