Diprotodon

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Diprotodon
R. Owen, 1838[1]
Okres istnienia: 1,6–0,04 mln lat temu
Ilustracja
Szkielet Diprotodon
Ilustracja
Prawdopodobny wygląd Diprotodon
Systematyka
Domena

eukarionty

Królestwo

zwierzęta

Typ

strunowce

Gromada

ssaki

Podgromada

żyworodne

Nadrząd

torbacze

Rodzina

Diprotodontidae

Podrodzina

Diprotodontinae

Rodzaj

Diprotodon

Typ nomenklatoryczny

Diprotodon optatum R. Owen, 1838

Synonimy
  • Diarcodon Stephenson, 1963[2]
Gatunki

D. optatus R. Owen, 1838

Diprotodonwymarły rodzaj ssaka z rodziny Diprotodontidae. Największy torbacz w historii Ziemi. Był wielkości dzisiejszego nosorożca białego. Prowadził podobny tryb życia do hipopotama. Szkielety tych zwierząt zostały odkryte w słonych glinach australijskiego jeziora Callabona. Żył na terenie Australii od 1,6 mln do ok. 40 tys. lat temu, tj. przez większość plejstocenu. Zamieszkiwał otwarty las, śródleśne polany i łąki, prawdopodobnie pozostając w pobliżu wody. Żywił się liśćmi, krzewami i trawami. Osiągał ok. 2 metrów wysokości i ok. 3 m długości ważył ok. 3 ton. Najbliższymi żyjącymi krewniakami są wombat i koala.

Etymologia[edytuj | edytuj kod]

  • Diprotodon: gr. δι- di- „podwójny”, od δις dis „dwa razy”, od δυο duo „dwa”; πρωτος prōtos „pierwszy”; οδους odous, οδοντος odontos „ząb”[3].
  • Diarcodon: gr. δι- di- „podwójny”, od δις dis „dwa razy”, od δυο duo „dwa”[4]; łac. arcus „łuk”[5]; οδους odous, οδοντος odontos „ząb”[6]. Gatunek typowy: Diarcodon parvus Stephenson, 1963 (= Diprotodon optatum R. Owen, 1838).
  • optatus: łac. optatus „pożądany, wybrany”, od optare „wybierać, pożądać”[7].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. R. Owen: Important Discoveries. W: T.L. Mitchell: Three expeditions into the interior of eastern Australia; with descriptions of the recently explored region of Australia Felix, and of the present colony of New South Wales. Cz. 2. Londyn: T. & W. Boone, 1838, s. 362. (ang.)
  2. N.G. Stephenson. Growth gradients among fossil monotremes and marsupials. „Palaeontology”. 6 (4), s. 622, 1963 (ang.). 
  3. T.S. Palmer. Index Generum Mammalium: a List of the Genera and Families of Mammals. „North American Fauna”. 23, s. 239, 1904 (ang.). 
  4. Jaeger 1944 ↓, s. 73.
  5. Jaeger 1944 ↓, s. 20.
  6. Jaeger 1944 ↓, s. 151.
  7. optatus, [w:] The Key to Scientific Names, J.A. Jobling (red.), [w:] Birds of the World, S.M. Billerman et al. (red.), Cornell Lab of Ornithology, Ithaca [dostęp 2022-02-21] (ang.).

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]