Diecezja pińska

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Diecezja pińska
Пінская дыяцэзія
Diecezja na mapie Białorusi
Diecezja na mapie Białorusi
Państwo Białoruś
Siedziba Pińsk
ul. Lenina 16,
225710 Pińsk
Data powołania 28 października 1925
Wyznanie katolickie
Kościół rzymskokatolicki
Metropolia mińsko-mohylewska
Katedra diecezjalna Kościół katedralny pw. Wniebowzięcia Najświętszej Marii Panny w Pińsku
Biskup diecezjalny bp Antonij Dziamjanka
Biskup pomocniczy bp Kazimir Wielikasielec
Dane statystyczne (2013)
Liczba wiernych
• procent wiernych
50 115
1,6
Liczba kapłanów
• w tym diecezjalnych
• w tym zakonnych
52
29
23
Liczba osób zakonnych 77
Liczba dekanatów 7
Liczba parafii 77 (2016)
Powierzchnia 73 200 km²
Położenie na mapie Pińska
Położenie na mapie obwodu brzeskiego
Położenie na mapie Białorusi
Ziemia52°06′47,0″N 26°06′29,9″E/52,113056 26,108306
Strona internetowa

Diecezja pińska (biał. Пінская дыяцэзія, łac.: Dioecesis Pinskensis Latinorum) – jedna z czterech diecezji obrządku łacińskiego na Białorusi, wchodząca w skład metropolii mińsko-mohylewskiej. Diecezja obejmuje obecnie swoim zasięgiem obwód brzeski i obwód homelski.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Po II i III rozbiorach Polski Katarzyna II powołała ukazem z 6 (19[1]) września 1795 roku[2] niekanoniczne biskupstwo pińskie, które istniało przez trzy lata. Nie otrzymało sankcji Stolicy Apostolskiej[3].

Po odzyskaniu przez Polskę niepodległości papież Pius XI 28 października 1925 roku bullą Vixdum Poloniae unitas erygował diecezję pińską. Pierwszym ordynariuszem pińskim mianowany został Zygmunt Łoziński. Diecezja weszła w skład metropolii wileńskiej. W 1928 roku diecezja pińska pod względem administracyjnym była podzielona na 17 dekanatów i 172 parafie[4]. Dziesięć lat później obejmowała 17 dekanatów ze 137 parafiami i 63 kościołami filialnymi i zakonnymi oraz obrządku wschodniego (11 parafii)[5].

Po II wojnie światowej większość terytorium diecezji weszło w skład Białoruskiej SRR. Od 1950 roku terenem Diecezji pińskiej pozostającej w granicach PRL zarządzał administrator apostolski rezydujący w Drohiczynie na terenie Polski. Ze względu na trudną sytuację polityczną, administratorzy apostolscy unikali nazwy Diecezja pińska i zamiast tego używali określenia Diecezja w Drohiczynie n. Bugiem. Funkcje administratorów pełnili kolejno: ks. infułat dr Michał Krzywicki (1950-1967) i ks. biskup Władysław Jędruszuk (1967-1991), który następnie został pierwszym biskupem drohiczyńskim.

W 1991 pozostała przy Polsce część utworzyła diecezję drohiczyńską (obecnie powiększoną o cztery dekanaty z diecezji siedleckiej). Część diecezji, która znalazła się na terytorium Ukrainy, od 1996 roku należy do diecezji łuckiej. Części dawnych terenów diecezji znajdują się również w granicach archidiecezji mińsko-mohylewskiej i diecezji grodzieńskiej.

Biskupi[edytuj | edytuj kod]

 Osobny artykuł: Biskupi pińscy.

Struktura i wierni[edytuj | edytuj kod]

Terytorium diecezji (73 200 km2) zamieszkuje około 3,03 miliona osób. W 2007 w diecezji zorganizowanych było 5 dekanatów, do których należało łącznie 60 parafii[6]. 8 września 2007 roku Kazimierz Świątek oznajmił o stworzeniu szóstego dekanatu – homelskiego[7].

Sanktuaria[edytuj | edytuj kod]

Instytucje[edytuj | edytuj kod]

Od 1925 roku funkcję katedry diecezji pełni kościół Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny w Pińsku (wcześniej zakonu franciszkanów).

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Data według nowego stylu.
  2. 1795 g. Sentâbrâ 6. Imennyj, dannyj Senatu. Ob Učreždenii dla Rimskago ispovedaniâ v Guberniâh: Minskoj, Volynskoj, Podolskoj, Braslavskoj i Voznesenskoj dvuh Eparhij, pod naimenovaniem Pinskoj i Letičevkoj, w: Akty i dokumenty otnosâŝiesâ k ustrojstvu i upravleniû rimsko-katoličeskoj cerkvi v Rossii, T. 1, (1762-1825), Petrograd 1915, s. 83-84.
  3. L. Żytkowicz, Rządy Repnina na Litwie w latach 1794-1797, Wilno 1928, s. 256-259.
  4. D. Lewandowska, opracowanie pomocnicze Archiwum Głównego Akt Dawnych
  5. KWORUM – Polsko-Polonijna Gazeta Internetowa – www.kworum.com.pl, www.kworum.com.pl [dostęp 2016-03-03].
  6. Dane na stronie Catholic.by. Uwaga, na stronie prawdopodobnie nie zamieszczono pełnych, aktualnych danych. Może znajdować się tam błąd w liczbie parafii
  7. Informacja na stronie Catholic.by