Szczuroskoczek dłutozębny

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
(Przekierowano z Dipodomys microps)
Skocz do: nawigacja, szukaj
Szczuroskoczek dłutozębny
Dipodomys microps[1]
Merriam, 1904
Systematyka
Domena eukarionty
Królestwo zwierzęta
Typ strunowce
Podtyp kręgowce
Gromada ssaki
Podgromada żyworodne
Infragromada łożyskowce
Rząd gryzonie
Podrząd bobrokształtne
Rodzina karłomyszowate
Rodzaj szczuroskoczek
Gatunek szczuroskoczek dłutozębny
Podgatunki

zobacz opis w tekście

Kategoria zagrożenia (CKGZ)[2]
Status iucn3.1 LC pl.svg

Szczuroskoczek dłutozębny[3] (Dipodomys microps) – gatunek gryzonia z rodziny karłomyszowatych. Występuje w Stanach Zjednoczonych na terenie prawie całej Wielkiej Kotliny, w stanach Idaho (dolina rzeki Raft, hrabstwa Cassia oraz Elmore), Oregon, Kalifornia, Utah, Nevada i Arizona. Zachodnią granicę zasięgu wyznaczają góry Sierra Nevada, wschodnią góry Wasatch. Dipodomys microps występuje głównie na średnich wysokościach, choć zdarzały się stwierdzenia na wysokości do 3200 m n.p.m. w hrabstwie Inyo.

Dipodomys microps występuje na terenach pustynnych dolin, porośniętych głównie zaroślami tworzonymi przez Atriplex confertifolia. Pojawia się także na terenach porośniętych przez Coleogyne ramosissima. Preferuje tereny pokryte roślinnością krzewiastą i zwykle unika terenów pokrytych wydmami.

Kopie nory w taki sposób, by otwór wejściowy znajdował się przy korzeniach krzewów. Według danych z Kalifornii okres godowy trwa zwykle od lutego do połowy marca. Ciąża trwa 30 do 34 dni. Samica rodzi od 1 do 4 młodych (najczęściej 2). Zwykle występuje jeden miot, jednakże w korzystnych warunkach samica może urodzić drugi miot[2].

Osobniki Dipodomys microps żyją samotnie. Ich areał osobniczy obejmuje od mniej niż 1 ha do około 5 ha. Żywią się głównie liśćmi (z których przy pomocy przystosowanych do tego dolnych siekaczy usuwają epidermę, zawierającą dużo soli[4]) i nasionami Atriplex confertifolia. Są to zwierzęta nocne. Są aktywne przez cały rok.

W Czerwonej księdze gatunków zagrożonych Międzynarodowej Unii Ochrony Przyrody i Jej Zasobów został zaliczony do kategorii LC (najmniejszej troski). Nie ma poważniejszych zagrożeń dla populacji tego gatunku[2].

Podgatunki[edytuj]

Wyróżniono kilkanaście podgatunków D. microps[5]

  • D. microps microps Merriam, 1904
  • D. microps alfredi Goldman, 1937
  • D. microps aquilonius Willett, 1935
  • D. microps bonnevillei Goldman, 1937
  • D. microps celsus Goldman, 1924
  • D. microps centralis Hall i Dale, 1939
  • D. microps idahoensis Hall i Dale, 1939
  • D. microps leucotis Goldman, 1931
  • D. microps levipes Merriam, 1904
  • D. microps occidentalis Hall i Dale, 1939
  • D. microps preblei Goldman, 1921
  • D. microps russeolus Goldman, 1939
  • D. microps subtenuis Goldman, 1939

Przypisy

  1. Dipodomys microps, w: Integrated Taxonomic Information System (ang.).
  2. a b c Dipodomys microps. Czerwona Księga Gatunków Zagrożonych (IUCN Red List of Threatened Species) (ang.).
  3. a b Włodzimierz Cichocki, Agnieszka Ważna, Jan Cichocki, Ewa Rajska, Artur Jasiński, Wiesław Bogdanowicz: Polskie nazewnictwo ssaków świata. Warszawa: Muzeum i Instytut Zoologii PAN w Warszawie, 2015, s. 216. ISBN 978-83-88147-15-9.
  4. R. Thomas Palo, Charles T. Robbins: Plant defenses against mammalian herbivory. CRC Press, 1991, s. 179. ISBN 9780683305777.
  5. Wilson Don E. & Reeder DeeAnn M. (red.) Dipodomys microps. w: Mammal Species of the World. A Taxonomic and Geographic Reference (Wyd. 3.) [on-line]. Johns Hopkins University Press, 2005. (ang.) [dostęp 8 kwietnia 2010]