Dobra kultury

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Dobra kultury – termin ten jest rozmaicie interpretowany, w zależności od tego, jak dany badacz rozumie pojęcie kultury. Jeśli uważa on za kulturę całokształt materialnego i niematerialnego dorobku ludzkości, wówczas do dóbr kultury zaliczy zarówno rzeczy i usługi, jak i dobra niematerialne, czy zachowania i zjawiska etyczne.

Jeśli zaś używa słowa "kultura" w węższym znaczeniu, sens terminu "dobra kultury" wynika z kontekstu, w jakim został on użyty. Na przykład, gdy mówi on o dobrach ludzi wierzących, czy niewierzących, to do dóbr kultury zalicza zjawiska z zakresu postaw, idei, doktryn, czy świadomości ludzkiej. Ale jeśli zajmuje się dobrami kultury w muzeach, ma na myśli materialne przedmioty - dzieła sztuki.

Niektórzy uczeni dokonują podziału dóbr kultury na:

  • instrumentalne (pośrednie), które stanowią środki do osiągania innych dóbr,
  • autoteliczne (bezpośrednie), które są celem samym w sobie.

Dane dobro może spełniać obie te funkcje, np. wykształcenie można uznać zarówno za cel sam w sobie, jak i środek do osiągnięcia kariery, czy prestiżu.

Dobrem kultury jest każdy przedmiot ruchomy lub nieruchomy, dawny lub współczesny, mający znaczenie dla dziedzictwa i rozwoju kulturowego ze względu na wartość historyczna lub artystyczną. Dobra kultury dzielą się na ruchome (obrazy, rzeźby itp.) i nieruchome (cmentarze, pola bitewne itp.).

Ustawa o języku polskim do dóbr kultury zalicza język polski.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]