Dichromian amonu

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Dichromian amonu
Model struktury krystalicznej
Model struktury krystalicznej
Model struktury krystalicznej
Próbka związku
Próbka związku
Ogólne informacje
Wzór sumaryczny (NH4)2Cr2O7
Inne wzory (NH4)2[Cr2O6(μ-O)]
Masa molowa 252,06 g/mol
Wygląd pomarańczowoczerwone, jasne kryształy[1]
Identyfikacja
Numer CAS 7789-09-5
PubChem 24600[2]
Podobne związki
Inne aniony dichromian potasu
Inne kationy chromian amonu
siarczan amonu
azotan amonu
Jeżeli nie podano inaczej, dane dotyczą
stanu standardowego (25 °C, 1000 hPa)

Dichromian amonu, (NH4)2Cr2O7 (nazwa Stocka: dichromian(VI) amonu)– nieorganiczny związek chemiczny, sól kwasu dichromowego i amoniaku.

Otrzymywanie[edytuj | edytuj kod]

Dichromian amonu jest otrzymywany w reakcji kwasu chromowego i wody amoniakalnej.

Właściwości[edytuj | edytuj kod]

Rozkład termiczny (NH4)2Cr2O7. Widoczny zielony Cr2O3

Dichromian amonu jest pomarańczowym ciałem stałym o temp. topnienia 180 °C. Dobrze rozpuszcza się w wodzie. Jest silnym utleniaczem i reaguje, często dość gwałtownie z wszystkimi reduktorami. Jego cząsteczka, oprócz jonu dichromianowego o właściwościach utleniających, zawiera jon amonowy o właściwościach redukujących, co czyni ją niestabilną. Pod wpływem ogrzania ulega gwałtownemu rozkładowi z wydzielaniem dużej ilości puszystego zielonego tlenku chromu(III) i produktów gazowych:

(NH4)2Cr2O7 → Cr2O3 + N2↑ + 4H2O↑

Reakcja ta wykorzystywana jest w pokazie pirotechnicznym chemiczny wulkan[5][6]. Rozkład termiczny w szczelnych pojemnikach może prowadzić do eksplozji[7].

Jest związkiem rakotwórczym[8].

Zastosowanie[edytuj | edytuj kod]

Stosuje się go w pirotechnice, fotografii, jak również w litografii, jako źródło czystego azotu w laboratorium oraz jako katalizator. Wykorzystuje się go też jako zaprawy pigmentowej, jak również w syntezie alizaryny, garbarstwie i oczyszczaniu olei.

Wypadki[edytuj | edytuj kod]

W roku 1986 w firmie Diamond Shamrock Chemicals w Ashtabuli w wyniku wybuchu ok. tony dichromianu amonu, który był suszony w nagrzewnicy, śmierć poniosły dwie osoby, a kolejnych 14 zostało rannych[9].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c d e Dichromian amonu (ang.). [martwy link] The Chemical Database. The Department of Chemistry, University of Akron. [dostęp 2012-07-24].
  2. Dichromian amonu (CID: 24600) (ang.) w bazie PubChem, United States National Library of Medicine.
  3. a b Dichromian amonu (nr 450138) – karta charakterystyki produktu Sigma-Aldrich (Merck KGaA) na obszar Polski.
  4. a b Dichromian amonu (ang.) w wykazie klasyfikacji i oznakowania Europejskiej Agencji Chemikaliów. [dostęp 2015-03-28].
  5. Krzysztof Orliński: Chemiczny wulkan (pol.). Młody Technik, e-suplement, 2011-08-01. [dostęp 2012-11-30].
  6. Ammonium Dichromate Volcano (ang.). W: Chemistry Comes Alive! [on-line]. J. Chem. Ed., 1999. [dostęp 2009-11-20].
  7. Young, A.J.. Ammonium Dichromate. „J. Chem. Educ.”. 82 (11), s. 1617, 2005. DOI: 10.1021/ed082p1617 (ang.). 
  8. Dichromian amonu (nr 450138) – karta charakterystyki produktu Sigma-Aldrich (Merck KGaA) na obszar Polski.
  9. Stewart Diamond. Chemical in blast was being heated. „The New York Times”, s. 22, 19.01.1986. [dostęp 12.02.2012].