Dobiesław Królikowski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Dobiesław Królikowski (ur. 1859 w Warszawie, zm. 1912 w Górze Kalwarii), malarz polski.

Syn Janisława Królikowskiego polskiego malarza. Studia odbył w Warszawie i Krakowie. Od roku 1866 pracował w Warszawie.

Od 1879 roku uczył się w warszawskiej Klasie Rysunkowej u Wojciecha Gersona i Aleksandra Kamińskiego. W 1883 roku wygrał konkurs TZSP na temat "Gliński w więzieniu", co umożliwiło mu studia w krakowskiej Szkole Sztuk Pięknych u Leopolda Löfflera w latach 1883-1885. W 1886 roku powrócił do Warszawy i tu wystawiał "główki i pejzaże" w salonie nowo założonej spółki malarzy, oraz w Salonie Aleksandra Krywulta i w Salonie Artystycznym. Pod firmą Salonu Artystycznego podejmował się malowania obrazów do kościołów. W ostatnich latach życia nie malował już. Zmarł w nędzy w zakładzie dla nieuleczalnie chorych. Henryk Piątkowski określił tego artystę jako "Duży talent malarski, który w walce z okolicznościami życia nie rozwinął się w pełni, rozdrabniany w codziennej pracy na chleb".

Tworzył portrety, sceny religijne i rodzajowe. Dzieła: portrety Chrzanowskiego, Józefowicza i Zera. Do obrazów religijnych: "Św. Antoni" (kościół na Solcu, Warszawa), "Wniebowstąpienie" (Piaseczno) i "Św. Ludwik" (Joniec). Sceny rodzajowe: "Samotność", "Niewolnica", "W haremie", "Marzenie" i i.

Linki zewnętrzne[edytuj]

Encyklopedia Gutenberga

Bibliografia[edytuj]

  • "Wielka Ilustrowana Encyklopedia Gutenberga"