Diecezja Datong

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Diecezja Datong
天主教大同教区
Ilustracja
katedra Niepokalanego Serca NMP w Datong
Państwo  Chiny
Siedziba Datong
Data powołania 14 marca 1922
Wyznanie katolickie
Kościół rzymskokatolicki
Metropolia Taiyuan
katedra katedra Niepokalanego Serca NMP w Datong
Biskup diecezjalny sede vacante
Położenie na mapie Shanxi
Położenie na mapie Chin
Ziemia40°04′N 113°17′E/40,066667 113,283333

Diecezja Datong (łac. Dioecesis Tatomensis, chin. 天主教大同教区) – rzymskokatolicka diecezja ze stolicą w Datong, w prowincji Shanxi, w Chińskiej Republice Ludowej. Biskupstwo jest sufraganią archidiecezji Taiyuan.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Katolicy są obecni w Datongu od XVII w[1].

14 marca 1922 papież Pius XI brewe Concreditum Nobis erygował prefekturę apostolską Datong. Dotychczas wierni z tych terenów należeli do wikariatu apostolskiego Północnego Shanxi (obecnie archidiecezja Taiyuan). 17 czerwca 1932 została ona podniesiona do rangi wikariatu apostolskiego.

W wyniku reorganizacji chińskich struktur kościelnych dokonanych przez Piusa XII 11 kwietnia 1946 wikariat apostolski Datong został podniesiony do rangi diecezji.

Z 1950 pochodzą ostatnie pełne, oficjalne kościelne statystyki. Diecezja Datong liczyła wtedy:

  • 7 702 wiernych (0,8% społeczeństwa)
  • 13 kapłanów (6 diecezjalnych i 7 zakonnych)
  • 16 parafii.

Od zwycięstwa komunistów w chińskiej wojnie domowej w 1949 diecezja, podobnie jak cały prześladowany Kościół katolicki w Chinach, nie może normalnie działać. W 1951 komuniści uwięzili administratora apostolskiego Datongu o. Alphonse'a Van Buggenhouta CICM. Rok później został on wydalony z kraju[2].

W 1955, po wydaleniu zagranicznych misjonarzy, administratorem diecezji został ks. Thaddeus Guo Yingong. Aresztowany podczas rewolucji kulturalnej, spędził 13 lat w obozie pracy. W 1980 pozwolono mu wrócić do posługi kapłańskiej. W 1990 otrzymał sakrę biskupią. Jako biskup był uznawany zarówno przez Stolicę Apostolską jak i rząd w Pekinie. Zmarł w 2005. Dotychczas nie mianowano jego następcy[1][3].

Ordynariusze[edytuj | edytuj kod]

Prefekt apostolski[edytuj | edytuj kod]

Wikariusz apostolski[edytuj | edytuj kod]

Biskupi[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]