Diament syntetyczny

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Diament syntetyczny – sztucznie otrzymany diament, powstający przez poddanie grafitu działaniu bardzo wysokich temperatur i ciśnień. Pod względem najważniejszych cech przypomina diament naturalny; różni się od niego na ogół wielkością, kształtem oraz obecnością zanieczyszczeń. Diamentów syntetycznych używa się do celów przemysłowych, na przykład wyrobu tarcz szlifierskich (do ostrzenia narzędzi z węgliku wolframu)[1].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. red. prowadzący Wojciech Wolarski: Britannica - edycja polska. T. 9. Poznań: Kurpisz, 1999. ISBN 83-86600-54-3.