Szczuroskoczek dłutozębny

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
(Przekierowano z Dipodomys microps)
Skocz do: nawigacja, szukaj
Szczuroskoczek dłutozębny
Dipodomys microps[1]
Merriam, 1904
Systematyka
Domena eukarionty
Królestwo zwierzęta
Typ strunowce
Podtyp kręgowce
Gromada ssaki
Podgromada żyworodne
Infragromada łożyskowce
Rząd gryzonie
Podrząd bobrokształtne
Rodzina karłomyszowate
Rodzaj szczuroskoczek
Gatunek szczuroskoczek dłutozębny
Podgatunki

zobacz opis w tekście

Kategoria zagrożenia (CKGZ)[2]
Status iucn3.1 LC pl.svg

Szczuroskoczek dłutozębny[3] (Dipodomys microps) – gatunek gryzonia z rodziny karłomyszowatych. Występuje w Stanach Zjednoczonych na terenie prawie całej Wielkiej Kotliny, w stanach Idaho (dolina rzeki Raft, hrabstwa Cassia oraz Elmore), Oregon, Kalifornia, Utah, Nevada i Arizona. Zachodnią granicę zasięgu wyznaczają góry Sierra Nevada, wschodnią góry Wasatch. Dipodomys microps występuje głównie na średnich wysokościach, choć zdarzały się stwierdzenia na wysokości do 3200 m n.p.m. w hrabstwie Inyo.

Dipodomys microps występuje na terenach pustynnych dolin, porośniętych głównie zaroślami tworzonymi przez Atriplex confertifolia. Pojawia się także na terenach porośniętych przez Coleogyne ramosissima. Preferuje tereny pokryte roślinnością krzewiastą i zwykle unika terenów pokrytych wydmami.

Kopie nory w taki sposób, by otwór wejściowy znajdował się przy korzeniach krzewów. Według danych z Kalifornii okres godowy trwa zwykle od lutego do połowy marca. Ciąża trwa 30 do 34 dni. Samica rodzi od 1 do 4 młodych (najczęściej 2). Zwykle występuje jeden miot, jednakże w korzystnych warunkach samica może urodzić drugi miot[2].

Osobniki Dipodomys microps żyją samotnie. Ich areał osobniczy obejmuje od mniej niż 1 ha do około 5 ha. Żywią się głównie liśćmi (z których przy pomocy przystosowanych do tego dolnych siekaczy usuwają epidermę, zawierającą dużo soli[4]) i nasionami Atriplex confertifolia. Są to zwierzęta nocne. Są aktywne przez cały rok.

W Czerwonej Księdze Gatunków Zagrożonych Międzynarodowej Unii Ochrony Przyrody i Jej Zasobów został zaliczony do kategorii LC (najmniejszej troski). Nie ma poważniejszych zagrożeń dla populacji tego gatunku[2].

Podgatunki[edytuj | edytuj kod]

Wyróżniono kilkanaście podgatunków D. microps[5]

  • D. microps microps Merriam, 1904
  • D. microps alfredi Goldman, 1937
  • D. microps aquilonius Willett, 1935
  • D. microps bonnevillei Goldman, 1937
  • D. microps celsus Goldman, 1924
  • D. microps centralis Hall i Dale, 1939
  • D. microps idahoensis Hall i Dale, 1939
  • D. microps leucotis Goldman, 1931
  • D. microps levipes Merriam, 1904
  • D. microps occidentalis Hall i Dale, 1939
  • D. microps preblei Goldman, 1921
  • D. microps russeolus Goldman, 1939
  • D. microps subtenuis Goldman, 1939

Przypisy

  1. Dipodomys microps, w: Integrated Taxonomic Information System (ang.).
  2. 2,0 2,1 2,2 Dipodomys microps. Czerwona Księga Gatunków Zagrożonych (IUCN Red List of Threatened Species) (ang.).
  3. 3,0 3,1 Włodzimierz Cichocki, Agnieszka Ważna, Jan Cichocki, Ewa Rajska, Artur Jasiński, Wiesław Bogdanowicz: Polskie nazewnictwo ssaków świata. Warszawa: Muzeum i Instytut Zoologii PAN w Warszawie, 2015, s. 297. ISBN 978-83-88147-15-9.
  4. R. Thomas Palo, Charles T. Robbins: Plant defenses against mammalian herbivory. CRC Press, 1991, s. 179. ISBN 9780683305777.
  5. Wilson Don E. & Reeder DeeAnn M. (red.) Dipodomys microps. w: Mammal Species of the World. A Taxonomic and Geographic Reference (Wyd. 3.) [on-line]. Johns Hopkins University Press, 2005. (ang.) [dostęp 8 kwietnia 2010]