Doboszowice

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Doboszowice
Stacja kolejowa w Doboszowicach
Stacja kolejowa w Doboszowicach
Rodzaj miejscowości wieś
Państwo  Polska
Województwo dolnośląskie
Powiat ząbkowicki
Gmina Kamieniec Ząbkowicki
Liczba ludności (2011) 654[1]
Strefa numeracyjna 74
Kod pocztowy 57-241
Tablice rejestracyjne DZA
SIMC 0852625
Położenie na mapie gminy Kamieniec Ząbkowicki
Mapa lokalizacyjna gminy Kamieniec Ząbkowicki
Doboszowice
Doboszowice
Położenie na mapie powiatu ząbkowickiego
Mapa lokalizacyjna powiatu ząbkowickiego
Doboszowice
Doboszowice
Położenie na mapie województwa dolnośląskiego
Mapa lokalizacyjna województwa dolnośląskiego
Doboszowice
Doboszowice
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Doboszowice
Doboszowice
Ziemia50°31′17″N 16°57′23″E/50,521389 16,956389

Doboszowice (niem. Hertwigswalde[2]) – wieś w Polsce położona w województwie dolnośląskim, w powiecie ząbkowickim, w gminie Kamieniec Ząbkowicki.

Podział administracyjny[edytuj]

W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa wałbrzyskiego.

Demografia[edytuj]

Według Narodowego Spisu Powszechnego (III 2011 r.) liczyły 654 mieszkańców[1]. Są trzecią co do wielkości miejscowością gminy Kamieniec Ząbkowicki.

Przystanek kolejowy[edytuj]

Na południe od wsi znajduje się nieczynny przystanek kolejowy Doboszowice na linii kolejowej z Kamieńca Ząbkowickiego do Nysy.

Zabytki[edytuj]

Według rejestru Narodowego Instytutu Dziedzictwa na listę zabytków wpisany jest zespół kościoła parafialnego pw. św. Mikołaja (z XV–XVIII w.), na który składa się kościół oraz cmentarz, dawniej grzebalny, budynek bramny i murowane ogrodzenie z bramą[3].

Przypisy

  1. a b GUS: Ludność - struktura według ekonomicznych grup wieku. Stan w dniu 31.03.2011 r.
  2. Rozporządzenie Ministrów: Administracji Publicznej i Ziem Odzyskanych z dnia 12 listopada 1946 r. o przywróceniu i ustaleniu urzędowych nazw miejscowości (M.P. 1946 nr 142 poz. 262)
  3. Rejestr zabytków nieruchomych woj. dolnośląskiego. Narodowy Instytut Dziedzictwa. [dostęp 5.11.2012]. s. 241.