Dialektyzm

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Dialektyzm (gr. diálogos – rozmowa i dialektikē – 'dialektyka' z diálektos – sposób mówienia) – cecha lub element językowy, wywodzący się z dialektu danego języka, użyta w języku ogólnym. Dialektyzmem może być np. pojedynczy wyraz (np. uświerknąć zam. zmarznąć), lub połączenie wyrazowe (frazeologizm); wyróżnia się także dialektyzmy gramatyczne (pójdźwa zam. pójdźmy), składniowe (np. gęsi lecieli) lub fonetyczne (np. kóń, zam. lit. koń). Mogą być używane jako środek stylistyczny w języku literackim[1].

Dialektyzmy mogą z czasem przechodzić do języka ogólnego i stawać się jego częścią; przestają wtedy być dialektyzmami.

Nieświadome przeniesienie do mowy ogólnej dialektyzmu nieugruntowanego w normie językowej traktuje się jako błąd językowy[2][3].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Halina Karaś: Dialektyzm. W: Dialektologia polska [on-line]. [dostęp 2017-12-23].
  2. Polański 1999 ↓, s. 120.
  3. Halina Karaś: DIALEKTOLOGIA POLSKA. W: 1.4. Dialektyzmy a regionalizmy [on-line]. [dostęp 2018-08-30].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]