Dmosin

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ten artykuł dotyczy wsi. Zobacz też: inne znaczenia tego słowa.
Artykuł 51°55′33″N 19°45′24″E
- błąd 38 m
WD 51°55'0.1"N, 19°45'0.0"E, 51°51'N, 19°49'E
- błąd 14 m
Odległość 1180 m
Dmosin
wieś
Ilustracja
Państwo  Polska
Województwo  łódzkie
Powiat brzeziński
Gmina Dmosin
Liczba ludności (2011) 794
Strefa numeracyjna 46
Kod pocztowy 95-061
Tablice rejestracyjne EBR
SIMC 0726719
Położenie na mapie gminy Dmosin
Mapa konturowa gminy Dmosin, u góry znajduje się punkt z opisem „Dmosin”
Położenie na mapie Polski
Mapa konturowa Polski, w centrum znajduje się punkt z opisem „Dmosin”
Położenie na mapie województwa łódzkiego
Mapa konturowa województwa łódzkiego, blisko centrum na prawo u góry znajduje się punkt z opisem „Dmosin”
Położenie na mapie powiatu brzezińskiego
Mapa konturowa powiatu brzezińskiego, u góry nieco na lewo znajduje się punkt z opisem „Dmosin”
Ziemia51°55′33″N 19°45′24″E/51,925833 19,756667

Dmosinwieś w Polsce położona w województwie łódzkim, w powiecie brzezińskim, w gminie Dmosin.

Dmosin uzyskał lokację miejską w 1430 roku, zdegradowany w 1579 roku[1]. Wieś szlachecka położona była w drugiej połowie XVI wieku w powiecie rawskim ziemi rawskiej województwa rawskiego[2]. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa skierniewickiego.

Miejscowość jest siedzibą gminy Dmosin.

Pierwsza wzmianka o Dmosinie pojawiła się w źródłach pisanych w 1334 r. Dmosin był dziedziczną własnością rodu rycerskiego Kopaczy. Od 1407 r. do czasu najazdu szwedzkiego posiadał prawa miejskie. W 1657 r. podczas najazdu szwedzkiego miasto uległo spaleniu. Na gruzach spalonego miasta wyrosła wieś Dmosin. W 1864 r. Dmosin stał się siedzibą władz gminy w Guberni Piotrkowskiej, w zaborze rosyjskim[3].

W XV w. powstała rzymskokatolicka parafia św. Andrzeja Apostoła i św. Małgorzaty[4].

Major Seweryn Dzierzbicki, uczestnik wojen napoleońskich i powstania listopadowego, zawarł w Dmosinie związek małżeński z Klementyną Przeździecką (25 lipca 1823[5] lub w 1824[6]).

9 września 1939 żołnierze Wehrmachtu po wkroczeniu do wsi zastrzelili 7 mężczyzn. Nazwiska ofiar zostały ustalone[7].

Zabytki[edytuj | edytuj kod]

Do rejestru zabytków nieruchomych wpisane zostały obiekty[8]:

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Robert Krzysztofik, Lokacje miejskie na obszarze Polski. Dokumentacja geograficzno-historyczna, Katowice 2007, s. 28-29.
  2. Corona Regni Poloniae. Mapa w skali 1:250 000, Instytut Historii im. Tadeusza Manteuffla Polskiej Akademii Nauk i Pracownia Geoinformacji Historycznej Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego
  3. Gmina Dmosin. Historia. dmosin.pl. [dostęp 2017-05-16].
  4. Dmosin. Parafia p.w. św. Andrzeja Apostoła i św. Małgorzaty. diecezja.lowicz.pl. [dostęp 2017-05-16].
  5. http://www.wielcy.pl/boniecki/pl/art/5/433.xml#osoba189
  6. Marek Jerzy Minakowski, Seweryn Antoni Dzierzbicki z Dzierzbic h. Topór, Sejm-Wielki.pl [dostęp 2018-06-03].
  7. Józef Fajkowski, Jan Religa: Zbrodnie hitlerowskie na wsi polskiej 1939-1945. Warszawa: Wydawnictwo Książka i Wiedza, 1981, s. 372
  8. Narodowy Instytut Dziedzictwa: Rejestr zabytków nieruchomych – województwo łódzkie. 2020-09-30. s. 6. [dostęp 2017-05-16].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]