Dołbysz

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Dołbysz
Довбиш
Państwo

 Ukraina

Obwód

żytomierski

Rejon

baranowski

Populacja (2019)
• liczba ludności


4239[1]

Nr kierunkowy

+380 4144

Kod pocztowy

12724

Położenie na mapie obwodu żytomierskiego
Mapa konturowa obwodu żytomierskiego, blisko centrum na lewo znajduje się punkt z opisem „Dołbysz”
Położenie na mapie Ukrainy
Mapa konturowa Ukrainy, u góry nieco na lewo znajduje się punkt z opisem „Dołbysz”
Ziemia50°22′24″N 27°59′05″E/50,373333 27,984722
Portal Ukraina

Dołbysz (ukr. Довбиш, Dowbysz) – miejscowość na Ukrainie położona w rejonie baranowskim obwodu żytomierskiego.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Historia miejscowości sięga XVI wieku.

W 1925 władze Ukraińskiej SRR zmieniły nazwę miasteczka Dołbysz na Marchlewsk (na cześć Juliana Marchlewskiego), ustanawiając je stolicą polskiego rejonu autonomicznego – tzw. Marchlewszczyzny. W tym czasie ponad 75% mieszkańców stanowili Polacy[potrzebny przypis].

W 1939 roku (w trakcie zacierania śladów po tym rejonie) nazwę Marchlewsk zmieniono na Szczorsk, a w 1946 powrócono do pierwotnej nazwy Dowbysz.

W 1989 liczyła 5455 mieszkańców[2].

Od 1991 osiedle typu miejskiego w obwodzie żytomierskim Ukrainy.

Szacuje się, że Polacy dzisiaj nadal stanowią do 75% mieszkańców Dowbysza[potrzebny przypis].

We wrześniu 1997 powstała w miejscowości szkoła języka polskiego, która, jak większość jej podobnych na Ukrainie, nie jest finansowana przez rząd ukraiński, a pieniądze pochodzą bezpośrednio z Polski. Połowa z blisko 900 dzieci w szkole uczy się języka polskiego. W mieście działa oddział Zjednoczenia Polaków Żytomierszczyzny "Polonia" oraz Towarzystwo Polaków im. Jana Pawła II.

15 października 1995 poświęcono nowo wybudowany kościół pw. Matki Bożej Fatimskiej (stanowiący kopię jednej ze świątyń spod Warszawy). Od 2000 jest to Diecezjalne Sanktuarium Matki Boskiej Fatimskiej.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Чисельність наявного населення України на 1 січня 2019 року. Державна служба статистики України. Київ, 2019. стор.28
  2. Всесоюзная перепись населения 1989 г. Численность городского населения союзных республик, их территориальных единиц, городских поселений и городских районов по полу

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]