Diafit

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii

Diafit (z gr. διά „przez”, φυτόν „roślina”) – gatunek roślin obcego pochodzenia, który przejściowo występuje w danej florze i nie udaje mu się trwale zadomowić. Wyróżnia się tu dwie grupy roślin:

Diafity zwykle nie mają szans na przejście całego cyklu rozwojowego w klimacie, w którym się znajdują i w krótkim czasie zanikają. Niektórym jednak, czy to w wyniku skrzyżowania z rodzimymi gatunkami czy też w wyniku jakichś przemian ewolucyjnych udaje się czasami trwale zaaklimatyzować. Trwa to dość długo, np. czas potrzebny do pełnej aklimatyzacji (tzw. time lang – czas wyczekiwania) czeremchy amerykańskiej w Niemczech wyniósł 30 lat, zaś klonu jesionolistnego 180 lat[2].

Według badań B. Tokarskiej-Guzik we florze Polski w 2005 r. było 511 gatunków diafitów[3].

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Jan Kornaś. Oddziaływanie człowieka na florę; mechanizmy i konsekwencje. Wiadomości Botaniczne 25.3, s.165-182
  2. Jan Kornaś, Anna Medwecka-Kornaś: Geografia roślin. Warszawa: Wyd. Nauk. PWN, 2002. ISBN 83-01-13782-7.
  3. Barbara Tokarska-Guzik. The estabilishment and spread of alien plant species (kenophytes) in the flora of Poland. Wydawnictwa Uniwersytetu Warszawskiego, Katowice, 2005