Diomedes Cato

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Diomedes Cato
Data i miejsce urodzenia

między 1560 a 1565
Serravalle, koło Treviso

Pochodzenie

włoskie

Data i miejsce śmierci

1627
Gdańsk

Instrumenty

lutnia

Gatunki

muzyka poważna, muzyka renesansowa

Zawód

kompozytor, lutnista

Diomedes Cato, Fantazja lutniowa (facsimile)

Diomedes Cato (ur. między 1560 a 1565 w Serravalle, w pobliżu Treviso, zm. 1627 w Gdańsku[1][2]) – polski kompozytor i lutnista pochodzenia włoskiego.

Całe twórcze życie (znane daty 1588–1602) spędził w Polsce na dworze króla Zygmunta III Wazy, przyswajając idiom narodowy do tego stopnia, iż był czołowym przedstawicielem lutniowej „szkoły polskiej”[3]. Był synem pochodzącego z Mediolanu Costantino Cato.

Został pochowany 27 kwietnia 1627 na przykościelnym cmentarzu św. Mikołaja w Gdańsku[2].

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. The New Grove Dictionary of Music and Musicians, vol. R. Oxford University Press, 2004. ISBN 978-0-19-517067-2.
  2. a b Danuta Szlagowska, Seventeenth-century Gdańsk instrumental music source, [w:] Interdisciplinary Studies in Musicology, Wyd. Nauk. UAM, s. 138 [dostęp 2017-09-16] (ang.).
  3. Danuta Popinigis: Zur Biographie von Diomedes Cato. Musica Batica. Danzig und die Musikkultur Europas. Gdańsk 2000, s. 178-182

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]