Diecezja drohiczyńska

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Diecezja drohiczyńska
Ilustracja
Katedra w Drohiczynie
Państwo  Polska
Siedziba Drohiczyn
ul. Kościelna 10
Data powołania 5 czerwca 1991
Wyznanie katolickie
Kościół rzymskokatolicki
Metropolia białostocka
Katedra diecezjalna Katedra Trójcy Przenajświętszej w Drohiczynie
Biskup diecezjalny Tadeusz Pikus
Biskup senior Antoni Dydycz OFMCap.
Dane statystyczne (2017[1])
Liczba wiernych
• procent wiernych
185.000
75%
Liczba kapłanów
• w tym diecezjalnych
• w tym zakonnych
280
262
18
Liczba osób zakonnych 117
Liczba dekanatów 11
Liczba parafii 98
Powierzchnia 8.000 km²
Położenie na mapie Drohiczyna
Położenie na mapie gminy Drohiczyn
Położenie na mapie powiatu siemiatyckiego
Położenie na mapie województwa podlaskiego
Położenie na mapie Polski
Ziemia52°23′39,80″N 22°39′17,85″E/52,394389 22,654958
Strona internetowa
Herb diecezji drohiczyńskiej
Herb diecezji drohiczyńskiej

Diecezja drohiczyńska (łac. Dioecesis Drohiczinensis) – jedna z 3 diecezji obrządku łacińskiego w metropolii białostockiej. Położona jest na obszarze wschodniej Polski. Terytorialnie teren Diecezji Drohiczyńskiej to część województwa mazowieckiego, podlaskiego oraz lubelskiego (jedna parafia, Gnojno). Została proklamowana przez papieża Jana Pawła II 5 czerwca 1991, podczas liturgii mszalnej na błoniach pod Białymstokiem, a powiększona 25 marca 1992 bullą Jana Pawła II Totus Tuus Poloniae Populus. W jej skład weszły wówczas trzy dekanaty z diecezji siedleckiej: węgrowski, sokołowski, sterdyński oraz część dekanatów: liwskiego, łosickiego i janowskiego.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Ziemie, które obecnie obejmuje diecezja drohiczyńska, w XII wieku w części należały do diecezji płockiej. Od połowy XIII wieku sięgały tutaj wpływy diecezji chełmskiej i przypuszczalnie pod koniec XIV wieku diecezji włodzimierskiej. Od początku XV wieku aż do schyłku XVIII wieku większa część Podlasia należała do diecezji łuckiej, zwanej czasami łucko-brzeską.

Po trzecim rozbiorze Polski, część diecezji leżąca po prawej strony Bugu znalazła się w zaborze pruskim (do 1807) - w diecezji wigerskiej (1799). Po traktacie tylżyckim tereny te zostały włączone do archidiecezji mohylewskiej. Od 1850 (formalnie od 1848) ziemie te objęła diecezja wileńska. W 1925 - w ramach reorganizacji granic diecezji katolickich w Polsce przez Piusa XI zabużańskie Podlasie weszło do diecezji pińskiej.

Siedziba Wyższego Seminarium Duchownego w Drohiczynie (dawne kolegium jezuickie z 1746)

W okresie powojennym od 1950 terenem tej diecezji zarządzał administrator apostolski rezydujący w Drohiczynie. Ze względu na trudną sytuację polityczną, administratorzy apostolscy unikali nazwy diecezja pińska, a w to miejsce używali określenia diecezja w Drohiczynie n. Bugiem. W latach natężonych represji komunistycznych (1951–1957) diecezja prowadziła seminarium we współpracy z diecezją siedlecką. 7 stycznia 1957 ks. infułat Michał Krzywicki, administrator apostolski, powołał do istnienia własne Wyższe Seminarium Duchowne.

Pierwszym ordynariuszem nowej diecezji został mianowany Władysław Jędruszuk, dotychczasowy administrator apostolski diecezji pińskiej. Kościół pw. Trójcy Przenajświętszej w Drohiczynie, wzniesiony przez jezuitów w latach 1696–1709, stał się katedrą biskupa i diecezji. Siedzibą biskupów drohiczyńskich są gmachy dawnego zespołu pojezuickiego (XVII-XVIII wiek). Tutaj też znajduje się Kuria Diecezjalna, Archiwum Diecezjalne oraz Wyższe Seminarium Duchowne.

Część diecezji leżąca po lewej stronie Bugu, podobnie jak północno-wschodnia, do trzeciego rozbioru Polski należała do diecezji łucko-brzeskiej. Od 1805 tereny te zostały włączone do nowo powołanej diecezji lubelskiej, a częściowo do warszawskiej. W 1818 część lubelska weszła do diecezji janowskiej, zwanej podlaską. Ukazem carskim z dnia 22 maja 1867 diecezja janowska została skasowana i włączona do diecezji lubelskiej. Po odzyskaniu niepodległości przez Polskę, papież Benedykt XV w 1918 odłączył diecezję Janowską od lubelskiej. Na mocy bulli "Vix dum Poloniae unitas" z 28 października 1925 diecezja Janowska otrzymała oficjalnie nazwę - diecezja siedlecka czyli podlaska. Część tej diecezji 25 marca 1992 weszła w skład diecezji drohiczyńskiej.

Do najważniejszych wydarzeń w historii diecezji należy zaliczyć: powołanie Kapituły Katedralnej (1991) i Kolegiackiej (1992), Sądu Biskupiego (1993), zbudowanie nowego gmachu Wyższego Seminarium Duchownego (1993-1995), powołanie Caritas Diecezji Drohiczyńskiej (1994), reorganizację sieci dekanalnej (1995), I Synod Diecezji Drohiczyńskiej (1994-1997), koronację papieskimi koronami obrazu Matki Bożej Miedzeńskiej (1996) oraz wizytę w Drohiczynie Jana Pawła II (10 czerwca 1999).

Instytucje diecezjalne[edytuj | edytuj kod]

Hierarchowie[edytuj | edytuj kod]

Główne świątynie diecezji[edytuj | edytuj kod]

Sanktuaria diecezjalne[edytuj | edytuj kod]

Kapituły[edytuj | edytuj kod]

  • Drohiczyńska kapituła katedralna
  • Kolegiacka kapituła węgrowska
  • Podlaska kapituła kolegiacka

Patroni[edytuj | edytuj kod]

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Konferencja Episkopatu Polski, Informator 2017, Biblos 2017, ​ISBN 978-83-7793-478-4