Diabeł Łańcucki (powieść)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Diabeł Łańcucki – powieść historyczna Jacka Komudy, wydana w 2007 r. w wydawnictwie Fabryka Słów (​ISBN 978-83-60505-56-4​).

Akcja powieści toczy się na początku XVII w. na Ziemi Przemyskiej i Sanockiej. Tytułowy bohater to Stanisław Stadnicki z Łańcuta – starosta zygwulski, postać historyczna, którego okrutne rządy nadały mu przydomek Diabła Łańcuckiego. Głównymi bohaterami powieści są jednak: szlachcic Jacek Dydyński – również postać historyczna, bohater wielu powieści i opowiadań Komudy, awanturnik i rębajło, nie pozbawiony jednak pewnych zasad moralnych, tajemniczy przybysz Gedeon Dwernicki, oraz Konstancja Dwernicka – zaściankowa szlachcianka. Duża część akcji toczy się w Dwernikach, zaścianku Dwernickich, wśród zajazdów, pojedynków, porwań, itd.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]