Przejdź do zawartości

Diego Forlán

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Diego Forlán
Ilustracja
Diego Forlán (2018)
Pełne imię i nazwisko

Diego Martín Forlán Corazzo

Data i miejsce urodzenia

19 maja 1979
Montevideo

Wzrost

180 cm

Pozycja

napastnik

Informacje klubowe
Klub

Urugwaj (tymczasowy)

Kariera juniorska
Lata Klub
1990–1991 Peñarol
1991–1994 Danubio
1994–1997 Independiente
Kariera seniorska[a]
Lata Klub Wyst. Gole
1998–2002 Independiente 80 (37)
2002–2004 Manchester United 63 (10)
2004–2007 Villarreal CF 106 (54)
2007–2011 Atlético Madryt 134 (74)
2011–2012 Inter Mediolan 18 (2)
2012–2014 SC Internacional 34 (10)
2014–2015 Cerezo Osaka 39 (16)
2015–2016 Peñarol 30 (8)
2016 Mumbai City FC 11 (5)
2018 Kitchee SC 7 (5)
2024 Spears FC 1 (0)
W sumie: 523 (221)
Kariera reprezentacyjna
Lata Reprezentacja Wyst. Gole
2002–2014  Urugwaj 112 (36)
Kariera trenerska
Lata Drużyna
2020 Peñarol
2021 CA Atenas
2026– Urugwaj U20
2026– Urugwaj (tymczasowy)
  1. ↑ Aktualne na: 10 kwietnia 2016. Uwzględniono wyłącznie rozgrywki ligowe.
Dorobek medalowy
Copa América
złoto Argentyna 2011
brąz Peru 2004
Odznaczenia
Krzyż Oficerski Orderu Izabeli Katolickiej (Hiszpania) Krzyż Oficerski Orderu Izabeli Katolickiej
Multimedia w Wikimedia Commons
Cytaty w Wikicytatach

Diego Martín Forlán Corazzo (wym. [ˈdjeɣo foɾˈlan]; ur. 19 maja 1979 w Montevideo) – urugwajski piłkarz który grał na pozycji napastnika, najlepszy piłkarz Mistrzostw Świata 2010. W sezonie 2011–2012 był zawodnikiem Interu Mediolan. Później przez dwa lata występował w Internacional Porto Alegre. Obecnie tymczasowy (do marca 2027) selekcjoner reprezentacji Urugwaju.

Kariera klubowa

[edytuj | edytuj kod]

Swoją karierę piłkarską zaczynał w CA Independiente w 1998. Grał w tym zespole przez 4 sezony. Rozegrał w nim 80 spotkań, strzelając przy tym 37 goli. W styczniu 2002 za 6,9 miliona funtów przeszedł do Manchesteru United. Swój debiut zaliczył 29 stycznia 2002 w meczu z Boltonem. Swojego pierwszego gola strzelił dopiero w 18 sierpnia 2002 w meczu z Maccabi Hajfa. Forlán strzelał bramki, które czasami przesądzały o zwycięstwie jego drużyny, za co był ceniony w klubie, choć strzelał ich mało. W 2004 (gdy, do klubu z Manchesteru przybył Wayne Rooney) zabrakło dla niego miejsca w składzie i latem 2004 przeszedł na zasadzie wolnego transferu do hiszpańskiego Villarreal CF[1]. W pierwszym swoim sezonie Forlán strzelił dla swojego nowego klubu 25 goli i został królem strzelców ligi hiszpańskiej[2]. Razem z Thierrym Henrym zdobył tytuł Złotego Buta w Europie[3]. 30 czerwca 2007 przeszedł do Atlético Madryt za 21 mln euro[4]. 16 listopada 2008 strzelił dwie bramki w spotkaniu z Deportivo La Coruna (4:1)[5][6]. W sezonie 2008/09 również zdobył Złoty But oraz tytuł króla strzelców ligi. Strzelił wówczas 32 bramki.

W finałowym meczu Ligi Europy 2009/2010 z Fulham zdobył dwa gole (w 32. i 116. minucie), a Atlético Madryt wygrało 2:1[7].

Latem 2011 przeszedł z Atletico do Interu Mediolan za około 5 mln euro[8]. W swoim pierwszym meczu w nowym klubie Forlán strzelił gola w 93 minucie, jednak Inter ostatecznie przegrał z US Palermo. Po zakończeniu sezonu Forlan rozwiązał kontrakt za porozumieniem stron. Sezon w barwach "Nazzurich" Urugwajczyk nie mógł zaliczyć do udanego. 6 lipca 2012 przeniósł się na zasadzie wolnego transferu do brazylijskiego Internacional Porto Alegre, z którym podpisał trzyletni kontrakt[9].

W 2014 wiele mówiło się o jego powrocie do Premier League, lecz ostatecznie Forlan podpisał atrakcyjny 1,5 roczny kontrakt z japońskim Cerezo Osaka[10].

10 lipca 2015 podpisał umowę na 18 miesięcy z jego klubem z dzieciństwa – Peñarol, gdzie występował do 14 czerwca 2016[11]. Potem przeniósł się do indyjskiego klubu Mumbai City FC w rozgrywkach Indian Super League.

Kariera reprezentacyjna

[edytuj | edytuj kod]

Rozegrał w reprezentacji swojego kraju 107 spotkań, strzelając 36 bramek. Zagrał na MŚ w 2002 w meczu z Senegalem, gdzie strzelił jedną bramkę. Debiutował kilkanaście dni wcześniej w meczu z Arabią Saudyjską.

W czasie MŚ w 2010 zdobył pięć bramek, w tym jedną z rzutu karnego. Dzięki swojej grze na tym turnieju został uhonorowany nagrodą dla najlepszego piłkarza Mistrzostw Świata, czyli Złotą Piłką. Został również królem strzelców tej imprezy, jak i trzej inni piłkarze: Thomas Müller, David Villa oraz Wesley Sneijder.

Na Copa América 2011 doprowadził swój zespół do finału z Paragwajem, w którym zdobył 2 bramki, pieczętując piętnasty tytuł mistrzów Ameryki Południowej, dzięki któremu Urugwaj stał się liderem wszech czasów tych rozgrywek. Podczas tego turnieju Forlán został także rekordzistą Urugwaju pod względem liczby występów w reprezentacji oraz zrównał się w liczbie strzelonych goli z dotychczasowym rekordzistą Héctorem Scarone. 11 października 2011 w meczu z Paragwajem strzelił swoją 32 bramkę dla reprezentacji, stając się tym samym samodzielnym rekordzistą wszech czasów swojej reprezentacji. 20 czerwca 2013 na Pucharze Konfederacji w Brazylii zaliczył swój setny występ dla reprezentacji w meczu z Nigerią. W tym samym spotkaniu strzelił bramkę, która dała zwycięstwo Urugwajowi.

Kariera trenerska

[edytuj | edytuj kod]

20 grudnia 2019 urugwajski klub Peñarol, ogłosił, że ich nowym trenerem zostanie Diego Forlán[12]. 6 sierpnia 2026 został tymczasowym selekcjonerem (do marca 2027) reprezentacji Urugwaju[13][14].

Życie rodzinne

[edytuj | edytuj kod]

Forlán pochodzi z rodziny piłkarskiej. Jego ojciec Pablo Forlán był uczestnikiem MŚ w 1974 w barwach Urugwaju, a jego dziadek ze strony matki Juan Carlos Corazzo był zawodnikiem CA Independiente. Wszyscy trzej wygrywali turniej Copa America: dziadek jako trener Urugwaju dwukrotnie w 1959 i 1967, ojciec jako zawodnik również w 1967. Diego zdobył mistrzostwo Ameryki Południowej w 2011.

Osiągnięcia

[edytuj | edytuj kod]

Manchester United

[edytuj | edytuj kod]

Villarreal

[edytuj | edytuj kod]

Atlético Madryt

[edytuj | edytuj kod]

Internacional

[edytuj | edytuj kod]

Peñarol

[edytuj | edytuj kod]

Kitchee

[edytuj | edytuj kod]

Reprezentacyjne

[edytuj | edytuj kod]

Indywidualne

[edytuj | edytuj kod]

Odznaczenia

[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

[edytuj | edytuj kod]
  1. ↑ Etienne MANIERE, Villareal : Forlan a signé [online], Foot Mercato : Info Transferts Football - Actu Foot Transfert, 21 sierpnia 2004 [dostęp 2026-01-24] (fr.).
  2. ↑ Barça : Eto'o félicite Forlan [online], www.maxifoot.fr [dostęp 2026-04-07] (fr.).
  3. ↑ UEFA : Henry et Forlan souliers d'or [online], www.maxifoot.fr [dostęp 2026-04-07] (fr.).
  4. ↑ Sid Lowe, Atlético net £14m Forlán to replace Torres, „The Guardian”, 2 lipca 2007, ISSN 0261-3077 [dostęp 2026-03-23] (ang.).
  5. ↑ Atlético Madryt - Deportivo de La Coruña, 16 lis 2008 - LaLiga - Protokół meczowy [online], www.transfermarkt.pl [dostęp 2026-03-23].
  6. ↑ Atlético 4 Deportivo 1 [online], Diario AS, 16 listopada 2008 [dostęp 2026-03-23] (hiszp.).
  7. ↑ Phil McNulty: Atletico Madrid 2 - 1 Fulham. BBC Sport, 2010-05-12. [dostęp 2010-05-13]. (ang.).
  8. ↑ Forlan żegna Madryt, data dostępu: 29-08-2011
  9. ↑ Diego Forlan zawodnikiem Internacionalu - Sport [online], eurosport.onet.pl [dostęp 2017-11-22] (pol.).
  10. ↑ Forlán wybrał klub - Transfery.info [online], transfery.info [dostęp 2017-11-22].
  11. ↑ Diego Forlan quitte Penarol mais ne veut pas s'arrêter [online], L'Équipe [dostęp 2026-06-13] (fr.).
  12. ↑ Diego Forlan zaczyna trenerską karierę. Został nowym trenerem Penarolu. [dostęp 2019-12-21].
  13. ↑ Wirtualna Polska Media, To już pewne. Legenda tymczasowo zastąpi Bielsę [online], sportowefakty.wp.pl [dostęp 2026-08-06].
  14. ↑ Kolejna zmiana selekcjonera po MŚ 2026! Legenda poprowadzi kadrę [online], www.polsatsport.pl, 6 sierpnia 2026 [dostęp 2026-08-06].

Linki zewnętrzne

[edytuj | edytuj kod]
Źródło: „https://pl.wikipedia.org/w/index.php?title=Diego_Forlán&oldid=80353810”