Diomedes Cato

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Diomedes Cato (ur. między 1560 a 1565 w Serravalle, w pobliżu Treviso, zm. 1627 w Gdańsku[1][2]) – polski kompozytor i lutnista pochodzenia włoskiego, który całe twórcze życie (znane daty 1588-1602) spędził w Polsce na dworze króla Zygmunta III Wazy, przyswajając idiom narodowy do tego stopnia, iż był czołowym przedstawicielem lutniowej „szkoły polskiej”[3]. Był synem pochodzącego z Mediolanu Costantino Cato.

Został pochowany 27 kwietnia 1627 na przykościelnym cmentarzu św. Mikołaja w Gdańsku[2].

Zobacz też[edytuj]

Przypisy

  1. The New Grove Dictionary of Music and Musicians, vol. R. Oxford University Press, 2004. ISBN 9780195170672.
  2. a b Danuta Szlagowska: [Serravalle, nr Treviso, Seventeenth-century Gdańsk instrumental music source] (ang.). W: Interdisciplinary Studies in Musicology [on-line]. Wyd. Nauk. UAM. [dostęp 2017-09-16]. s. 138.
  3. Danuta Popinigis: Zur Biographie von Diomedes Cato. Musica Batica. Danzig und die Musikkultur Europas. Gdańsk 2000, s. 178-182

Bibliografia[edytuj]

  • Diomedes Cato (ang.). COMPLETORIVM. [dostęp 13 kwietnia 2011].

Linki zewnętrzne[edytuj]