Dobrzyniacy

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Dobrzyniacy
Rejon ziemia dobrzyńska
Kraj Polska
Język polski, dialekt chełmińsko-kociewsko-warmiński, gwary chełmińsko-dobrzyńskie
Grupa Polacy

Dobrzyniacygrupa etnograficzna ludności polskiej zamieszkująca obszar dawnej Ziemi Dobrzyńskiej[1][2]. Razem z Kujawiakami i Chełminiakami mówią gwarą kujawską dialektu wielkopolskiego.[potrzebny przypis]

Strój dobrzyński[edytuj | edytuj kod]

Z inicjatywy Stowarzyszenia Gmin Ziemi Dobrzyńskiej oraz Urzędu Miasta i Gminy Dobrzyń nad Wisłą powstał projekt odtworzenia wizerunku stroju dobrzyńskiego, który opracował doktor Aleksander Błachowski z Torunia[3].

Strój kobiecy[edytuj | edytuj kod]

Strój kobiecy składał się z koszuli z białego płótna, halki, kaftana wykonanego z sukna, batystowej kryzy, fartuszka i spódnicy, która mogła mieć różne barwy: beżową, zieloną, niebieską, pomarańczową czy bordową. Szyję zdobiły często czerwone korale. Noszono także gorset, białe pończochy, a na nogach skórzane trzewiki. Na zwinięty warkocz wkładano toczek.

Strój męski[edytuj | edytuj kod]

Mężczyźni nosili granatowe sukmany i płaszcze z granatowego sukna, opończę lub kożuch zimą. Na koszulę zakładali spencer granatowy, ozdobiony guzikami. Kołnierzyk od białej koszuli wywijany był na czerwoną chustę otulającą szyję. Bogatsi nosili szare, sukienne ubrania w rodzaju czamarek, obszywane czarnym barankiem, szamerowane zdobniczo z przodu. Głowę okrywano czarnym kapeluszem, z szerokim rondem, zwężającym się lekko ku górze. Zdarzało się zdobienie kapelusza u młodszych mężczyzn rodzajem sprzączki lub aksamitki, zatykanymi za sprzączkę pawimi piórami. Płaszcze przewiązywano włóczkowym pasem, a końce pasa puszczane były po obu stronach.[4].

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Andrzej Markowski (red.), Nowy słownik poprawnej polszczyzny PWN, Warszawa: PWN, 1999, s. 1406; Mirosław Krajewski, O właściwą pisownię nazwy własnej „Ziemia Dobrzyńska” na tle jej odrębności i trwałości historycznej oraz kulturowej,, „Rocznik Dobrzyński”, t. 1, 2017, s. 12 [dostęp 2017-12-21].
  2. Adam Fischer: Lud polski - podręcznik etnografji Polski. Lwów, Warszawa, Kraków: Wydawnictwo Zakładu Narodowego im. Ossolińskich, 1926, s. 14.
  3. Bożena Ciesielska, Krótka charakterystyka regionu [w:] Serwis Urzędu Miasta i Gminy Skępie
  4. Mirosław Krajewski, Powiat lipnowski. Materiały monograficzne i albumowe, Brodnica-Lipno 2018, s. 124-126, ​ISBN 978-83-65-394-36-1​.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]