Dobrowo

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Artykuł 53°59′15″N 16°7′17″E
- błąd 38 m
WD 53°59'21.08"N, 16°7'7.03"E
- błąd 1 m
Odległość 276 m
Dobrowo
wieś
Ilustracja
Pałac, widok od strony kościoła
Państwo  Polska
Województwo  zachodniopomorskie
Powiat białogardzki
Gmina Tychowo
Wysokość 47 m n.p.m.
Liczba ludności (2014) 693
Strefa numeracyjna 94
Kod pocztowy 78-220[1]
Tablice rejestracyjne ZBI
SIMC 0313526
Położenie na mapie gminy Tychowo
Mapa konturowa gminy Tychowo, u góry po lewej znajduje się punkt z opisem „Dobrowo”
Położenie na mapie Polski
Mapa konturowa Polski, u góry po lewej znajduje się punkt z opisem „Dobrowo”
Położenie na mapie województwa zachodniopomorskiego
Mapa konturowa województwa zachodniopomorskiego, blisko centrum na prawo u góry znajduje się punkt z opisem „Dobrowo”
Położenie na mapie powiatu białogardzkiego
Mapa konturowa powiatu białogardzkiego, w centrum znajduje się punkt z opisem „Dobrowo”
Ziemia53°59′15″N 16°07′17″E/53,987500 16,121389
Strona internetowa

Dobrowo (niem. Groß Dubberow) – wieś sołecka Polsce, położona w województwie zachodniopomorskim, w powiecie białogardzkim, w gminie Tychowo[2][3].

W latach 1975–1998 wieś należała do województwa koszalińskiego.

Dobrowo jest siedzibą sołectwa, w skład którego wchodzi przysiółek Dobrówko (niem. Klein Dubberow). Osada Skarszewice została przyłączona do sołectwa Modrolas[4].

Według danych UM na dzień 31 grudnia 2014 roku wieś miała 693 stałych mieszkańców[5].

Położenie[edytuj | edytuj kod]

Wieś wielodrożnicowa leży ok. 13 km na północny zachód od Tychowa, między Żytelkowem a Bukówkiem, na prawym brzegu Liśnicy, przy trasie byłej linii wąskotorowej BiałogardŚwielino.

Około 1,4 na północ od wsi znajduje się wzniesienie Dąbrowica.

Integralne części wsi[edytuj | edytuj kod]

Integralne części wsi Dobrowo[2][3]
SIMC Nazwa Rodzaj
0313532 Dobrówko przysiółek

Historia[edytuj | edytuj kod]

Wieś została założona przez ród von Kleistów (Kleszczów). Pierwsza wzmianka o tej miejscowości pochodzi z 1388 r. W 1867 r. liczyła 465 mieszkańców, znajdowało się tam pięćdziesiąt domów mieszkalnych oraz budynek szkolny i 38 budynków gospodarskich, natomiast stan bydła wynosił: 52 konie, 190 wołów, 1750 owiec, 60 świń i 5 kóz. W roku 1939 żyło w Dobrowie 665 osób w 168 gospodarstwach. Ziemniaki i zboże, były przerabiane przeważnie w miejscowej gorzelni oraz młynie. Do majątku należały również kuźnia, leśniczówka, zakład ogrodniczy i owczarnia. Podczas II wojny światowej przez niemieckie siły zbrojne został w środku lasu założony magazyn amunicji „Der Stift”. Ostatnim właścicielem był Konrad Hermann von Kleist[6]

Zabytki[edytuj | edytuj kod]

Pałac w Dobrowie – 28-05-2010 r.
Pałac
Herb von Kleist
Kościół pw. św. Jana Kantego

Według rejestru Narodowego Instytutu Dziedzictwa na listę zabytków wpisane są[7][8]:

  • kościół ewangelicki, obecnie filialny rzymskokatolicki pod wezwaniem św. Jana Kantego szachulcowy z XVIII/XIX wieku, zbudowany na wysokiej podmurówce, z dwuczłonową wieżyczką. Kościół parafialny, należący do dekanatu Białogard, diecezji koszalińsko-kołobrzeskiej, metropolii szczecińsko-kamieńskiej. Pierwotnie był kaplicą pałacową[9].
  • zespół pałacowy z początku XX wieku. Należał do rodziny von Kleist:
    • pałac neogotycki wzniesiony w połowie XIX wieku na XVI wiecznych fundamentach, z charakterystyczną 5-kondygnacyjną wieżą, przykrytą ostrosłupowym hełmem. Od frontu schody prowadzące do głównego wejścia, znajdującego się pod balonem podpartym arkadami z ostrymi łukami. Nad balkonem ryzalit zwieńczony trójkątnym frontonem ze uskokami. We frontonie herb rodziny von Kleist. Mieściła się tu szkoła, obecnie w rękach prywatnych, szybko popada w ruinę, przebudowany w latach 1975-1977
    • park z połowy XIX wieku, o pow. 1,5 ha.

inne zabytki:

Gospodarka[edytuj | edytuj kod]

Za czasów PGR prowadzona była intensywna hodowla bydła.

Jest tutaj również oczyszczalnia ścieków.

Osoby urodzone w Dobrowie[edytuj | edytuj kod]

Kultura i sport[edytuj | edytuj kod]

We wsi znajduje się gimnazjum.

Zespół sportowy we wsi to „Gryf” Dobrowo.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Oficjalny Spis Pocztowych Numerów Adresowych, Poczta Polska S.A., październik 2013, s. 228 [zarchiwizowane z adresu 2014-02-22].
  2. a b Rozporządzenie Ministra Administracji i Cyfryzacji z dnia 13 grudnia 2012 r. w sprawie wykazu urzędowych nazw miejscowości i ich części (Dz.U. z 2013 r. poz. 200)
  3. a b GUS. Rejestr TERYT
  4. Uchwała Rady Miejskiej z 31-01-2012 r. nr XIII/110/12.
  5. UM: Wykaz liczby mieszkańców w Gminie Tychowo, stan na 31-12-2014 r.
  6. Domena autojt.nazwa.pl jest utrzymywana na serwerach nazwa.pl, nazwa.pl [dostęp 2021-03-09].
  7. Rejestr zabytków nieruchomych woj. zachodniopomorskiego – stan na 31.12.2012 r.. Narodowy Instytut Dziedzictwa. s. 4. [dostęp 30.3.13].
  8. „Zachodniopomorski Wojewódzki Konserwator Zabytków”. Szczecin. 
  9. Piotr Skurzyński, Pomorze, Warszawa: Wyd. Muza S.A., 2007, s. 180, ISBN 978-83-7495-133-3.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Strategia rozwoju Gminy Tychowo, UG w Tychowie, 2000
  • Andrzej Świrko, Pałace, dwory i zamki w dorzeczu Parsęty, POT, 2005, ​ISBN 83-7263-900-0​.
  • Andrzej Świrko, Szlakiem dawnych rodów Pomorskich, Karlino: Związek Miast i Gmin Dorzecza Parsęty, 2008, ISBN 978-83-7518-023-7, OCLC 297712565.