Diego Causero

Sukcesja apostolska
Data konsekracji	6 stycznia 1993
Miejscowość	Watykan
Miejsce	bazylika św. Piotra
Konsekrator	Jan Paweł II
Współkonsekratorzy	Giovanni Battista Re; Justin Francis Rigali
Konsekrowani biskupi
Valerio Lazzeri	7 grudnia 2013
Współkonsekrowani biskupi
Jean-Claude Makaya Loembe	22 kwietnia 1995
Guerrino Perin	29 października 1995
Paulin Pomodimo	29 października 1995
Jean-Claude Rembanga	29 października 1995
Jan Baxant	22 listopada 2008

Diego Causero
	Arcybiskup tytularny Gradum
	Virtus Christi amor; Cnota miłości Chrystusa
	Virtus Christi amor; Cnota miłości Chrystusa
Kraj działania	Szwajcaria
Data i miejsce urodzenia	13 stycznia 1940 ; Moimacco
Data i miejsce śmierci	14 listopada 2025 ; Udine
	Nuncjusz Apostolski w Szwajcarii i Liechtensteinie
Okres sprawowania	2011–2015
	Nuncjusz Apostolski w Czechach
Okres sprawowania	2004–2011
Wyznanie	katolicyzm
Kościół	rzymskokatolicki
Prezbiterat	7 kwietnia 1963
Nominacja biskupia	15 grudnia 1992
Sakra biskupia	6 stycznia 1993
	Multimedia w Wikimedia Commons
	Cytaty w Wikicytatach

Diego Causero (ur. 13 stycznia 1940 w Moimacco we Włoszech, zm. 14 listopada 2025 w Udine^[1]) – włoski duchowny katolicki, arcybiskup, nuncjusz apostolski.

Życiorys

7 kwietnia 1963 otrzymał święcenia kapłańskie i został inkardynowany do archidiecezji Udine. W 1969 rozpoczął przygotowanie do służby dyplomatycznej na Papieskiej Akademii Kościelnej.

15 grudnia 1992 został mianowany przez Jana Pawła II nuncjuszem apostolskim w Czadzie oraz arcybiskupem tytularnym Mety. Sakry biskupiej 6 stycznia 1993 udzielił mu sam papież Jan Paweł II. W 1993 został ponadto akredytowanym w Kongu i Republice Środkowoafrykańskiej. W 1995 przestał być przedstawicielem Watykanu w Kongu, a w 1999 w Republice Środkowoafrykańskiej.

W 1999 został przeniesiony do nuncjatury w Syrii. W 2001 zmieniono mu stolicę tytularną na Gradum.

W 2004 został nuncjuszem w Czechach. W 2011 został nuncjuszem w Szwajcarii i Liechtensteinie. 5 września 2015 przeszedł na emeryturę.

Delegaci apostolscy	Mario Tagliaferri (1970–1975) Oriano Quilici (1975–1978)
Nuncjusze apostolscy	Oriano Quilici (1978–1981) John Bulaitis (1981–1987) Beniamino Stella (1987–1992) Diego Causero (1993–1995) Luigi Pezzuto (1996–1999) Mario Roberto Cassari (1999–2004) Andrés Carrascosa Coso (2004–2009) Jan Romeo Pawłowski (2009–2015) Francisco Escalante Molina (2016–2021) Javier Herrera Corona (od 2022)

Delegaci apostolscy	... Aloisio Gandolfi CM (1815–1825) Jean-Baptiste Auvergne (1833–1836) Giuiseppe Angelo di Fazio OFMCap (1837–1838) Francisco Villardel OFMObs (1839–1852) Serafino Milani OFMObs (1874) Luigi Piavi OFMObs (1876–1889) Gaudenzio Bonfigli OFMObs (1890–1896) Pietro Gonzalez Carlo Duval OP (1896–1904) Frediano Giannini OFM (1905–1936) Rémy-Louis Leprêtre OFM (1936–1947)
Internuncjusze apostolscy	Paolo Pappalardo (1953–1958) Luigi Punzolo (1962–1967)
Nuncjusze i pronuncjusze apostolscy	Raffaele Forni (1967–1969) Achille Glorieux (1969–1973) Amelio Poggi (1973–1974) Angelo Pedroni (1975–1983) Nicola Rotunno (1983–1987) Luigi Accogli (1988–1993) Pier Giacomo De Nicolò (1993–1999) Diego Causero (1999–2004) Giovanni Battista Morandini (2004–2008) Mario Zenari (od 2008)