Dibyendu Barua

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Dibyendu Barua
Dibyendu Barua 2012.JPG
Dibyendu Barua, Groningen 2012
Państwo  Indie
Data i miejsce urodzenia 27 października 1966
Kalkuta
Tytuł szachowy arcymistrz (1991)
Ranking 2452 (01.01.2014)
Miejsce w kraju 33
Galeria zdjęć w Wikimedia Commons Galeria zdjęć w Wikimedia Commons

Dibyendu Barua, hindi দিব্যেন্দু বড়ুয়া (ur. 27 października 1966 w Kalkucie) – indyjski szachista, drugi w historii (po Viswanathanie Anandzie) arcymistrz tego kraju (tytuł otrzymał w 1991 roku).

Kariera szachowa[edytuj | edytuj kod]

W wieku 12 lat został najmłodszym w historii uczestnikiem indywidualnych mistrzostw Indii. W turniejach finałowych startował wielokrotnie, w latach 1983, 1998 i 2001 zdobywając złote medale[1]. Trzykrotnie reprezentował swój kraj na mistrzostwach świata juniorów, w kategoriach do 16 lat (Embalse 1981, dz. III m. za Stuartem Conquestem i Ennio Arlandim, wspólnie z Carlosem Matamorosem) oraz do 20 lat (Dortmund 1980, dz. VI m. oraz Gausdal 1986, dz. X m.).

Mając 16 lat zyskał w środowisku szachowym rozgłos dzięki zwycięstwu nad Wiktorem Korcznojem (wówczas wicemistrzem świata) na turnieju Lloyds Bank w Londynie w 1982 roku. Był to największy indywidualny sukces hinduskiego szachisty w pojedynczej partii od czasu zwycięstwa Mir Sultana Khana nad José Raúlem Capablanką w Hastings w edycji 1930/1931[2]. Między innymi za to osiągnięcie w 1983 r. został laureatem nagrody Arjuna Award[3].

Pomiędzy 1988 a 2000 r. brał udział we wszystkich w tym okresie rozegranych siedmiu szachowych olimpiadach (w tym trzykrotnie na I szachownicy), w 1990 r. zdobywając złoty medal za indywidualny wynik na II szachownicy[4]. Był również dwukrotnym reprezentantem kraju na drużynowe mistrzostwa Azji, na których zdobył 3 medale: srebrny (2003) i brązowy (1983) wraz z drużyną oraz brązowy za wynik indywidualny (1983, na I szachownicy)[5].

Do innych jego sukcesów w turniejach międzynarodowych należą:

Uczestniczył we wszystkich pięciu pucharowych turniejach o mistrzostwo świata, za każdym razem przegrywając swoje pojedynki w I rundach: 1997 – ze Zbynkiem Hrackiem, 1999 – z Aleksandrem Chalifmanem, 2000 – z Jewgienijem Władimirowem, 2001 – z Joelem Lautierem oraz 2004Aleksandrem Grafem[6].

Na początku lat 90. XX wieku klasyfikowany był pod koniec pierwszej setki na światowych listach FIDE (dzielone 93. miejsce na liście 01.07.1991 r. z wynikiem 2550 pkt oraz dzielone 97. miejsce na liście 01.01.1992 r. z wynikiem 2555 pkt)[7]. Najwyższy ranking w karierze osiągnął 1 lipca 2003 r., z wynikiem 2561 punktów zajmował wówczas trzecie miejsce (za Viswanathanem Anandem i Krishanem Sasikiranem) wśród indyjskich szachistów[8].

Przypisy

  1. Campeonato de La India. [dostęp 2009-02-13].
  2. Robert Byrne: Indian turns Korchnoi into Hastings pudding. [dostęp 2009-02-13].
  3. Arjuna Awardees: Chess. [dostęp 2009-02-13].
  4. OlimpBase. [dostęp 2009-02-13].
  5. OlimpBase. [dostęp 2009-02-13].
  6. World Chess Championship: Barua D. [dostęp 2009-02-13].
  7. benoni.de/schach/elo: Barua, Dibyendu. [dostęp 2009-02-13].
  8. Rating Progress Chart: Barua, Dibyendu. [dostęp 2009-02-13].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]