Dobromierz (województwo dolnośląskie)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Artykuł 50°54′41″N 16°14′19″E
- błąd 39 m
WD 50°54'0.0"N, 16°13'59.9"E
- błąd 14 m
Odległość 1394 m
Dobromierz
wieś
Ilustracja
Państwo  Polska
Województwo  dolnośląskie
Powiat świdnicki
Gmina Dobromierz
Liczba ludności (III 2011) 847[1]
Strefa numeracyjna 74
Kod pocztowy 58-170
SIMC 0852022
Położenie na mapie gminy Dobromierz
Mapa lokalizacyjna gminy Dobromierz
Dobromierz
Dobromierz
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Dobromierz
Dobromierz
Położenie na mapie województwa dolnośląskiego
Mapa lokalizacyjna województwa dolnośląskiego
Dobromierz
Dobromierz
Położenie na mapie powiatu świdnickiego
Mapa lokalizacyjna powiatu świdnickiego
Dobromierz
Dobromierz
Ziemia50°54′41″N 16°14′19″E/50,911389 16,238611

Dobromierz (niem. Hohenfriedeberg[2]) – wieś w Polsce położona w województwie dolnośląskim, w powiecie świdnickim, w gminie Dobromierz. Siedziba gminy Dobromierz.

W latach 1409–1945 samodzielne miasto. W 1946 r. wieś została włączona administracyjnie do nowo powstałego województwa wrocławskiego tracąc status miasta, a niemieckojęzyczna ludność została wysiedlona. W latach 1945–1947 miejscowość była nazywana Górą Pokoju oraz Wysoką Górą Pokoju. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa wałbrzyskiego.

Integralne części wsi Dobromierz
SIMC Nazwa Rodzaj
0852039 Bronówek przysiółek
0852045 Serwinów przysiółek

Położenie[edytuj | edytuj kod]

Kościół pw. św. Michała Archanioła

Atrakcyjność turystyczną miejscowość zawdzięcza swemu położeniu na Przedgórzu Sudeckim, w prowincji Masywu Czeskiego pomiędzy Pogórzem Kaczawskim, Górami Wałbrzyskimi a Równiną Wrocławską. W sąsiedztwie wsi znajduje się zbiornik retencyjny na Strzegomce. Położona jest przy drodze krajowej nr 5 i drodze krajowej nr 34.

Zabytki[edytuj | edytuj kod]

Według rejestru Narodowego Instytutu Dziedzictwa na listę zabytków wpisane są[3]:

  • obręb staromiejski, z 1409 r.
  • kościół parafialny pw. św. Michała Archanioła, późnogotycki z początku XV–XVIII w.
  • cmentarz
  • kościół ewangelicki, obecnie rzymskokatolicki pomocniczy pw. św. Piotra i Pawła, klasycystyczny, wybudowany w latach 1828–1832.
  • plebania, ul. Cmentarna 7, z XVIII w., XIX w.
  • zespół pałacowy i folwarczny:
    • pałac, barokowy, z około 1727 r., przebudowany w stylu klasycystycznym w XIX w.
    • park, z pierwszej z połowy XVIII w., XIX w.
    • folwark
      • dwie oficyny mieszkalne, z około 1727 r., XIX w.
      • wozownia, z pierwszej połowy XVIII w.
      • stajnia, z około 1727 r.
      • pięć bram, z pierwszej połowy XVIII w.
      • ogrody gospodarcze (teren dawnych ogrodów i dziedzińca)
  • dom, ul. Cmentarna 2, z XVIII w.
  • domy, ul. Kościelna 1, 5, 6, 7, 8, z XIX w.
  • domy, ul. Wolności 2, 5, 7, 18, z XIX w.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Atak pruskiej piechoty pod Dobromierzem
Widok na Dobromierz
Figura św. Jana Nepomucena

Gmina Dobromierz znajduje się w całości na ziemiach dawnej tzw. Trzebowii - ziemi plemiennej Trzebowian.

Pierwsza wzmianka o Dobromierzu pochodzi z 1277 r. W średniowieczu miasto wchodziło w skład dóbr należących do pobliskiego zamku Cisy[4]. W 1409 r. król Czech Wacław IV Luksemburski nadał ówczesnemu Friedebergowi prawa miejskie oraz herb, który przedstawiał dwie złote litery W przedzielone złotą strzałą ze załamanym grotem na niebieskim tle.

4 czerwca 1745 pod Dobromierzem została stoczona jedna z największych bitew w wojnie o sukcesję austriacką, w której wojska pruskie dowodzone przez króla Prus Fryderyka II Wielkiego odniosły zwycięstwo nad wojskami koalicji austriacko-saskiej pod dowództwem Karola Lotaryńskiego. W 1827 miał miejsce wielki pożar, który zniszczył większą część zabudowy[5].

W 1909 r. został oddany do użytku nowy ratusz.

Wspólnoty wyznaniowe[edytuj | edytuj kod]

Na terenie miejscowości działalność religijną prowadzi:

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. GUS: Ludność - struktura według ekonomicznych grup wieku. Stan w dniu 31.03.2011 r.
  2. Rozporządzenie Ministrów: Administracji Publicznej i Ziem Odzyskanych z dnia 12 listopada 1946 r. o przywróceniu i ustaleniu urzędowych nazw miejscowości (M.P. z 1946 r. nr 142, poz. 262)
  3. Rejestr zabytków nieruchomych woj. dolnośląskiego. Narodowy Instytut Dziedzictwa. s. 159. [dostęp 8.10.2012].
  4. http://www.repozytorium.uni.wroc.pl/Content/89407/Boguszewicz_Corona%20Silesiae.pdf
  5. Janusz Czerwiński, Ryszard Chanas: Dolny Śląsk - przewodnik. Warszawa: Sport i Turystyka, 1977 s. 204-205
  6. Dane według wyszukiwarki zborów, na oficjalnej stronie Świadków Jehowy jw.org [dostęp 2014-06-04].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Rezydencje ziemi świdnickiej, zespół redakcyjny: W. Rośkowicz, S. Nowotny, R. Skowron, Świdnica 1997, s. 15.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]