Doktor Kościoła
Tytuł doktora w Kościele katolickim określa tych świętych, którzy „wnieśli znaczący wkład w pogłębienie zrozumienia misterium Boga i wydatnie powiększyli bogactwo doświadczenia chrześcijańskiego”. O ile tytuł ojca Kościoła zarezerwowany jest dla osobistości z jego pierwszych wieków, to tytuł doktora może zostać nadany świętemu z każdej epoki.
Pierwszym, który przekazał listę powszechnie uznanych doktorów Kościoła, był w VIII w. św. Beda Czcigodny (w 1899 roku sam ogłoszony doktorem Kościoła). Obejmuje ona następujących świętych (w nawiasie rok ustanowienia):
- św. Ambroży (1295)
- św. Augustyn (1295)
- św. Hieronim (1295)
- św. Grzegorz Wielki (1295)
Dołączyli do nich czterej doktorzy Kościoła wschodniego:
- św. Bazyli Wielki (1568)
- św. Grzegorz z Nazjanzu (1568)
- św. Jan Chryzostom (1568)
- św. Atanazy Wielki (1568)
W średniowieczu:
- św. Tomasz z Akwinu (1567)
- św. Bonawentura (1588)
W XVI w. papież Pius V rozciągnął na cały Kościół wspólne rubryki liturgiczne, odnoszące się do celebrowania dni wspomnień świętych doktorów. W 1970 r. papież Paweł VI przyznał tytuł doktora Kościoła dwóm kobietom: św. Katarzynie ze Sieny i św. Teresie z Ávili (w 1970 r.), a Jan Paweł II – św. Teresie z Lisieux (w 1997 r.).
W roku 2000 r. lista doktorów Kościoła liczyła trzydzieści trzy osoby.
Pozostali, wyżej niewymienieni doktorzy Kościoła to:
- Anzelm z Canterbury (1720)
- Izydor z Sewilli (1722)
- Piotr Chryzolog (1729)
- Leon Wielki (1754)
- Piotr Damiani (1828)
- Bernard z Clairvaux (1830)
- Hilary z Poitiers (1851)
- Alfons Liguori (1871)
- Franciszek Salezy (1877)
- Cyryl Jerozolimski (1882)
- Cyryl Aleksandryjski (1882)
- Jan z Damaszku (1890)
- Efrem Syryjczyk (1920)
- Piotr Kanizjusz (1925)
- Jan od Krzyża (1926)
- Robert Bellarmin (1931)
- Albert Wielki (1931)
- Antoni z Padwy (1946)
- Wawrzyniec z Brindisi (1959)
- Jan z Ávili (2012)
- Hildegarda z Bingen (2012)
- Grzegorz z Nareku (2015)
Zobacz też[edytuj | edytuj kod]
Bibliografia[edytuj | edytuj kod]
- Ks. Ryszard Groń, Doktor Kościoła [w:] Leksykon duchowości katolickiej, Lublin-Kraków 2002.
|
|||||||||||||||||||||||