Digital Compact Cassette

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Digital Compact Cassette
Digital Compact Cassette

DCC (ang. Digital Compact Cassette) – jest to format zapisu magnetycznego wprowadzony przez firmy Philips i Matsushita (Panasonic Corporation) pod koniec 1992 roku, następca popularnych kaset analogowych, konkurent Minidisc'ów.

Magnetofony obsługujące ten format pozwalały na rejestrowanie, na taśmie DCC, dźwięku cyfrowego o jakości hi-fi, a także umożliwiały odtwarzanie wtenczas popularnych kaset compact cassette. Wykorzystywały one cyfrowy zapis wzdłużny, a używana głowica kilkuścieżkowa była nieruchoma.